Encamên lêgerînê
cêl m sığır çobanının önündeki evlere ait sığır yekünü
cêlefek ant/m alt çene, alt çene kemiği
cêlefeka jorîn ant/nd üst çene
cêlî rd sürgün, sürülmüş olan
cêlî bûn l/ngh sürgün olmak * ji welat cêlî bû ülkeden sürgün oldu
cêlîbûn m sürgün olma
cêlîbûyî rd sürgün olmuş olan
cêlîbûyîn m sürgün oluş
cêl (navdêr, nêr) nifş, cîl, nesil, hemû kesên ku teqrîben li temenê hev, cêlê nû, cêlê destpêka sedsalê, cêlê piştî cengên cîhanê.
Herwiha: cîl.
: cêlî
cêlî (navdêr, mê) rewşa cêlbûnê, bêwijdan.
ji: cêl + -î
cêlî kirin (lêker) şîre kirin.
ji: cêlî + kirin
cêlux (navdêr, mê) cilliq, elok, elelok, eleşîş, bûq, lûq, şamîk, qelemûne, culux, cilix, bûqelemû, mirîşkeşa, şamî, eloelo, cilûx
cêlefek n. ana. çenika cêrêne, çeneya binêne, çenika binêne m.