Encamên lêgerînê
boş 1.vala, fal. boş. 2.betal
1. vala, tal, xalî *ev boş, içinde kimse yok xanî vala ye, kes tê de tune 2. betal, eware (kesê bêkar) *on gün boş gezdim ez deh rojan betal gerim 3. tewş, bêkêr (mec) *boş bir düşünce ramaneke tewş 4. vala (ji bo kesê nezan) 5. vala (ji bo kar û vatiniya ku erkedarê wê nîn in) *boş kadro olsaydı seni işe alırdım eger kadroyeke vala hebûya min dê tu bikira kar 6. vala, betal (kesê ku karekî wî yê ku bike nîn e) *bu gün boşum, gelebilirsin ez îro betal im, tu dikarî bêyî 7. beredayî, tewş (mec) *ne yapsak yine boştur em çi bikin jî dîsa tewş e 8. xêrevebûyî, tewş (mec) *boş gözlerle etrafa biraz baktı bi çavên xêrevebûyî hinek li dorhêlê fedkirî
boş atıp dolu tutmak Lêlê kirin lolo hatin.
boş atıp dolu tutmak (vurmak) lêlê kirin, lolo hatin (ji bo tiştê ku jê hêvî nedihate kirin, pêk were)
boş başak dik durur kevirê giran lîtir diavêje (ji bo kesên ne­zan ku xwe li zanebûnê datînin)
boş bırakmak I) Betal hiştin. II) Vala hiştin. Tal hiştin.
boş bırakmamak 1) (yek) birçî nehiştin (ji bo pê re alîkirina pere, xurik û tiştên wisa) 2) betal ne­hiştin, bêkar nehiştin (ji bo nehiştina ku yek vala bisekine, bêkar bimîne)
I) (Yek) birçî nehiştin. II) Betal nehiştin. Bêkar nehiştin.
boş bırak­mak vala hiştin, tal hiştin
boş boğaz bnr boşboğaz
boş böğür bnr böğür
boş bulunmak I) Bêhay bûn. Haya (yekî) jê nebûn. II) Ji devê xwe şihitandin. III) Bi dengekî re ji nişka ve veciniqîn.
boş bulun­mak 1) bêhay mabûn, haya (yekî) jê nemabûn 2) ji devê xwe şihitln
boş çıkmak bêfeyde bûn, tewş bûn, beredayî bûn *birkaç gündür arıyorum, birkaç yerlere başvurdum, boş çıktı ev serê çend rojan e digerim, min serî li çend cihan jî da, lê tewş bû (an jî beredayî bû)
boş çıkmamak (ew) bi tiştekî guman bûn, loma derketin
boş durmak betal sekinîn, betal wetal sekinîn, betal man
Betal sekinîn. Betal man.
boş durmamak I) Betal nesekinîn. Betal neman. II) Dest ji ber xwe hilanîn. Dest birin xwe.
boş durma­mak 1) betal nesekinîn, betal neman 2) dest ji ber xwe hilanîn, dest birin xwe
boş düşmek hatin berdan (ji bo jinan ku li go­rî hukmê şerî'etê bê berdan)
Hatin berdan. (ji bo jinan)
boş gezenin boş kalfası bêjinga mîrate, betal wetal, eware
Li pelikê guhê dîwaran ketin. Hesinê sor kutan. Kêçan dixesîne. Tolikê dixwe tol dibe, ser baniyan (xaniyan) hol dibe. Beqan dixesîne. Bêjinga mîrate. Xwê diçîne. Betal wetal. Eware.
boş gezmek (veya boşta gezmek) betal wetal gerîn
boş gezmekten bedeva çalışmak yeğdir xebata binanoziko ji betaliyê çêtir e
boş göz­lerle bakmak bi çavê vala nihêrtin
boş inanç baweriya tewş, baweriya bêbinî
Baweriya tewş. Baweriya bêbinî.
boş kafalı totikvala
Totikvala. Bêhiş.
boş kalmak 1) vala man *ev boş kaldı xanî vala ma 2) betal man *her sene kışın üç ay boş kalıyorum her sal, zivistanê ez sê mehan betal dimînim
Vala man. Betal man.
boş kile dipsiz ambar bnr dipsiz kile boş am­bar
boş konuşmak arvanê xwe li aş kirin
Arvanê xwe li êş (aş) kirin. Bi bêjingê av anîn. Gotinên bi hewa cûtin. Xeberdana bêlitir. Gotinên pûç kirin. Bi devê vala xeber dan. Badilhewa xeber dan.
boş koymak bêpar hiştin, mehrûm kirin
boş lâf kelmeman
boş laf Kelmeman. Gotinên pûç. Gotina beredayî.
boş lâf etmek gotinên (mijûliyên) beredayî kirin, gotinên eletewş kirin, kelmeman kirin
boş laf etmek Qurqurîk xwendin. Arvanê xwe li êş (aş) kirin. (Yek) diçîne şorbe. Gotinên pûç kirin. Gotina hîzok kirin. Gotinên beredayî (tewş) kirin.
boş ol Min tu berda. (ji bo telaqberdanê)
boş ol (veya boş olsun) min tu berda (an jî min ew berda)
boş oturmak be­tal wetal rûniştin
Betal wetal rûniştin. Hesinê sor kutan. Kêç xesandin.
boş söz Gotina tewş. Gotina beredayî.
boş söz gotina tewş, gotina beredayî
boş torba ile at tutulmaz xwarina (yekî) tê de tune be kes ber bi (yekî) de nayê
boş vericilik serguhêrî.
boş vermek jê bûn, dev jê berdan, guh medan (tiştekî an jî yekî) (argo) *boş ver, sen işine bak jê be, tu li karê xwe binêre
Benîştê xwe lê nedanîn. Guh nedan. Dev jê berdan. Jê bûn.
boş yere bnr boşuna
Berhewa. Cihê tî û tune. Badilhewa.
boş yerine vurmak di kêlek de danîn (yekî)
Li kêleka (yekî) danîn. Li tenişta (yekî) xistin.
boş zaman wexta va­la
boşa almak tirizandin.
1) li aziyê hiştin 2) xistin boşê (ji bo amyarên bimotor)
I) Li aziyê hiştin. II) Ji fitêzê xelas kirin. (ji bo erebeyê)
boşa çıkarmak Bi avê de birin. Pûç kirin.
boşa çıkmak bereday bûn *onca didinme boşa çıktı, içe­ri girdiler ew qas keft û Lena min bereday bû, ketin hundir
I) Beredayî bûn. Bêfeyde bûn. Tewş bûn. II) Bi avê de çûn. Di avê re çûn. Li haşê çûn. Bi ser avê ketin.
boşa gitmek beredayî çûn, berhewa bûn *bunca emeğim hep boşa gitti ew qas keda min tevde beredayî çû
I) Bi avê de çûn. Li haşê çûn. Di avê re çûn. II) Beredayî çûn. Beravêtî çûn. Berhewa bûn. Badilhewa çûn.
boşa koysam dolmaz, doluya koysam almaz Ron dikim Elo naxwe, tîr dikim Welo naxwe. Serê darê (ço) bigû ye, binê darê bigû ye. Ketin nava Xelîl û Celîl. Ev pir e wê ji ber bimîne, ev jî hindik e ez têr naxwim.
boşa koysan dolmaz, doluya koysan al­maz ev pir e, dê ji ber bimîne, ev jî hindik e ez têr naxwim, ketin nava Xelîl û Celhil
boşa kürek çekmek av kolan
Li esmên nîsk ajotin. Palê pûş kirin serê xwe kirin cihurekî vala. Av kolan. Dara nokê av dan. Pûş kutan.
boşalım deşarj m
deşarj m
boşalma 1. valabûn, talbûn 2. xwerihetkirin, xwevalakirin (ji bo kesê ku derdên xwe ji yekî re dibêjin û dilê wî rihet dibe) 3. va­labûn flz/m
1. valabûn, talbûn 2. xwerihetkirin, xwevalakirin (ji bo kesê ku derdên xwe ji yekî re dibêjin û dilê wî rihet dibe) 3. valabûn fiz/m
boşalmak vala bûn, tal bûn.
1. vala bûn, tal bûn, xalî bûn *sa­lon boşaldı lîwan vala bû 2. rijîn, nizilîn, tê re çûn (ji bo tiştê ku ji cihê xwe derkeve, birije derva) 3. sist bûn *ip iyice boşaldı bend têr sist bû 4. xwe vala kirin, xwe rihet kirin, xwe deşarj kirin 5. filitîn (ji bo ajelên ku xwe ji qetikê xwe difilitînin) (mec)
1. vala bûn, tal bûn, xalî bûn * salon boşaldı lîwan vala bû l/ngh 2. rijîn l/ngh, nizilîn l/ngh, tê re çûn l/bw (ji bo tiştê ku ji cihê xwe derkeve, birije derva) 3. sist bûn * ip iyice boşaldı bend têr sist bû l/ngh 4. xwe vala kirin, xwe rihet kirin, xwe deşarj kirin l/bw 5. filitîn (ji bo ajelên ku xwe ji qetikê xwe difilitînin) (mec) l/ngh
boşaltılmak hatin valakirin, hatin talkirin l/tb
hatin valakirin, hatin talkirin l/tb
boşaltım aygıtı organê derkirinê
boşaltım, boşaltı 1. valakirin, talkirin 2. derkirin, îfrax biy/m
boşaltma valakirin, talkirin
boşaltma havzası hewzeya valakirinê erd
boşaltmak vala kirin.
1. vala kirin, tal kirin, verêtin *dükkanı boşaltılar dukan vala kirin 2. lê kirin, pê de kirin *bir kova suyu başına boşaltacağım ez dê satilek av bi serê wî de bikim 3. vala kirin, tê de vala kirin *bir şarjörü boşaltı şaıjorek tê de vala kir 4. xwe vala kirin, xwe rihet ki­rin *derdimi ona söyleyerek kendimi bo­şalttım min derdên xwe jê re gilî kir û min xwe vala kir (mec) l/bw 5. vereşîn 6. sist kirin *atın yularını boşaltı, at daha rahat koşmaya başladı hefsarê hesp sist kir, hesp hîn rihet beziya boşama berdan, telaqavêtin
1. vala kirin, tal kirin, verêtin * dükkanı boşaltılar dukan vala kirin l/gh 2. lê kirin l/gh, pê de kirin l/bw * bir kova suyu başına boşaltacağım ez dê satilek av bi serê wî de bikim 3. vala kirin, tê de vala kirin * bir şarjörü boşaltı şarjorek tê de vala kir l/gh 4. xwe vala kirin, xwe rihet kirin * derdimi ona söyliyerek kendimi boşalttım min derdên xwe jê re gilî kir û min xwe vala kir (mec) l/bw 5. vereşîn l/gh 6. sist kirin * atın yularını boşaltı, at daha rahat koşmaya başladı hefsarê hesp sist kir, hesp hîn rihet beziya l/gh
boşama berdan, telaqavêtin m
boşamak berdan.
1. berdan (li gori qanûnan qedandina têkiliya mêr û jintiyê) 2. telaqê (yekî) avêtin (li gorî hukmê şerî'etê)
1. berdan (li gorî qanûnan qedandina têkiliya mêr û jintiyê) l/gh 2. telaqê (yekî) avêtin (li gorî hukmê şerî’etê) l/bw
boşanda semerini ye I) Tu têr nexwî! II) Aşê hewarê. Aşê nokan. Hûrfilitî. Xure. (Ji bo kesê ku pir xwarinê dixwin tê gotin.)
boşandırmak ji hev berdan
ji hev berdan l/bw
boşanma 1. hevberdan 2. filîtin 2. valabûn, rihetbûn m
1. hevberdan 2. filîtin 2. valabûn, rihetbûn m
boşanmak hevûdu berdan.
1. hev berdan, dev ji hev berdan *karı koca mahkeme kara­rı ile boşandılar jin û mêr bi biryara dadgehê hev berdan 2. filitîn (ji bo ajelan ku ji qetikê xwe difilite) 3. hatin xwarê *göz yaşlarım birden boşandı ji nişka ve hêstirê çavê min hatin xwarê 4. filitîn (tiştekî ku di bin pestekê de hatibe vezelandin û ji nişkave bifilite) 5. vala bûn, rihet bûn (ji bo kesê ku derdên xwe gilî dike û rihet dibe) 6. pir gi­rîn
1. hev berdan l/gh, dev ji hev berdan l/bw * karı koca mahkeme kararı ile boşandılar jin û mêr bi biryara dadgehê hev berdan 2. filitîn (ji bo ajelan ku ji qetikê xwe difilite) l/ngh 3. hatin xwarê * göz yaşlarım birden boşandı ji nişka ve hêstirê çavê min hatin xwarê l/ngh 4. filitîn (tiştekî ku di bin pestekê de hatibe vezelandin û ji nişkave bifilite) l/ngh 5. vala bûn, rihet bûn (ji bo kesê ku derdên xwe gilî dike û rihet dibe) l/ngh 6. pir girîn l/ngh
boşatmak 1. dan valakirin, dan talkirin 2. dan berdan
1. dan valakirin, dan talkirin 2. dan berdan l/lb
boşboğaz lewçe.
1. devlok, tirdevk, xeberguhêz (kesê ku sir û razan venaşêre, tiştek di de­ve wî de nasekine) 2. devtijî, bêtehm, lewçe (kesê ku hema li her derê hewce bike neke biaxive)
1. devlok, tirdevk, xeberguhêz (kesê ku sir û razan venaşêre, tiştek di devê wî de nasekine) 2. devtijî, bêtehm, lewçe (kesê ku hema li her derê hewce bike neke biaxive) rd
boşboğazlık 1. devlokî, tirdevkî, xeberguhêzî 2. devtijîtî, lewçetî, bêtehmî
boşboğazlık et­mek devlokî kirin
boşlama 1. berdan 2. guhpênekirin, guhnedan, îhmal
1. berdan 2. guhpênekirin, guhnedan, îhmal m
boşlamak 1. berdan, gişt kirin 2. guh pê nekirin, guh nedan (tiştekî an jî yekî), îhmal kirin
1. berdan, gişt kirin l/gh 2. guh pê nekirin l/bw, guh nedan (tiştekî an jî yekî) l/bw, îhmal kirin l/gh
boşlanmak gişt bûn
gişt bûn l/ngh
boşluk valahî.
1. valayî, qewar (devera çal û kort) 2. veqetîn, qetîn 3. betalî (maweya ku be­redayî diçe) 4. kêmasî, kêmayî, kêmanî (ji bo hesta kêmaniyê) 5. nebesî, qîmnekirî (mec) 6. valayî (fezaya ku tê de tiştek nîn e) fa/m
1. valayî, qewar (devera çal û kort) 2. veqetîn, qetîn 3. betalî (maweya ku beredayî diçe) 4. kêmasî, kêmayî, kêmanî (ji bo hesta kêmaniyê) 5. nebesî, qîmnekirî (mec) m 6. valayî (fezaya ku tê de tiştek nîn e) fiz/m
boşnak 1. Boşnaq, Boşneq 2. Boşnaqî (tiştê ku bi gelê Boşnaq ve têkildar e)
boşnak güzeli rinda Boşnaqî
boşnakça Boşnaqî, Boşnaqkî (zimanê Boşnaqan)m
Boşnaqî, Boşnaqkî (zimanê Boşnaqan) m
boşta gezmek betal wetal gerîn
Li pelika guhê dîwaran ketin. Betal wetal gerîn.
boşta kalmak vala mayîn, betal man
boşu boşuna bêhûde.
cihê beredayî, belesebeb
boşuboşuna cihê beredayî, belesebeb
cihê beredayî, belesebeb rd
boşuna badî hewa, berhewa.
cihê beredayî
beredayî, tewş, beyxûde, cihê bere­dayî, belesebeb d
beredayî, tewş, beyxûde, cihê beredayî, belesebeb d
boşuna telaş dikine traş Berhewa lê xebitîn. Qûnqelaştina me çû ji kîsê me. Di serê keçel de sîr çandin. (Ji bo tevgerên tund û bêencam tê gotin.)
boş (i) rd 1. bol, çok (kıt karşıtı) 2. gür, bol (su için) * aveke boş gür su 3. mec yoğun, fazla 4. kalabalık * xwepêşandana îro pir boş bû bugünkü gösteri çok kalabalıktı
boş (ii) n deve sürüsü * boşê devan deve sürüsü
boş bûn l/ngh 1. bollaşmak, bolalmak, bolarmak 2. bollaşmak, gürleşmek 3. kalabalıklaşmak
boş kirin l/ng 1. bollatmak, bollaştırmak 2. gürleştirmek
boşahî bnr boşayî
boşatî m 1. bolluk 2. gürlük
boşayî m 1. bolluk 2. bolluk, gürlük 3. yoğunluk 4. kalabalık
boşayî bûn l/ngh 1. bolluklaşmak 2. gürleşmek 3. kalabalıklaşmak
boşayîbûn m 1. bolluklaşma 2. gürleşme 3. kalabalıklaşma
boşayîbûyîn rd 1. bolluklaşma 2. gürleşme 3. kalabalıklaşma
boşbûn m 1. bollaşma, bolalma, bolarma 2. bollaşma, gürleşme 3. kalabalıklaşma
boşbûyîn m 1. bollaşma, bolalma, bolarma 2. bollaşma, gürleşme, gürleyiş 3. kalabalıklaşma
boşe bnr mitrib
boşelan m ağaç koruluğu
boşker rd/nd bollaştırıcı
boşkirin m 1. bollatma, bollaştırma 2. gürleştirme
boşnaq nd/nt Boşnak
boşnaqî m 1. Boşnakça 2. rd Boşnak (bu halkla ilgili olan)
boşnaqkî m 1. Boşnakça 2. rd/h Boşnaklara yakışır veya özgü
boş 1. zêde 2. gur 3. pir
(rengdêr) pirr, gelek, zaf (bi taybetî ava diherrike): Çem ji ber baranê boş bûye. betal, vale, xalî.
Bikaranîn: Lêker: boş bûn, boş kirin Navdêr, mê: boşbûn, boşkirin Rengdêr: boşbûyî, boşkirî.
: boşahî, boşatî, boşayî, boşî
boş bûn (lêker)(Binihêre:) boş
boş kirin (lêker)(Binihêre:) boş
boşahî 1. zêdeyî 2. gumrahî 3. pirî
boşayî (navdêr, mê) boşbûn, rewşa ku tê de tiştek boş heye, qerebalix, dengûdor, heytûhot, heysûbeys, hêwirze, helehela, helehel, hêlemêl, elalet, gilûr, bitom, ajawe, bitom, zirpe, zingivor, gerxêl, irbet, şîşiltax, geremol.
Herwiha: boşahî boşatî boşî boşîtî boştî.
ji: boş + -ayî
boşayî bûn (lêker)(Binihêre:) boşayî
boşayî kirin (lêker)(Binihêre:) boşayî
boşayîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) boşayî
boşayîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) boşayî
boşayîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye boşayî kirin
boşayîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) boşayî
boşbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) boş
boşbûyî (rengdêr) (Binihêre:) boş
boşdar (rengdêr) zehfdar, zorbûnî.
ji: boş +-dar
boşelan 1. ava lap boş 2. rêl
ava lap boş, rêl
boşkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye boş kirin
boşkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) boş
boş wide, widespread, abundant
wide, widespread, abundant
boş reichlich
übermäßig
viel
boşahî Überfluss
boş veng, -e; tal, -e; bos, -e
boşalma (cinsel boşalma) reyayîş (n)
boşalmak (cinsel boşalmak) reyayene
boşaltmak tal kerdene, veng kerdene
boş betal, boş, vale