Encamên lêgerînê
bistî m 1. filiz, sürgün (yeni sürmüş körpe ve küçük dal) 2. fışkın (asma kütüğünde hereğin üst yanında biten dal) 3. çiçek sapçığı 4. budak (ağacın dal olacak sürgünü)
bistî (i) m 1. sap (aletler için) 2. tutak, kabza
bistî dan l/gh filizlenmek
bistî kirin l/gh filizlemek (bitkilerin gereğinden çok olan dallarını kırmak)
bistîdan m filizlenme
bistîdar rd filizli
bistîê darê çêbûn budaklanmak
bistîk m kürek sapı
bistîkirin m filizleme
bistîl m yüzük
bistî tayên ter û nazik ên ku dikevine navbera belg û çiqê darê an jî serik û rehçikê rehekê
bistîk (navdêr, mê) qemçik, beşa dirêj û qayîm ya riwekan ya ku pel pê ve çêdibin.
Herwiha: bistî.
Bide ber: bist bîst bîstik
bistîk kirin (lêker)(Binihêre:) bistîk
bistîkdan (navdêr, mê) (Binihêre:) bistîk
bistîkkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bistîk kirin
bistîkkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bistîk
bistî m. destik n., qevda m., qebza m.
m. lizge m.