Encamên lêgerînê
biriqîn m 1. parlama, parıldama, parlayış, balkıma2. şıkırdama
l/ngh 1. parlamak, parıldamak, balkımak 2. şıkırdamak
biriqîn (lêker)(navdêr, mê) çirisîn, teyisîn, ronahî jê hatin, ron diyar bûn, geş xuya bûn: Tava rojê dibiriqe. Zêrrê zer dibiriqe. Esman sahî ye û stêr dibiriqin.. Tewîn: -biriq-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: برقین.
Herwiha: biriqan biriqhan biriqhîn biriqihan biriqihîn biriqiyan biriqîyan biriqyan birqan birqhan birqhîn birqihan birqihîn birqiyan birqîn birqîyan birqyan.
Bide ber: bilqîn pirqîn.
Têkildar: biriqandin.
ji: birq + -în.
: biriqiyayî biriqok biriqokî biriqokîtî biriqoktîBi zazakî, beriqîyayene, çirisîyayene, şewq dayene, şewle dayene
biriqîn/dibiriqe/bibiriqe 1. teyisîn 2. çirûsîn 3. mesqel bûn *“bejn biriqî, dil xeriqî”
biriqînî (rengdêr) muncelî, teyisînî
biriqîn (bibiriqe) to shine
biriqîn leuchten
biriqîn blitzen
glänzen
leuchten
strahlen
biriqîn m. çirûskîyayis, bilûskîyayis, bereqîyayis, çiriskîyayis, zereqîyyayis, çirisîyayis, biriqîyayis n.
lng. çirûskîyene, bilûskîyene, bereqîyene, çiriskîyene, zereqîyene, çirisîyene, biriqîyene, gizgizîyene