Encamên lêgerînê
birijîn m közlenme
l/ngh közlenmek
birijîn (lêker)(navdêr, mê) qelîn, hatin biraştin, hatin qelandin. Tewîn: -birij-.
Herwiha: birijan birijhan birijhîn birijihan birijihîn birişan birişhan birişhîn birişihan birişihîn birjan birşan birjîn birşîn brijan brijhan brijhîn brijihan brijihîn brişan brişhan brişhîn brişihan brişihîn.
Têkildar: biraştin.
Bide ber: kelîn kizirîn.
: birijî birijok birijokî