Encamên lêgerînê
birîn m 1. yara (keskin bir şeyle, bir vuruşla vücutta oluşan derin kesik veya zedeleme) * birîna kêrê bıçak yarası 2. yara (dert, üzüntü, acı) * birîna dil yürek yarası 3. bere (vurma ve incitme sonucu vücutta oluşan çürük)
m (r kalın okunur) 1. kesim, kesme, kesiş 2. kesim, biçme, biçki (terzi (dikilecek kumaşı belli bir ölçüye ve modele uygun olarak makasla kesmek, fason) 3. kesim (gelirden kesinti yapma) 4. kesim (kesme zamanı) * birîna dersê ders kesimi 5. kesme (dibinden ayırma) 6. kesme (kesici bir aletle yaralama) 7. kesme (ucunu alma) 8. kesme (ara veya son verme) 9. kes(bir şeyden yoksun bırakma, vermeme) 10. kesme (akımı durdurma) 11. kesme (verilecek şeyin bir bölümünü alıkoyma, vermeme) 12. kesme (para için; basma) 13. kesme (azaltma, güçleştirme) 14. kesme (iskambil kâğıtları için; destenin üzerinde bir bölümünü kaldırıp öte yana koyma) 15. kesme (geçişi önleme) 16. kesme (susma) 17. kesme (hasta organı ameliyatla alma) 18. kesme (parçalara bölme) 19. kesme, makaslama (yazı, film için; kısaltma) 20. koparma, kapma (kıstırma) 21. kırk(bir hayvanın tüylerini kesme) 22. yontma (taş vb.) 23. geçme (söylemeden veya bitirmeden atlamak) * em wê meseleyê bibirin o meseleyi geçelim 24. biçme (değer, paha, fiyat koyma) 25. budama 26. kesilme, kuruma 26. kesik (kesilmiş olan yer) * birînên di tiliya wî de parmağındaki kesikler
l/ngh 1. tükenmek 2. yok olmak, yoğalmak (tiştek)
birîn (i) l/gh (r kalın okunur) 1. kesmek * hevrîşim birîn ipek kesmek 2. biçmek (dikilecek kumaşı belli bir ölçüye ve modele uygun olarak makasla kesmek) 3. kesmek (dibinden ayırmak) * gişt darên li bexçe birîne bahçedeki bütün ağaçları kesmişler 4. kesmek (kesici bir aletle yaralamak) * destê xwe biriye elini kesmiş 5. kesmek (ucunu almak) * tu neynokên xwe bibirî baş dibe tırnaklarını kesen iyi olur 6. kesmek (ara veya son vermek) * ev îlac êşa serî dibire bu ilâç baş ağrısını kesiyor 7. kesmek (bir şeyden yoksun bırakmak, vermemek) * ji ber ku pere nedan, telefona wan birîn parayı ödemeyince telefonlarını kestiler 8. kesmek (akımı durdurmak) * cereyan birîne elektrik akımını kesmişler 9. kesmek (verilecek şeyin bir bölümünü alıkoymak, vermemek) * ji mehaniya wî birîne aylığından kesmişler 10. kesmek (para için; basmak) 11. kesmek (azaltmak, güçleştirmek) * ba riya keştiyê dibire rüzgâr geminin yolunu kesiyor 12. kesmek (iskambil kâğıtları için; destenin üzerinde bir bölümünü kaldırıp öte yana koymak) * tu desteya kaxiz bibire kâğıdı sen kes 13. kesmek (geçişi önlemek) * rê birîn yolu kesmek 14. kesmek (susmak) * gava çav bi min ket, lêxistina sazê birî beni görünce saz çalmayı kesti 15. kesmek (hasta organı ameliyatla almak) 16. kesmek (parçalara bölmek) * riyên biçûk ên ku bulvarê dibirin bulvarı kesen küçük yollar 17. kesmek, makaslamak (yazı, film için; kısaltmak) * fîlm birîne filmi kesmişler 18. koparmak, kapmak (kıstırmak) * makîneyê tiliya min birî makine parmağımı kaptı 19. kırkmak (bir hayvanın tüylerini kesmek) 20. yontmak (taş vb.) 21. geçmek (söylemeden veya bitirmeden atlamak) * em wê meseleyê bibirin o meseleyi geçelim 22. budamak 23. kesilmek, kurumak * av biriya su kesildi 24. biçmek (değer, paha, fiyat koymak)
birîn (iii) m 1. tükenme, tükeniş 2. yok olma, yoğalma 3. ölüm, tükeniş * birîna pîşesaziya biçûk küçük sanayinin ölümü
birîn baş (pak an jî rihet) bûn yara iyileşmek
birîn bûn yaralanmak.
birîn dereng hatin yara geç iyileşmek
birîn kelîn et bağlamak (yara kapanmak)
birîn kewa xwe dîtin yara iyileşmeye yüz tutmak
birîn kewîn et bağlamak (yara kapanmak)
birîn kirin yaralamak.
yaralamak
birîn kirin (i) l/gh yaralamak
birîn kirin (ii) l/gh (r kalın okunur) biçki yapmak, kesim yapmak (terzicilikte)
birîn lê bûn bela l/bw yara azmak
birîn lê çêrin l/bw yara azmak
birîn pak (an jî rihet) bûn yara iyileşmek
birîn rû girtin (yek) çelitandin yarayı kaşımak * birîn rû digire tu diçelitînî sen niye yarayı kaşıyorsun ki?
birîn şixulîn l/gh yara azmak büyümesi
birîn û dirûn biçki dikiş
birîn zexelî hatin yara ağzının kapanmasına rağmen yara iltihaplanmak
birîna (yekî) çelitandin yarasını deşme(bir kimse birinin) derdini deşmek (veya depreştirmek)
birîna (yekî) di bin postê (yekî) de bûn yarası içerden olmak
birîna (yekî) nû kir (bir kimse birinin) derdini deşmek (veya depreştirmek)
birîna cilan nd giysi kesimi
birîna har (dijwar an jî azirî) bıçılgan (azmış, yayılmış yara)
birîna reş bj/nd kara çiçek
birîna şewatê yanma yarası
birîna xeberan dil yarası * çêdibe cihê xencera çênabe cihê xeberan kılıç yarası onar dil yarası onmaz
birîna xwe bi destê xwe kewandin kendi derdine kendi çare bulmak
birîndar rd 1. yaralı 2. darbeli * firingî tev birîndar in domateslerin tümü darbeli
birîndar bi birîna xwe dizane ateş düştüğü yeri yakar
birîndar bûn l/ngh yaralanmak, yara almak
birîndar kirin l/gh yaralamak
birîndarbûn m yaralanma, yara alma
birîndarî m yaralanma
birîndarî çêbûn yaralanma olayı yaşanmak, yaralanma olmak
birîndarî dan yaralı vermek
birîndarkirin m yaralama
birîndarok bot/m sinir otu
birîne rd besili (iğdiş edilmiş teke veya koç) * nêriyê birîne besili teke
birîner nd/nt kesici
birînge m otlak
birînger nd/nt cerrah
birîngerî m cerrahlık
birînî kesik.
birînkar nd/nt kesimci
birînkarî m kesimcilik
birînkirin (i) m yaralama
birînkirin (ii) m (r kalın okunur) biçki yapma, kesim yapma (terzicilikte)
birînpêç nd/nt pansumancı
birînpêçî m pansumancılık
birînsaz nd/nt 1. cerrah 2. cerrah (önemsiz yaraları iyileştiren kimse)
birînsazî m cerrahlık
birîntereş m yara bandajı
birînteroşk m yara bandajı
birînxedar rd ağır yaralı
birîn 1. ziyana li leşî (navdêr, mê) ziyana li leşî, şkestina derekî yan xwînhatina ji parçeyekî leşî (bi taybetî ji ber ku fîşekek pê ketibe).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: برین.
ji: Belkî têkildarî birrîn.
: birîndar, birîndarî
birîn kirin (lêker)(Binihêre:) birîn
birîn wegêryayîş (Zazaki) qalik girtina birînê
birîn/dibire/bibire [I] 1. qut kirin 2. jê kirin *"hezar carî bipîve, carekê bibire"
[II] 1. binevat bûn 2. qiriyan 3. kuta bûn [III] 1. di lêş de cihê zedegirtî 2. cihê ku kêm îltihab girtiye *"birîna dijûnê, ji birîna şûrê neyêr kambaxtir e" -birîna xwe bi destê xwe kewandin derdê xwe bi dermanê xwe çareser kirin -birîna kûr derd û keserên xemgîniyê -birîn azirandin kul û keder tev rakirin
birîna (yekî) derman kirin (biwêj) ji derdêyekî re çare dîtin. heke ew dikare bila bere birînen xwe derman bike.
birîna bi xwe kira derman nabe gotina pêşiyan tiştên ku mirov bi xwe bike mirovên din bi hêsanî nikare tevlê bibe.lewre xerabiya ku mişrov bi xwe jî bike kesê
birîna hevalan, tîra kendalan (biwêj) derde mirov, ji bo yen din zede ne xem e. ere her kes gotinen xweş dibêje, lê birîna hevalan, tîra kerulalan.
birîna li hevalan tîra li kendalan gotina pêşiyan ku birîn ne li bedena mirov be, mirov naêşe. çiqas mirov bibêje heval jî dîsa wekî birîna xwe mirov tênagihîjê ûbedena mirov naêşe.
birîna min, bi min keder te (biwêj) derd û kul her xwediyan deşînin. bila sax bin, dost û lezim gelek in, le. birîna inin, bi min keder te.
birîna xwe bi destê xwe derman ke gotina pêşiyan wekî herkes karê xwe bi destê xwe bike, karê xwe î ne di rê de jî divê mirov bi xwe rast bike, nexwe hinekî din bêkarê mirov rast bike dibe ku berjewendiyên xwe bifikire.birîna mirov be jî mirov bi destê kesî ve bernede û bi xwederman bike.
birîna xwe xurandin (biwêj) bi xwe derde xwe derman kirin. ew rebenjî ancax dikare birîna xwe bixunne.
birînbaz (navdêr, mê) birînsaz, neşterdar, neşterkar, birînkar.
ji: birîn +-baz
birîndar 1. derbexur, zedegirtî 2. kesê ku rûmeta wî herişiye *"birîndar, bi birîna xwe dizane"
(rengdêr) (navdêr) kesa/ê birîn lê hene yan lê bûne.
Herwiha: brîndar.
Bide ber: kulek seqet.
ji: birîn + -dar.
Bikaranîn: Lêker: birîndar bûn, birîndar kirin. Navdêr: birîndarbûn, birîndarkirin Rengdêr: birîndarbûyî, birîndarkirî.
: birîndarî birîndarîtî birîndartî
birîndar bi birîna xwe zane gotina pêşiyan zordestî li kê bê ew zane ku kî dike.nebaşî, xerabî ji ku gihaştibê ew kesê ku gihaştiyê zane. kê çi tiştê baş annebaş kiribe ew zane wî çi kiriye. kesê sêyemîn nizane ku wî çikiriye. dema qala wî tiştî jî bê kirin ew keserêdikişîne, lê yên derî wî nizane ku ji bo çi keserê dikişîne.
birîndar biyayîş (Zazaki) birîn bûyin
birîndar bûn 1. derbe xwarin 2. zede girtin 3. herişîn
(lêker) derbe xwarin, zede girtin, herişîn
birîndar kerdiş (Zazaki) (navdêr)birîndar kirin
birîndar kirin (lêker)(Binihêre:) birîndar
birîndarane (rengdêr) bi awayekî birîndar.
ji: birîndar + ane
birîndarbûn (rengdêr) weke birînek ji egera hingavtinekê li le êmerivî bi be, :li pevçûna di gel dujminî sê pê mergeh birîndar bûn
birîndarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) birîndar
birîndarey (Zazaki) birîndarî, rewşa birîn bûnê
birîndarî (navdêr, mê) rewşa ku kesek tê de birîndar e, birîn, derd.
Herwiha: birîndarîtî birîndartî.
Bide ber: kulekî seqetî şelî.
ji: birîndar + -î
birîndarkirî (rengdêr) tiştê hatî birîndarkirin, tayê darê birîndar kirî ye
birîndarkirin (navdêr) dema mirov gurzekî li yekî bi de tanî xwîn ji le êwî bê, dil ewitandin, çiklêdan, :hesta xelik î birîndar dike
birînkar (navdêr, mê) birînsaz, neşterdar, neşterkar, birînbaz.
ji: birîn +-kar
birînkarî (navdêr, mê) şûnkariya birînkarî.
ji: birîn +-karî
birînkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye birîn kirin
birînkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) birîn
birînkul (rengdêr) dilkul, kovandar, dilşewitî
birînpêç (rengdêr) kesê karê wî dermankirin û pêçana birînên birîndarane
birînpêçan (rengdêr) pêçan û girêdana birînan
birînsaz (navdêr, mê) nişdar, nişterger, nojdar, cerah, operator.
ji: birîn +-saz
birînsazî (navdêr, mê) nişdarî, niştergerî, nojdarî, cerahî, operatorî.
ji: birîn +-sazî
birîn wound
(bibire) to cut, to break, to wound
(f.) wound,
1. f. wound. 2. = birrîn
birîn kirin v.t. to wound
v.t. to wound
birîndar wounded; injured; hurt
(adj.) wounded
m. wounded
birîndar bûn to be injured, to be wounded
birîndar kirin to injure, to wound, to hurt, to cause an injure or a wound
to wound
birîn abbrechen
abschneiden
Wunde
abstellen (Maschinen usw.)
birîn ändern
schneiden
verhindern
birîn çêkirin beibringen, sich Wunden ~
zufügen, sich Wunden ~
birîn kirin verletzen
verwunden
birîndar verletzt
Verletzter
verwundet
birîn lng. birîyene, qedîyene
lg. birnayene, cira kerdene, qet kerdene, qut kerdene,cakerdene
m. rîrakerdis, birnayis, qetkerdis, qutkerdis, cakerdis n. *birîn û dûrîn birnayis û destis
m. derd n., kul/?., tale m.,jan n., xem n., birîne m., kedere m., elem n.
m. birîne, dirvete, derbe, dirbetî, dilvet m.
birîna derbê n. birîna çewrî, bîrîna derbe m.
birîndar rd. birîndar, dirvetin, kulin, darbeyin, darbice
birîndar bûn lng. birîndar bîyene, dirvetin bîyene, darbice bîyene
birîndar kirin lg. . birîndar kerdene, birîndarnayene, dirvetin kerdene, darbice kerdene
birîndarbûn m. birîndarbîyayis, dirvetinbîyayis, darbicebîyayis n.
birîndarkirin m. birîndarkerdis, birîndarnayis, dirvetinkerdis n.
birîndarok m. bot. pelhewes n.
birînpêç rd. birînpîstox
birîna çewrî darp yarası
birîna derbe darp yarası
birîndar yaralı
birîne yara