Encamên lêgerînê
binema m temel, esas
binemak m kök, temel
binemal m 1. aile (çok geniş aile) 2. ai(birlikte oturan hısım ve yakınların tümü) 3. sülale, uruk 4. sos boy, kabile, klân
binemal (i) n ana mal
binemala xuyanî köklü aile
binemale bnr binemal
binemalî rd ailevî
binemerg m sulu otlak
binemir rd emir kulu
binem (rengdêr) bihêm, biritûbat.
ji: bi- + nem.
: binemî binemîtî binemtî
binemal (navdêr, mê) mal û mirovên kesekê/î, bavkalên kesekê/î.
Bide ber: malbat.
ji: bine + malPeyvên.
Têkildar: am, ap, biraza, birazî, dotmam, keçmam, kurrmam, keçxalet, kurrxalet, malxalan, mam, met, pismam, xwarza, xwarzî
binemalî (rengdêr) malbatî, malî, aîlewî, famîlyayî, têkildarî aîleyan yan aîleyekê
binembûyî (rengdêr) şil bûyî, bi neyambûyî.
ji: binem +bûyî
binemî (navdêr, mê) rewşa binembûnê.
ji: binem + -î
binemrî kirin (lêker)(Binihêre:) binemrî
binemrîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye binemrî kirin
binemrîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) binemrî
binema bingeh, esas