Encamên lêgerînê
binecih rd/nd 1. yerli (oturduğu bölgede doğup büyüyen, ataları da orada yaşamış olan kimse) 2. n yerleşeme yeri, oturaklı yer
binecihî bûn l/ngh yerlileşmek
binecihîbûn m yerlileşme
binecih xwecih, rûniştî -bi binecihî kirîn û firotan bi hemû milkiyetê ve kirîn û firotan
(navdêr, mê) cihê armanc, dera ku divê mirov bigihiyê, cihê ku li gor planê mirov yan tiştek dê bigihiyê: Em spêdê zû bi rê ketin û êvarê gihişin binecihê. bingeh, esas.
Herwiha: binecê binecî binecîh.
ji: bin- + -e- + cih.
Bikaranîn: Lêker: binecih bûn, binecih kirin. Navdêr: binecihbûn, binecihkirin Rengdêr: binecihbûyî, binecihkirî
binecih bûn (biwêj) bi awayekî demdirêj li cihekî mayîn. “helbestkar di nava mekanekî dîwarkirî de, di nava dewreke dabeşbûyî de li serfayên xwe binecih bûbû. remezan alan
binecih kirin (lêker)(Binihêre:) binecih
binecihbûn (rengdêr) akincîbûn, rûniştin, :em hêjta binecih ne bûne, :bn bûn
binecihbûyî (rengdêr) (Binihêre:) binecih
binecihî (rengdêr) cihê jê hatê , kûk cihê mirov lê akincî di bit.
Bikaranîn: Lêker: binecihî bûn, binecihî kirin. Navdêr: binecihîbûn, binecihîkirin Rengdêr: binecihîbûyî, binecihîkirî
binecihî bûn (lêker)(Binihêre:) binecihî
binecihî kirin (lêker)(Binihêre:) binecihî
binecihîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) binecihî
binecihîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) binecihî
binecihîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye binecihî kirin
binecihîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) binecihî
binecihkirî (rengdêr) peytkirî, hatî binecihkirin
binecihkirin (navdêr) serûberkirin, rêkxistin, xwecihkirin, :piçek xwe binecih bi kin di dû ra em dê herin, :bn kirin