Encamên lêgerînê
binbar rd 1. yükümlü, mükellef (bir şeyi yapma zorunluluğu olan) 2. nd yükümlü, mükellef (vergi vermekle yükümlü kimse veya kuruluş) 3. n yük altı (hayvan yükünün alt kısımı) 4. minnet altında olan
binbarî m yüküm, yükümlülük, mükellefiyet
binbarî bûn l/ngh yükümlenmek
binbarî kirin l/gh yükümlendirmek
binbarîbûn m yükümlenme
binbarîkirin m yükümlendirme
binbarîtî m yükümlülük
binbar peywirdar
peywirdar, wezîfedar
binbar kirin (lêker) minetdar kirin.
ji: binbar + kirin
binbaritî (navdêr, mê) lixwegirtîbûn, mukelefi, mukelefiyet.
ji: binbar +-itî
binbar obligor, promisor
binbar bekannt
binbarî Verantwortlichkeit
binbar rcf. mukelef, rexosernayox, binbar
binbarî m. mukelefîye, mecbûrîye, binbarîye, mukelefîyet m.