Encamên lêgerînê
binîşe m temel, esas
binîşe (rengdêr) bihêma, binima, binîşan, biîşaret.
ji: bi- + nîşe.
: binîşeyî binîşetî
binîşewat (rengdêr) binvereng, binî ewata îpraxan pir xwe e
binîşewitîn (rengdêr) dema zad bi binê qazanê ve di ewite
binîşeyî (navdêr, mê) rewşa binîşebûnê.
ji: binîşe + -yî