Encamên lêgerînê
binçenganê (navdêr, mê) gulaş, werzişa ku du kes xwe li hev didin daku yek pişta yê dî biêxe erdê.
ji wêjeyê: Binçenganêkirin corek e ji corên zorxanê.(Îbrahîm Remezan Zaxoyî: Ferhenga Pîşkên Kurdî, weşanxaneya Spîrêz, Dihok 2007, r. 46).
ji: binçeng + -anê