Encamên lêgerînê
biheval rd arkadaşlı, arkadaş sahibi
bihevalbiçûk rd eteneli
bihevalok rd eteneli
bihevalzarok rd eteneli
bihevbeşî kollektif.
bihevbûn m değme, bir şeye temas etme
bihevçûn m kavga etme, anlaşmazlığa düşme, araları açılma, bozuşma
bihevdan m 1. biriktirme 2. toplama, devşirme, toparlama (bir araya getirme, toplu duruma sokma)
biheve rd yapışık
bihevebûn m 1. yapışık olma 2. yapışıklık
bihevgaltekirin m şakalaşma
bihevgihan m bir araya gelme, birleşme
bihevgirtin m 1. kapışma, kavgaya girişme (veya tutuşma), takışma, (birbirine) girme 2. sürtüşme, didişme (uyuşmama, anlaşmama) 3. tutuşma, birbirini tutma, birbirine tutunma (birbirine ilinip dokunmak) 4. dalaş, dalaşma 5. dalaşma (köpekler boğuşup birbirini ısırma) 6. boğuşma, itişip kakışma 7. (birbirine) destek çıkma, dayanışma
bihevgirtinî h ittifakla
bihevguhartin m değiş etme, takas etme, takas tukas etme
bihevhenekkirin m şakalaşma
bihevîr rd hamurlu
bihevîrtirş rd mayalı (hamur mayası için)
bihevkar rd iş birlikli
bihevkarîn m yenişme
bihevkenîn m gülüşme
l/bw gülüşmek
bihevketî rd 1. müteşekkil, oluşmuş 2. (birbiriyle) çatışık, çatışmalı, , kavgalı 3. kaynaşmış (birbirine iyice uymuş olan) 4. rz bileşik
bihevketin m 1. uyuşma (her konuda birbirine uyma) 2. (birbirine) çatma, çatışma, kapışma, takışma, kavgaya girişme (veya tutuşma), birbirine düşme, (girme veya girişme) 3. birbiriyle uyuşma, kaynaşma (birbirine iyice uyma) 4. toplaşma, toplanıp bir araya gelme, bir araya gelme 5. oluşma, kurulma
bihevkirin m 1. anlaşma 2. uyuşma)
bihevra birlikte, beraber.
bihevratî m 1. birliktelik 2. h ittifakla
bihevraz rd rampalı
bihevrebûn m 1. birlikte olma 2. birliktelik, beraberlik
bihevrebûyîn m birlikte oluş
bihevreçûn m 1. birlikte gitme, beraber gitme 2. at başı (beraber) gitme
bihevredan m 1. birlikte verme, beraber verme 2. (birbiriyle) konuşma
bihevregirîn m ağlaşma
bihevrehewtîn m ürüşme
bihevrereyîn m ürüşme
bihevreyî m birliktelik, beraberlik
bihevşadbûn m 1. oynaşma (birbiriyle oynama) 2. oynaşma (âşıktaşlık etme) 3. (birbirini) sevme, koklaşma, sevişme 4. sevişme, aşk yapma (cinsel ilişkide bulunma)
bihevve rd 1. bitişik 2. yapışık, kaynaşık 3.rd bütün (ufaklık olmayan) * hezarê bi hev ve bütün binlik
bihevve ne sıkı fıkı
bihevalbiçûk (rengdêr) bihevalzarok, bipizdan, bixelêfk.
ji: bi- +hevalbiçûk
bihevalî (rengdêr) bi dostanî, dostî.
ji: bi- +hevalî
bihevberdarî (navdêr, mê) hevberdarkî.
ji: bi- +hevber +-darî
bihevbeşî (rengdêr) bi pardarî.
ji: bi- +hevbeşî
biheve (navdêr, mê) peve.
ji: bi- +hev +e
bihevebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) biheve
bihevgirtin (navdêr, mê) pevgirtin, pevçûn.
ji: bi- +hev +girtin
bihevgirtinî (rengdêr) bi hevratî, bi tivîkî, bi itifaq.
ji: bi- +hevgirtinî
bihevhêzî (rengdêr) hevhêzekî, bi hevtayî, bi hevsengî, hev takî.
ji: bi- +hevhêzî
bihevîr (rengdêr) hevîrîn, hevîrdar.
ji: bi- +hevîr
bihevîrtirş (rengdêr) mîna hevîrtirşê, bikef, ne ewle, vala, bêwate.
ji: bi- +hevîrtirş
bihevkarî (navdêr, mê) bitevkarî.
ji: bi- +hev +-karî
bihevkêşe (rengdêr) bidenge, bihevsengî, bibalans, bimiwazene, biyeksengî.
ji: bi- + hevkêşe.
: bihevkêşeyî bihevkêşetî
bihevkêşeyî (navdêr, mê) rewşa bihevkêşebûnê.
ji: bihevkêşe + -yî
bihevketî (rengdêr) pêkhatî, hevedudanî.
ji: bi- +hev +ketî
bihevketin (navdêr, mê) xirecir, xirexir, qirecir, şemate, hingûfêhevbûn, rêje.
ji: bi- +hev +ketin
bihevkirin (navdêr, mê) derbasî, pevreborîn, lihevkirin.
ji: bi- +hev +kirin
bihevnikarin (navdêr, mê) hevtêknebirin, zorahevnebirin, hozahevnebirin.
ji: bi- +hev +nikarin
bihevparî (rengdêr) bi pişkdarî, bi şirîkayî, tevepayî, bi hevpişkî, bi şirîkatî, kolektif.
ji: bi- +hevparî
bihevpişkî (navdêr, mê) bi hevparî, tevepayî, bi pişkdarî, bi şirîkatî, kolektif.
ji: bi- +hev +pişkî
bihevraz (rengdêr) bikaş, bipal.
ji: bi- +hevraz
bihevre (navdêr, mê) pêkve, hevre, digelhev.
ji: bi- +hev +re
bihevrebûn (navdêr, mê) refaqet, hevalî, hevrêtî, hogirî, hevalînî, hevaltî, ligelbûn
bihevrikdarî (navdêr, mê) bi çavlêkirinî, hevrikdarkî.
ji: bi- +hevrik +-darî
bihevrikî (rengdêr) birikmane, bişerrenîx, birikeberî, bidijberî, bikerb, bikîn.
ji: bi- + hevrikî.
: bihevrikîtî
bihevrikîtî (navdêr, mê) rewşa bihevrikîbûnê.
ji: bihevrikî + -tî
bihevsengî (rengdêr) bidenge, bihevkêşe, bibalans, bimiwazene, biyeksengî.
ji: bi- + hevsengî.
: bihevsengîtî
bihevsengîtî (navdêr, mê) rewşa bihevsengîbûnê.
ji: bihevsengî + -tî
bihevstûnî (rengdêr) hevstûnkî.
ji: bi- +hevstûnî
bihevxemî (rengdêr) bi xemgînî, bi hevderdî.
ji: bi- +hevxemî
bihevxistî (rengdêr) pişkojkirî.
ji: bi- +hev +xistî
bihevxistin (navdêr, mê) cîldkirin.
ji: bi- +hev +xistin
bihev rd. yewbînî, cimna, jubînî, yobînî, zubînî, jewbînî, jimnu
bihev anîn lg. . werê ardene, hurê ardene
bihevalbiçûk rd. embazekin, hevalcoyin, hevaldomanin
bihevalzarok rd. embazekin, hevalcoyin, hevaldomanin
bihevhenekkirin m. yewbînîdeyaranîyekerdis, yewbînîdekuratekerdis, yewbînîdeleqîkerdis yewbînîdekusatekerdis, yewbînîdehenekekerdis, pîyaleqîkerdis, pîyayaranîyekerdis, pîyakuratekerdis, pîyakusatekerdis n.
bihevîr rd. mîrin
bihevîrtirs rd. mîrazin, îzaye
bihevketî rd. pêrabeste, têbeste, yewbînîragiredaye
bihevraz rd. viradeyin, rampeyin
bihevreyî m. pîyayîye, beranberîye, pîyayênî m.