Encamên lêgerînê
bidil rd 1. içten, içtenlikli 2. istekli, gönüllü 3. hevesli, heveskâr 4. sevdalı, aşık
bidil û bêdil gönüllü gönülsüz
bidilêxwetî m gönüllülük
bidilînî h duygusal olarak
bidilm rd tortulu
bidilûcanî m içtenlik
bidilxweşî memnuniyetle.
bidil 1. jidil 2. bi xwestinî 3. bi rizaya xwediyî
(rengdêr) dilxwaz, minêkar, dilxwaz, xwezkar, xwezîkar, arezûmend, hewesdar, arezûdar, xwezyar, xwazyar, xwezîyar, xwestekar, kesa/ê ku dixwaze tiştekî bike, kesa/ê ku ne ji bêdilî yan neçarî tiştekî dike, miştaq, hewedar, xwastekar, xwezîker
bidil û xatir bûn (biwêj) dilnizm û baş bûn. bi rastî jî baro xortekî wisa bidil û xatir e ku mirov lê hewes û hejmekar ditnîne.
bidilbijî (rengdêr) bimeyl, bihewes, biarezû, bibij, bimereq, bibalkêşî, bibaldarî, bidaxwaz, bixwestek, bixwezî, bihêvî, bihez, bihezkirin, biviyan, biişteh, bimiciz, bimijaj, bimad, bimehd, bibijîn, bidilçûnê, birexbet, bitemenî, biiştiyak, biiqbal.
ji: bi- + dilbijî.
: bidilbijîtî
bidilbijîtî (navdêr, mê) rewşa bidilbijîbûnê.
ji: bidilbijî + -tî
bidilbûn (navdêr, mê) minêkarî, bidilêxwetî, bidilî.
ji: bidil +bûn
bidilçûnê (rengdêr) bimeyl, bihewes, biarezû, bibij, bidilbijî, bimereq, bibalkêşî, bibaldarî, bidaxwaz, bixwestek, bixwezî, bihêvî, bihez, bihezkirin, biviyan, biişteh, bimiciz, bimijaj, bimad, bimehd, bibijîn, birexbet, bitemenî, biiştiyak, biiqbal.
ji: bi- + dilçûnê.
: bidilçûnêtî
bidilçûnêtî (navdêr, mê) rewşa bidilçûnêbûnê.
ji: bidilçûnê + -tî
bidildarî (navdêr, mê) di.
ji: bidil +-darî
bidilên (navdêr, mê) bi azayî, dilêrkî.
ji: bi- +dil +ên
bidilêrî (navdêr, mê) bizexmî.
ji: bidil +-êrî
bidilgeşî (rengdêr) bi şadî.
ji: bi- +dilgeşî
bidilgiranî (rengdêr) bişibhe, biguman, bişik, binîgeranî, bidilwasî, biwaswasî, bidilwaswasî, bidudilî, bibêbirryarî, bitirs.
ji: bi- + dilgiranî.
: bidilgiranîtî
bidilgiranîtî (navdêr, mê) rewşa bidilgiranîbûnê.
ji: bidilgiranî + -tî
bidilgirî (navdêr, mê) bi keyfxoşî, dilgirkî.
ji: bidil +-girî
bidilkêşî (navdêr, mê) bi balkêşî.
ji: bidil +-kêşî
bidilmanî (navdêr, mê) dilmankî.
ji: bi- +dil +manî
bidilnazî (navdêr, mê) dilnazkî.
ji: bi- +dil +nazî
bidilnazikî (rengdêr) binezaket, biqencî, bicamêrî, birêzgirî, birêzgirtin, biqedir, biqîmet, biihtiram.
ji: bi- + dilnazikî.
: bidilnazikîtî
bidilnazikîtî (navdêr, mê) rewşa bidilnazikîbûnê.
ji: bidilnazikî + -tî
bidilnermî (rengdêr) biwijdan, bibext, bidadî, biinsaf, biedalet, bidadmendî, bidadperwerî, bidilovanî, birehm.
ji: bi- + dilnermî.
: bidilnermîtî
bidilnermîtî (navdêr, mê) rewşa bidilnermîbûnê.
ji: bidilnermî + -tî
bidilnexwazî (navdêr, mê) bêhemdî, bi bêdilî.
ji: bi- +dilne +-xwazî
bidilnexweşî (rengdêr) bi kêfnexweşî, bi nedilşadî.
ji: bi- +dilnexweşî
bidilovanî (rengdêr) biwijdan, bibext, bidadî, biinsaf, biedalet, bidadmendî, bidadperwerî, birehm, bidilnermî.
ji: bi- + dilovanî.
: bidilovanîtî
bidilovanîtî (navdêr, mê) rewşa bidilovanîbûnê.
ji: bidilovanî + -tî
bidilreqî (rengdêr) dirrindekî.
ji: bi- +dilreqî
bidilşadî (rengdêr) bi kêfxweşî, bi dilxweşî, bi memnûniyet.
ji: bi- +dilşadî
bidilsarî (rengdêr) bi xemsarî.
ji: bi- +dilsarî
bidilsozî (rengdêr) dilsoz, bi rastî, dilsozane, sadiqane.
ji: bi- +dilsozî
bidilwasî (rengdêr) bişibhe, biguman, bişik, binîgeranî, bidilgiranî, biwaswasî, bidilwaswasî, bidudilî, bibêbirryarî, bitirs.
ji: bi- + dilwasî.
: bidilwasîtî
bidilwasîtî (navdêr, mê) rewşa bidilwasîbûnê.
ji: bidilwasî + -tî
bidilwaswasî (rengdêr) bişibhe, biguman, bişik, binîgeranî, bidilgiranî, bidilwasî, biwaswasî, bidudilî, bibêbirryarî, bitirs.
ji: bi- + dilwaswasî.
: bidilwaswasîtî
bidilwaswasîtî (navdêr, mê) rewşa bidilwaswasîbûnê.
ji: bidilwaswasî + -tî
bidilxapînokî (navdêr, mê) xortxapînoskî, xortxapînkî.
ji: bi- +dil +xapînokî
bidilxurtî (navdêr, mê) dilxurtkî.
ji: bi- +dil +xurtî
bidilxwaz (navdêr, mê) dilxwazkî.
ji: bidil +-xwaz
bidilxwazî (navdêr, mê) peroş, bihewldan, ji dil, bi rastî, (huk) kaparo, avans, pey, qesden, bi qesdî, bi minekarî, bi dil, dilxwazane, bi dilxweşî, bi heweskarî, bi peroş.
ji: bidil +-xwazî
bidilxweşî (rengdêr) bi coş, bi kêfxweşî, bi dilşadî, bi memnûniyet, bi dilşayî, bi şadî, dilxwazane, bi dilxwazî.
ji: bi- +dilxweşî
bidilxweşkirin (navdêr, mê) bi teselî.
ji: bi- +dilxweş +kirin
bidil Freiwillige
bidil rd. biwaz, biarzu, bizere. *bidil û can zere ra, can ra, zere û can ra, can û bas ra, samîmî. *bidil û cantî h. sarrrîrrrîyîye, zererayîye, pîzerayîye, samîmîyet, samîmîmênî, zererayênî, bizereûcanîye