Encamên lêgerînê
bidûman rd 1. dumanlı (toz toprak dumanı vb. için) 2. dumanlı (sisli) * çiyayên bimij û dûman dumanlı dağlar
bidûman bûn l/bw dumanlamak
bidûmanbûn m dumanlama
bidûman (rengdêr) bimij, bimoran, bitem.
ji: bi- + dûman.
Bikaranîn: Navdêr: bidûmanbûn.
: bidûmanî bidûmanîtî bidûmantî
bidûmanbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bidûman
bidûmanî (navdêr, mê) rewşa bidûmanbûnê.
ji: bidûman + -î
bidûman rd. dûxanin, duyin, dûmanin