Encamên lêgerînê
biaqil rd 1. akıllı 2. uslu, akıllı
biaqil û di hedê xwe de akıllı uslu
biaqilbûn m 1. akıllanma, akıllı olma 2. akıllılık 3. uslanma 4. usluluk
biaqilê xwe * bi aqlê xwe dê min bixapîne aklınca beni kandıracak
biaqilê xwe ve hatin akıl kemal olmak
biaqilî m akıllılık
biaqilî kirin akıllılık etmek
biaqilkirin m akıllandırma
biaqiltî m akıllılık
biaqil 1. xwedîferaset 2. jîr û jêhatî *"barê biaqilan, pişta kêmaqilan"
(rengdêr) hişmend, hişyar, aqildar, aqilmend, zekî, jîr, hêgin, ne bêhiş, ne şêt, ne dîn, ne bêaqil, ne cahil, ne nezan, dûrbîn, bilîmet, dahî, aqil, zîrek, şatir.
Herwiha: biaqil bieqil bieql bieqil bieql.
ji: bi- + biaqil.
Bikaranîn: Navdêr: biaqilbûn
biaqil bûn (lêker)(Binihêre:) biaqil
biaqil kirin (lêker)(Binihêre:) biaqil
biaqilane (rengdêr) wekê xweyîhikmetan, şarezayane, zîrekane.
ji: biaqil +-ane
biaqilbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) biaqil
biaqilbûyî (rengdêr) (Binihêre:) biaqil
biaqilî (navdêr, mê) hişmendî, aqilmendî, hişyarî, jîrî, fehmatî, têgihiştin, hişmendbûn, feraset, aqildarî, aqil, rewşa biaqilbûnê.
ji: biaqil + -î
biaqilkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye biaqil kirin
biaqilkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) biaqil
biaqilmendî (rengdêr) bimentiq, bilojîk, bihişmendî, biaqil, bizihndarî, bizihniyet.
ji: bi- + aqilmendî.
: biaqilmendîtî
biaqilmendîtî (navdêr, mê) rewşa biaqilmendîbûnê.
ji: biaqilmendî + -tî
biaqil reasonable; rational
intelligent, smart.
biaqilî f. intelligence
biaqil rd. aqilmend, hesdar, aqildar, biaqil, baqil, aqilbend
biaqil bûn lng. aqildar bîyene, baqil bîyene, biaqil bîyene
biaqil kirin lg. . aqildar kerdene, baqil kerdene, aqildarnayene
biaqilbûn m. baqilbîyayis, hesgirewtis, mûsgirewtis n.
biaqilî m. aqilmendîye, hesdarîye, aqildarîye, biaqilîye, baqilênî, aqîlbendîye, aqilmêndênî m.