Encamên lêgerînê
bi cih anîn l/bw 1. gerçekleştirmek 2. icra etmek, uygulamak 3. ifa etmek 4. yerine getirmek, infaz etmek 5. eda etmek
bi cih anîn 1. pêk anîn 2. kirin
(lêker) kirin, temam kirin, dirist kirin, tişta/ê ku divêt bêt kirinê kirin: Soza xwe bi cih anî. (Wisan kir wek ku soz dabû.)Hê me karê xwe bi cih neaniye..
Herwiha: bi cih hanîn, bi cih hênan, bi cih ênan, bi cih înan, bi cih hînan, bi cî anîn, bi cî hanîn, bi cî hênan, bi cî ênan, bi cî înan, bi cî hînan, bi cîh anîn, bi cîh hanîn, bi cîh hênan, bi cîh ênan, bi cîh înan, bi cîh hînan. Navdêr: bicihanîn, bicihhanîn, bicihhênan, bicihênan, bicihînan, bicihhînan, bicîanîn, bicîhanîn, bicîhênan, bicîênan, bicîînan, bicîhînan, bicîhanîn, bicîhhanîn, bicîhhênan, bicîhênan, bicîhînan, bicîhhînan.
Bide ber: bi cih kirin. Bi soranî: cêbecê kirdin, cîbecî kirdin.
: bicihînayî, bicihîner
bi cih anîn to bring about, bring to fruition