Encamên lêgerînê
berhewa rd 1. berhava, boş, yararsız, netice vermeyen 2. h havaya doğru
berhewa bûn l/ngh 1. boşa gitmek 2. havaya uçmak, savrulmak 3. patlamak, , havaya uçmak, infilak etmek 4. uçmak (patlayıcı madde ile parçalanmak)
berhava olmak
berhewa çûn boşa gitmek
berhewa kirin l/gh 1. boşa gitmesine neden olmak 2. savurmak (rüzgâr bir şeyi alt üst etmek, havaya kaldırmak, dağıtmak) 3. patlatmak, infilak ettirmek, havaya uçurtmak
berhava etmek
berhewabûn m 1. boşa gitme 2. havaya uçma, savrulma 3. patlama, havaya uçma, infilak etme 4. uçma (patlayıcı madde ile parçalanma)
berhewakirin m 1. boşa gitmesine neden olma 2. savurma (rüzgâr bir şeyi alt üst etme, havaya kaldırma, dağıtma) 3. patlatma, infilak ettirme, havaya uçurtma
berhewa 1. bêwate 2. bêkêr
(rengdêr) tişta/ê ku li derve ye anku li ber hewayî ye, tişta/ê ku ne li hindirr anku têde ye: Kepir û pavyon avaniyên berhewa ne. (mecazî) berbad, bêwec, bêkêr, bêfeyde.
Herwiha: berhawa.
ji wêjeyê: Ji sedsalan vir de wan (tirkan) kurd ji xwe re ewqas piçûk û nizm dîtine ku qasî zerêqeder mafek kurdan yê neteweyî û mirovî nenasîne û bi dilê xwe nedane. Ji bo vê jî, ji tirkan tiştek, an jî aştî hêvîkirin her berhewa ye. Bêjeya aştî gotinek hêja ye. Aşî navbeyna du hêzan de pêk tê. Hêzek bi serê xwe ti caran nikare aştiyê çêbike. Ji bo vê sedemê jî bi xwesteka yekalî aştî nabe!(A. Balî: Rewşa tirk û kurdan li Tirkiyê, Gelawej.org, 12/2006).
ji: ber- + hewa.
Bikaranîn: Lêker: berhewa bûn, berhewa kirin. Navdêr: berhewabûn, berhewakirin Rengdêr: berhewabûyî, berhewakirî.
: berhewatî berhewayî
berhewa bûn (lêker)(Binihêre:) berhewa
berhewa kirin (biwêj) bûn sedema valaçûna tiştekî, belawela kirin, li nav hev xistin, tevlihev kirin, peqandin, înfilaq kirin. wî kurapê min ew keda min a ew qas salan tev de berhewa kir. polêsan mala xêro tev de berhewa kirin. me her ew dît ku tûp ew berhewa kir.
berhewabûn (navdêr, mê) (Binihêre:) berhewa
berhewabûyî (rengdêr) (Binihêre:) berhewa
berhewakirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye berhewa kirin
berhewakirin (navdêr, mê) (Binihêre:) berhewa
berhewatî (navdêr, mê) rewşa berhewabûnê.
ji: berhewa + -î
berhewa absurd
sinnlos
berhewa m. berhewa n.
berhewa bûn lng. berhewa bîyene, bi hewa kewtene
berhewa kirin lg. . bi hewa fîstene, berhewa kerdene, re hewa fîstene