Encamên lêgerînê
bergîr beygir.
zo/n 1. beygir, yük atı (Kürtçe ‘bar+gir’den) 2. fiz beygir (beygir gücü)
bergîr mehîna ku nû ji canîtiyê derketiye dê were fehlan û avis bibe
(Binihêre:) bergîl
bergîr bi ceh qayîl nabe, meya (mehîn) bi dest naxe (biwêj) yên baş û hêja bi dest naxin, yê ne hêja jî tê de kêf dikin. qurbana xwedê me, ev jî çarenûsa wî ye, bergîr bi cell qayîl nabe, meya bi dest naxe.
bergîrê dixwest birêveçûna kihêlê bike, ya xwe jî ji bîr kir (biwêj) yên ku bi rewş û sirûşta xwe qayîl nabin, dikevin halên xerabtir. divê mirov rastiya xwe bipejirîne, bergîrê xwestiye birêveçûna kihêlê bike, ya xwe jî ji bîr kiriye.
bergîrî milî n. hêza êdege, hêza îtîyade m.
bergîrm zoo. bergîr, bargir n.