Encamên lêgerînê
berg 1.cilt, kitap kapağı. 2.takı, süs.
n 1. elbise, giysi 2. cilt, kapak (formları veya yaprakları birbirine dikilerek veya yapıştırılarak bir kitaba geçirilen deri, bez veya kâğıtla kapalı kitab) * bergê pirtûkê kitabın cildi 3. gömlek, kılıf (kitap kapağına geçirilen kab)
berg kirin l/gh ciltlemek
ciltlemek
berga m düve
bergav n evlerde sahanlık, evin önü
bergavtin m çözümleme
l/gh çözümlemek (bir şeyi incelemek, tahlil etmek)
bergaz erd/n yamaç
bergda rz/rd geçişli
berge m kapak
berge kirin l/gh kapaklamak
bergeh görünüm, görünüş, ufuk, panorama.
m 1. görü, alnaç, cephe (bir şeyin ön tarafı, ön yüzü) * bergeha vê avahiyê fireh e bu yapının görüsü geniş 2. yön 3. bakış açısı, görüş açısı, noktainazar 4. görünüm, manzara, peysaj, panorama 5. kapsam 4. mec perspektif
bergeh ji berê stendin önünü almak
bergeha (tiştekî) berfireh kirin kapsamını genişletmek
bergeha malê sundurma
bergeha parzemînê hiq kıta sahanlığı
bergehdar rd 1. görünümlü, manzaralı 2. kapsamlı
bergehfireh rd ihatalı, alanı geniş
bergekirin m kapaklama
bergemaro m karşı ambargo
bergen m ufuk
bergend rd değerli
bergendî m değerlilik
bergene nd karşı (bir şeyin, bir yerin, bir kimsenin önü, esas tutulan yüzünün ilerisi)
berger nd/nt 1. ısrarcı 2. yalvarıcı, yalvaran
bergêr nd/nt şef
bergeran m hazırlık, tedbir
bergerî m 1. ısrar 2. yalvarma
bergêrî m şeflik
bergerîn tapınmak, yalvarmak, yakarmak.
m 1. ısrar ediş, ısrar etme, üsteleme 2. yalvarış, yalvarma
l/ngh 1. ısrar etmek, üstelemek 2. yalvarmak
bergerîş m ısrar
bergerk m ısrar
bergeş m sofra, ekmek sofrası
bergeşit m sofra
bergew kirin tıkamak.
bergî m karşılık, bir şeyin eşdeğeri olarak alınan
bergîdan m 1. karşılık (bir davranışın karşı tarafta uyandırdığı başka davranış, mukabele 2. karşılık, bedel(bir şey alırken karşı tarafa verilen şey) * ev dirav bergîdana xebata te ye bu para senin çalışmanın karşılığıdır 3. karşı (karşılık olarak, mukabil) 4. güvence, garanti (alınan sorumluluğa karşı ortaya konulan şey) 5.rd bedel (eşit, denk) * ev se bergîdanî sê guran e bu köpek üç kurda bedeldir
bergîdan dan (yekî) karşılık vermek (karşı gelmek)
bergîdana (tiştekî) danê karşılaştırmak (dikişte)
bergîdana cewabê cevaben
bergîdana felatê kurtulmalık, fidyeyi necat
bergîdana payê hisse bedeli
bergîdanî (tiştekî) bûn teqabul etmek
bergîdayîna deng rz/nd ses karşılanması
bergiftek şenlik.
bergîl bnr bergîr
bergind m 1. karşılık (bir davranışın karşı tarafta uyandırdığı başka davranış, mukabele 2. karşılık (bir dildeki bir sözü başka bir dilde aynı anlamda karşılayan söz) * berginda peyvan kelime karşılığı 3. karşılık, bedel (bir şey alırken karşı tarafa verilen şey) * bergindê hesab hesabın karşılığı 4. karşı (karşılık olark, mukabil)
bergîr beygir.
zo/n 1. beygir, yük atı (Kürtçe ‘bar+gir’den) 2. fiz beygir (beygir gücü)
bergir (i) nd büyük çaplı silah
bergir (ii) nd/nt 1. önleyici 2. savunucu
bergiran rd önemli, mühim
bergirane m cephe gerisi lojistik
bergirî m 1. önlem, tedbir 2. korunum, savunma 3.bj antipad
bergirî kirin l/gh 1. önlemek 2. savunmak, müdaafa etmek
1) önlem almak, önlemek 2) korumak, savunmak
bergirî lê girtin l/gh tedbir almak
bergirî lê kirin l/bw 1. önlemek, önlem almak, önlemini almak 2. göğüslemek
bergirîdan m misilleme
bergirîdan (...) dan misillemede bulunmak
bergirîkirin m 1. önleme 2. savunma, müdaafa etme
bergirîlêkirin m 1. önleme, önlem alma, önlemini alma 2. göğüsleme
bergirîname m 1. önlem metni 2. korunma metni
bergirîtî m 1. önleyicilik 2. korunma, savunuculuk
bergiriyane h tedbirlice, önleyici bir şekilde
bergirk m tıkaç, tıpa
bergirk kirin l/gh tıkaçlamak
bergirk lê xistin l/bw tıkaçlamak
bergirkkirî rd tıkaçlı, tıkaçlanmış olan
bergirkkirin m tıkaçlama
bergirklêxistin m tıkaçlama
bergirknekirî rd tıkaçsız, tıkaçlanmamış olan
bergirtî ps/rd içe kapanık, içine kapanık, kapalı (dışa dönük yaradılışta olmayan)
bergirtî (i) rd ürün vermiş, bol ürünlü olan
bergirtî (ii) rd tok tutmuş olan
bergirtî rabûn kapalı yetişmek
bergirtîbûn m 1. kapanıklık 2. ps içe yöneliklik, otizm
bergirtin (i) m 1. döl verme (üreme) 2. döllenme, dölleme 3. gebe kalma
bergirtin (ii) m 1. ürün verme, ürün tutma
bergirtin (iii) m önleme, engeleme
bergirtin (iv) m tok tutma (yiyecekler için; uzun süre giderme veya doyurma özeliği olma)
bergirtina rodiyan nd kolit
bergirtîtî m içe kapanıklık
bergîvan bnr bergîdan
bergizan rd ileri görüşlü
bergizanî m ileri görüşlülük
bergkar ciltçi.
bergker nd/nt 1. ciltçi, mücellit * ez dê pirtûkan bibim ser bergker da ku ez wan bidim cizûbendkirin kitapları ciltçiye götürüp ciltleteceğim 2. m ciltçi (cilt evi)
bergkerî m ciltçilik, mücellitlik
bergkirî rd ciltli, ciltlenmiş olan
bergkirin m ciltleme
bergol n forvet
bergor rd 1. mezar taşı 2. rd ölümlü
bergorîtî m ölümlülük
bergorn bnr bergor
berguher m takas
berguherandî rd yüzü çevrili
berguherandîbûn m yüzü çevrili olma
berguherî bûn döl değiştirmek
berguhêrk m çevirici, komütatör,
berguhk kulaklık.
m 1. kulaklık (kulakları soğuk, rüzgâr gibi dış etkilerden koruyan) 2. kulaklık (radyo, televizyon veya telsizde kulak ile verici arasında ses bağlantısını sağlayan araç)
berguman rd sanık
bergumanî m sanıklık
bergûz n Kürt geleneksel şal ve şepik takımı
berguzîde rd mümtaz
berguzîn rd mümtaz, seçkin
berg 1. cil, kiras 2. rûpela sereke ya kovar û pirtûkê -berg kirin 1. kiras kirin 2. (pirtûk) cild kirin
(navdêr, nêr)Wate 1, cilên ku ji çerm çêbûne. , cilûberg, cil, kinc, libas, çek, saye, cilûberg, tiştên ku mirov li xwe dike daku xwe ji sarmayê û şermê biparêze.
ji: Bi zimanê sûmerî em dibêjin barsig ji bona peyva berg. Yânî kokê peyva kurd ji sûmerî hatî..
Bikaranîn: Lêker: berg kirin. Navdêr: bergkirin Rengdêr: bergkirî.
Bide ber: belg, berk.
: bêberg, biberg, bergdar, bergdêr, bergî
berg kirin (lêker)(Binihêre:) berg.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌رگ کرن
bergdar (rengdêr) bicilûberg, bicil, bikinc, bilibas, biçek, bipoşide, bisaye, bicilûberg.
ji: berg + -dar.
: bergdarî bergdarîtî bergdartî
bergdarî (navdêr, mê) rewşa bergdarbûnê.
ji: bergdar + -î
bergef (rengdêr) gefkirî, tehdîdkirî, herreşelêkirî, tişta/ê ku gef lê hatine kirin yan gef li ser hene.
ji: ber- + gef.
: bergefî bergefîtî bergeftî
bergeh 1. dîmen 2. êwirgeh 3. depê şanoyê, dik 4. qad, meydan
(navdêr, nêr) dîmen, menzere, dîdar, panorama, xuyang, tablo, her tişta/ê ku mereqa çavan dikêşe ser xwe, nêrîn.
ji wêjeyê: Mişext ji du bergehan li tiştan mêze dike; yek ji aliyê tişta li paş hiştî û yek jî ji aliyê tişta niha berdest e, ji ber vê yekê ew xwedî cotek nêrîn e ku nikare tiştan di rewşa tecrîdê de bibîne..
Herwiha: berga bergah berge bergih.
Bide ber: dergeh.
ji: ber- + -geh.
: bergehî
bergeh kirin (lêker)(Binihêre:) bergeh
bergehdar (rengdêr) dîmendar, bidîmen, bimenzere.
ji: bergeh +-dar
bergehî (navdêr, mê) rewşa bergehbûnê.
ji: bergeh + -î
bergehkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bergeh kirin
bergehkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bergeh
bergela (Zazaki) qerese, dara ku davêjin pişt derî ku derî bişide, venebe
bergend (navdêr) bedel, nirx, biha, miqabil, beramber.
ji wêjeyê: Ev çend gotinên ”tirşikê” ji bo min bergendî malê dinyayê ye. Ji http://zinarexamo.blogspot.com.tr/2015/05/ez-van-gotinen-tirsike-nadim-bi-hemu.html
bergendî (hoker) hemberî, hevberî, beramberî, miqabilî: Jina çê bergendî dinê. Gotina Mezinan
berger amadehî, lava.
ji wêjeyê: Îro tê mêvanê me bên,lê hêj me tu berger nekirîye..
Hevwate: Amadehî. (Ji kurdî) Ji ber (pêşî/berî)+ger (gerîn).yanê pêşîda amade kirin.
bergerî (navdêr, mê) heter, berkî, şeraret, ûd, îsrar, lavayî, başkurî, berzûrî, bazgurî, fîzar.
ji: ber +-gerî
bergerîn 1. şîreta bi lavayî 2. tembîha bi rica û tikayê
(lêker)şîreta bi lavayî, tembîha bi rica û tikayê.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌رگه‌رین.
Herwiha: libergerîn
bergerr (navdêr, mê) lobîst
bergêrr (navdêr, mê) simsar, navbeynkar, berrevan
bergeryan (navdêr, mê) li dû tiştî çûn, li peyçûn
bergeş (navdêr, mê) sênî, ferxesênî, tepsî, sifre, berkêşok, mersef, sînî, ferxesînî, hewank, teblîk, zêrcam, amana berfireh ya ku sênîk û amanên din tê de tên bicihkirin daku gerrandina wan asan be yan xwarinê jê nekeve ser erdê yan ser maseyê, belem
bergew kirin xitimandin
(lêker)xitimandin
bergî (navdêr, mê) had,hesab,pîvanbergiya zimanê xwe nizane.
Bikaranîn: Navdêr: bergîdan
bergîdan 1. hilberîn 2. bereket 3. adan 4. berdêl 5. bîmekarî *"E-legaz birinc be û Erez jî rûn be, heke bergîdan tune be, dîsan dê pûç be"
hilberîn , bereket , adan , berdêl , bîmekarî E-legaz birinc be û Erez jî rûn be, heke bergîdan tune be, dîsan dê pûç be
bergîdanî (rengdêr) beranberî, teqabûl kirin.
ji: bergî +danî
bergîdank (navdêr, mê) bergî, bersing, bergîdan, bergind, berhingar, bersîng.
ji: bergî +-dank
bergîl (navdêr) hesp, bor.
Herwiha: bergîr.
Bide ber: bergir.
ji wêjeyê: Werhasilî kelam, esker, bergîl û qantirên wek Riza Kûçikoglû ji bîr dikin ku xwelîliserê Kurdan rayên xwe bidin kê ewê bibin mîr..
ji: jiari, têkilî bar + -gir anku bar-hilgir, bide ber pehlewî barek (hesp) û farisî باره (barê: hesp) û بارگی (barêgî: hesp). Di her sê zimanan de jî ev peyv nadir e. Peyva serekî di kurmancî de hesp di soranî de esp, di farisî de esb/esp e û di pehlewî de esb/esp bû. Ji eynî rehî: boraq..
: bergîlk
bergîn pirtûka bicild
(lêker)pirtûka bicild
bergind berdêl -bergindî êlekê ye bi qasî eşîrekê hêja ye
(navdêr, mê) wate yan jî hembera peyvekê di zimanekî din de, berdêl, tiştê mirov dide kesê din li hemberî tiştekî din, muqabele, tevger yan reftara ku lazime li hember tevger an reftarekî din bê kirin.
Bide ber: bergîdan berdêl hember bersîv
bergindî (navdêr, mê) miadile, hevberî, beramberî, hevberî, wekhevî
bergir (navdêr) ya/yê ku berê tiştekî anku pêşiya tiştekî digire, parêzvan, piştevan, piştgir, destekder.
Bide ber: dagir hilgir ragir vegir wergir.
Têkildar: bergirtî.
ji: bergirtin - -tin.
: bergirî bergirîtî
bergîr mehîna ku nû ji canîtiyê derketiye dê were fehlan û avis bibe
(Binihêre:) bergîl
bergîr tişta ber digire, tişta berhem dide, ser meselê: dara bergîr.
bergîr bi ceh qayîl nabe, meya (mehîn) bi dest naxe (biwêj) yên baş û hêja bi dest naxin, yê ne hêja jî tê de kêf dikin. qurbana xwedê me, ev jî çarenûsa wî ye, bergîr bi cell qayîl nabe, meya bi dest naxe.
bergîrê dixwest birêveçûna kihêlê bike, ya xwe jî ji bîr kir (biwêj) yên ku bi rewş û sirûşta xwe qayîl nabin, dikevin halên xerabtir. divê mirov rastiya xwe bipejirîne, bergîrê xwestiye birêveçûna kihêlê bike, ya xwe jî ji bîr kiriye.
bergirî 1. tevdîr 2. berbend
(navdêr, mê) berrevanî, berhingarî, parastin, dîfa, rênedan ku kesek yan tiştek ziyanê li kesekî yan tiştekî bike, astengkirin, rênedan.
Herwiha: bergirîtî.
ji: bergir + -î.
Bikaranîn: Lêker: bergirî kirin. Navdêr: bergirîkirin, bergirîdan Rengdêr: bergirîkirî
bergirî kirin (lêker)(Binihêre:) bergirî
bergirîdan (navdêr, mê) (Binihêre:) bergirî
bergirîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bergirî kirin
bergirîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bergirî
bergirîname (navdêr, mê) parêzname, mudeafaname.
ji: bergirî +-name
bergirk (navdêr, mê) tampon, parêzk
bergirtî (rengdêr) tişta/ê ku berê wî anku pêşiya wî hatiye girtin.
Têkildar: bergir.
Bide ber: dagirtî hilgirtî ragirtî vegirtî wergirtî.
ji: ber- + girtin - -in + -î.
Bikaranîn: Lêker: bergirtî bûn, bergirtî kirin. Navdêr: bergirtîbûn, bergirtîkirin Rengdêr: bergirtîbûyî, bergirtîkirî
bergirtî bûn (lêker)(Binihêre:) bergirtî
bergirtî kirin (lêker)(Binihêre:) bergirtî
bergirtî rabûn (lêker) kûvî rabûn.
ji: bergirtî + rabûn
bergirtîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bergirtî
bergirtîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) bergirtî
bergirtîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bergirtî kirin
bergirtîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bergirtî
bergirtin (navdêr, mê) avisbûn, ragirtin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌رگرتن
bergiya devê xwe nezanîn (biwêj) bêhesab û bêbaldarî peyivîn. tu gidi nede gotinên wî, ew bergiya devê xwe nizane.
bergîz kincên kurdî yên zilaman ên ku ji merezî tên ristin; şal û şapik
kincên kurdî yên zilaman ên ku ji merezî tên ristin; şal û şapik
bergker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê berg dike, celdker, cîldker.
ji: berg + -ker
bergkerî (navdêr, mê) cizûbendkerî, cizûbendkarî, derpêçkerî, celdkerî, ciltken.
ji: berg +-kerî
bergkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye berg kirin
bergkirin (navdêr) kiraskirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌رگکرن
bergsazî karê amadekirina şeklê cildê pirtûk û kovaran
(lêker)karê amadekirina şeklê cildê pirtûk û kovaran
berguh (navdêr, mê) derdorên guhan, berguhk, alava ku mirov dide ber guhên xwe û dengî dide guhan lê deng naçe derdorên din.
ji: ber- + guh.
: berguhk
berguhk alava ku ji serikekî an jî diduyan pêk tê û axaftinan radigîne
(navdêr, mê) alava ku mirov dide ber guhên xwe û dengî dide guhan lê deng naçe derdorên din.
Bide ber: berçavk.
ji: ber- + guh + -k
berguman (rengdêr) (navdêr) berşik, tişta/ê ku guman jê heye, kesa/ê ku mirov bawer dikin ku tawanek kiriye: Polîsan du berguman girtine..
Herwiha: bergoman.
Dijwate: bêguman.
Têkildar: bersûc, bertawan.
ji: ber- + guman
bergûz (navdêr, nêr) şelûşapik, piştpez, taxima cilên mêran yên kurdî yên kevnar.
Herwiha: belgîz belgûz belgwîz bergîz bergwîz
berg cover
bergeh (f.) horizon, view, panorama
f. view, vista
bergind equivalent, counterpart, parallel, analogue
bergir preventive
bergirî (defendant's) answer, plea, rejoinder; prevention; (parastin) protection; contingency; (berevanî) defense
bergnerm soft-cover
bergreq hard-cover, hard-bound
bergeh Aussicht
Horizont
Inhalt
bergerîn Bitten
Flehen
umschmeicheln
bergirî Vorsicht
berguhk Kopfhörer
berg n. cîld n.
n. kince, pîstike, cile, berge, çeke, libase, kiswete, belge m.
m. rî, pûs n.
m. qab, qepax n.
bergaz n. cog. virade, cerde, veroj, verad, verard n.
bergda rd. rz. ravêrdeyin, transîtîf, vîyartên, derbazên
bergeh m. bergeh n.
bergêr rd. verecêr, verregêrayox
bergêrandin lg. . vero gêrayene, vero cêrayene, re vergêrayene
bergerî m. îsrar, rexoverdayis, serrovindetis, xoverdayis n.
bergerin lg. . ver gêrayene, vero gêrayene, re vergêrayene, vero cêrayene
berges m. sênîye, mengirî, sînîye, sînî, sinîke m.
bergew kirin lg. . migqnayene, xitimnayene, kîp kerdene, girewtene
bergfdan n. dust, hember, dustever, aleyh, rîver n.
bergîdank m. reciçarnayis, muqabele n.
bergîn m. livike m.
rd. cîldin, rîyin
bergir rd. hîrin, berin, hîrdar
m/n. pawitox, pînîtox n.
bergirî m. tedbîr, tedvîr, tevdîr n.
bergîrî milî n. hêza êdege, hêza îtîyade m.
bergirîname m. pawitisname., mudefaname m.
bergirk m. pinc, miçik, miçiknayox, fekik n.
bergîrm zoo. bergîr, bargir n.
bergizan m/n. bergezan, pejnbar, vervîn n.
bergker m/n. cîldker, cîldcî n.
bergor m. gornbere, gornkêle, kêlike, hemde, berkole, gornsîye, kemera mezele, kemera gorne, kêle, berkuele m.
bergorn n. xêrat, xêrê merdeyî n.
berguhk m. gosik n.
berg berg, cild, rû
berge şiyan, taqet, tiwana, karîn
bergeşte bextreş, bêsiûd, bênesîb
bergirî berevanî