Encamên lêgerînê
berbûk bnr berbû
berbûkî (i) m yengelik (düğünde geline kılavuzluk eden kadının görevi)
berbûkî (ii) nd düğün alayının söylediği türkü türü
berbûk jina ku bi bûkê re mijûl dibe, hevalbûk *"dawet ferikî, berbûk hetikî"
(navdêr, mê) alîkara bûkê, kesa/ê di zemawendê de alîkariya bûkê dike.
Herwiha: berbîk berbwîk.
Bide ber: birazava.
ji: ber- + bûk.
: berbûkatî berbûkî berbûkîtî berbûktî
berbûk Brautbegleiter
Brautführer
Brautführerin
berbûk n. sepetê vîlikan, zembîlê çîçegan n.
m. berbûye, berbîye, berbûrî m.
berbûkî m. berbûyîye, berbûyênî m.
berbûkî kirin lg. berbûyîye kerdene, berbûyênî kerdene