Encamên lêgerînê
bejayî jeo/m 1. kara, toprak (yer yüzünün denizle örtülü olmayan yüzü) * derkete bejahiyê toprağa ayak bastı 2. rd karasal
bejayîvan lşk/rd karacı (asker)
bejayî (navdêr, mê) (devera) ax, erd, ne derya, ne av, reşahî: hêzên bejayî (ne hêzên deryayî yan hêzên hewayî), (kûvî, hovî,ne kedî).
Herwiha: bejahî bejatî bejî.
ji: bej + -ayî
bejayî m. cog. bej, herd, erd, hard n.
rd. bejî, berîyî, herdî, bejên, herdî, erdî