Encamên lêgerînê
behecîn (lêker)(navdêr, mê) pirr tirsîn, bizdîn, qutifîn, hatin bizdandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هه‌جین.
Herwiha: beecan, beecîn, beeciyan, beecyan, beecîyan, behecan, beheciyan, behecyan, behecîyan, behican, behicîn, behiciyan, behicyan, behicîyan, beican, beicîn, beiciyan, beicyan, beicîyan, beecan, beecîn, beeciyan, beecyan, beecîyan, beican, beicîn, beiciyan, beicyan, beicîyan, biecan, biecîn, bieciyan, biecyan, biecîyan, bihecan, bihecîn, biheciyan, bihecyan, bihecîyan, bihican, bihicîn, bihiciyan, bihicyan, bihicîyan, biican, biicîn, biiciyan, biicyan, biicîyan, biecan, biecîn, bieciyan, biecyan, biecîyan, biican, biicîn, biiciyan, biicyan, biicîyan. Tewîn: -behec-.
Têkildar: behecandin.
ji: behec + -în, ji Proto-hindûewropî bʰeyh₂- (tirs), Proto-aryayî becH-/beHc-, hevreha avestayî b(e)ii-, pehlewî bîm, farisî بیم (bîm), sanskrîtî बिभेति (√bhey-), rusî бояться, polonî bać się, inglîziya kevn bifian (recifîn), almanî beben (recifîn), swêdî bäva, lîtwanî baidas..
: behecî, behecîtî, behecok, behecokî