Encamên lêgerînê
behavyorizm behavyorîzm psî/m
behavyorîzm psî/m
behemehal berî her tiştî, di her halî de, teqeze, mutleqe h
berî her tiştî, di her halî de, teqeze, mutleqe h
beher her yek.
her yek, bi her
her yek, bi her rd
behey ê hey *behey adam, behey Allahtan korkmaz! ê hey kuro, hey ji Xwedê netirso! b
ê hey * behey adam, behey Allahtan korkmaz! ê hey kuro, hey ji Xwedê netirso! b
behimi (ji bo hestan) ajelane, ajelkî, heywankî, wekî heywanan
behimî (ji bo hestan) ajelane, ajelkî, heywankî, wekî heywanan rd
behre behre, par, pay, pişk
behre, par, pay, pişk m
behresiz bêpar, pêpay, bêbehre
bêpar, pêpay, bêbehre rd
beh b hayret bildirir
beh, beyh m pey, kaparo
beha bnr biha
behadir rd bahadır
behane m bahane
behaneger nd/nt bahaneci
behanegerî m bahanecilik
behaneyên beredayî sudan sebebler
behaneyî rd bahane ile ilgili
behaneyîkar fel/nd enstrumantalist
behaneyîkarî fel/nd enstrumantalizm
behaneyîtî fel/m araççılık, enstrumantalizm
behavyorîzm psî/m behavyorizm
behbûr rd umursamaz, vurdum duymaz
behbûrî m umursamazlık, duymazlıktan gelme
behdilandin m 1. batırma, berbat etme (üstünü başını pisletme) 2. perişan etme
l/gh 1. batırmak, berbat etmek (üstünü başını pisletmek) 2. perişan etmek
behdilîn l/ngh 1. batma, berbat olma 2. perişan olma
l/ngh 1. batmak, berbat olmak 2. perişan olmak
behê m ayva
behec bnr behic
behecandin bnr behicandin
behecîn bnr behicîn
behecok bnr behicok
beherandin l/gh toplamak
beheşt bnr bihişt
behêt rd heybetli
behî b ö (tiksinmeyi belirtir)
behî (i) m kaparo
behî (ii) b ö (tiksinmeyi belirtir)
behî (iii) rd habersiz, bihaber * ez jê behî me ben ondan habersizim
behî (iv) m taziye
behî (v) nd yazın sararmış otlar
behî (vi) rd şaşkın
behic m 1. kahır, kahrolma, kızgınlık (öfkeli olma durumu) 2. nispet (birini üzmek için veya inat olsun diye yapılan şey) * min ji behica wê re ev tişt kir ona nispet bu işi yaptım 3. sinir (rahatsız edici, hastalık derecesine varan özellik)
behicandin m 1. kızdırma, kahrolma (çatlatma, öfkelendirme) 2. kıskandırma 3. çıldırtma, patlatma, sinir etme (bir insanın sabrını tüketme, bir kimseyi nispet vererek kızdırma) 4. çatlatma (ölmesine sebep olma, at benzeri hayvanlar için) 5. gebertme 6. çatlatma (kahrederek ölmesine sebep olma)
l/gh 1. kızdırmak, kahrolmak (çatlatmak, öfkelendirmek) 2. kıskandırmak 3. mec patlatmak, çıldırtmak(bir insanın sabrını tüketmek, bir kimseyi nispet vererek kızdırmak) * bes e, we camêr behicand yeter, adamı patlatınız 4. çatlatmak (ölmesine sebep olmak, at benzeri hayvanlar için) * hesp behicand atı çatlattı 5. gebertmek 6. çatlatmak (kahrederek ölmesine sebep olmak) (yek)
(birini) ifrit etmek, sinirlerini bozmak
behicî rd 1. kızmış, kahrolmuş (çok üzülmüş) 2. geberik
behicîn m 1. kahrolma, kızma (öfkelenme, sinirlenme) 2. geberme, zıbarma 3. kaynama (arada kaybolma) 4. kahrından ölme (aşırı üzüntü ölümüne sebep olma) 5. kıskanma, hasetlenme 6. kıvranma (bir şeye çok ihtiyaç duyma) 8. çatlama (aşırı yemekten, içmekten, yorgunluktan veya bebek ağlamaktan ölecek duruma gelme) 9. çatlama, geberme * hesp ji rehtbûnê behicî at yorgunluktan çatladı 10. çıldırma (aşırı sıcaktan dolayı huzursuz olma) 11. aşırı korkma
l/ngh 1. kahrolmak, kızmak (öfkelenmek, sinirlenmek) 2. gebermek, zıbarmak * hesp cehimiye at gebermiş 3. kaynamak (arada kaybolmak) * di navê de pereyê me behicî çû arada bizim para kaynadı 4. kahrından ölmek (aşırı üzüntü ölümüne sebep olmak) 5. kıskanmak, hasetlenmek 6. kıvranmak (bir şeye çok ihtiyaç duymak)* got av û av behicî su, su diye kıvrandı 7. çıldırmak, patlamak, sinir olmak 8. çatlamak (aşırı yemekten, içmekten, yorgunluktan veya bebek ağlamaktan ölecek duruma gelmek) * zarok ji ber girînê behicî çocuk ağlamaktan çatladı 9. çatlamak, gebermek * hesp ji rehtbûnê behicî at yorgunluktan çatladı 10. çıldırmak (aşırı sıcaktan dolayı huzursuz olmak) 11. aşırı korkmak
behicînok bnr behicok
behicok rd/nt 1. kendini kahreden 2. sinirli, asabî 3. kıskanç, günücü, hasetçi, hasetli
behicok bûn kıskanç olmak
behicokî h 1. kendini kahredercesine 2. sinirlice, asabîce 3. hasetlice, kıskançça
m 1. kendini kahretme 2. sinirlilik, asabîlik 3. kıskançlık, hasetlik
behicokî kirin kıskançlık yapmak
behicokîtî m 1. kendini kahretme 2. sinirlilik, asabîlik 3. kıskançlık, hasetlik
behîdar (i) rd şaşkın
behîdar (ii) rd taziyeli, taziyesi olan
behîdarî (i) m şaşkın
behîdarî (ii) m taziye
behik m kuzu veya oğlak (çocuk dilinde)
behîk bnr berîk
behin m atlama
l/ngh atlamak
behindî bnr berindir
behirandin l/gh aşırı susatmak
behirîn l/ngh aşırı susamak
behîştok bot/m sakız ağacı
behit rd tuhaf, garip
behît m mucize
behitandî rd 1. hayrette bırakılmış 2. afallaştırımış
behîtandin afallatmak, şaşırtmak.
behitandin m 1. hayret ettirme, hayrette (veya hayretler içinde) bıraktırma, şaşalatma, şaşırtma 2. afalatma, afallaştırma
l/ngh 1. hayret ettirmek, hayrette (veya hayretler içinde) bıraktırmak, şaşalatmak, şaşırtmak 2. afalatmak, afallaştırmak
m 1. hayret ettirme, hayrette (veya hayretler içinde) bıraktırma 2. afalatma
behîtdar rd mucizeli
behitî rd 1. şaşkın, şaşa kalmış, hayrette bırakılmış olan 2. afallaşmış olan 3.m gariplik, tuhaflık
behitî bûn l/ngh şaşkınlaşmak
behitî man l/ngh şaşılmak, şaşa kalmak, kala kalmak * tiştên ku mirov jê behitî dimîne dike şaşılacak şeyler yapıyor
şaşa kalmak, şaşırıp kalmak, kalakalmak
behitîbûn m şaşkınlaşma
behitîbûyîn m şaşkınlaşma
behitîhişt rd şaşırtıcı
behitîman m şaşılma, kalakalma
behitîmayîn m şaşakalma, şaşılma
behitîn m 1. şaşalama, şaşırma, şaşakalma, şaşıp kalma, hayrette (veya hayretler içinde) kalma (ne yapmak gerektiğini bilememe, nasıl davranacağını kestirememe, hayret etme) 2. şaşırma, şaşkınlaşma, şaşma, afallama, afallaşma, tuhaflaşmak 3. bozuntuya uğrama
l/ngh 1. şaşalamak, şaşırmak, şaşakalmak, şaşıp kalmak, hayrette (veya hayretler içinde) kalmak (ne yapmak gerektiğini bilememek, nasıl davranacağını kestirememek, hayret etmek) * gava ez dîtim behitî beni görünce şaşırdı * ez jî behitîm bê ez dê çawa ji vî tiştî xelas bibim bundan nasıl kurtulacağımı ben de şaşırdım 2. şaşırmak, şaşkınlaşmak, şaşmak, afallamak, afallaşmak, tuhaflaşmak 3. bozuntuya uğramak
behitîtî m şaşkınlık
behitkî h şaşkınca
behîv badem; prunus amygdalus veya amygdalus communis
bot/m 1. badem (Amygdalus communis) 2. badem (bu ağacın yemişi)
behîva qaliktenik nd kargadelen
behîva tehl nd acı badem
behîva tehlik nd acı badem
behîvek ant/n bademcik
behîvok ant/m bademcik
behîvoka daqurtokê yutak bademciği
behîvter çağla.
behîvterk m çağla (badem gibi çekirdekli yemişlerin yenilebilen ham şekli)
behizok bnr belhizok
behle rd kaçık, avanak ve sorumsuz kimse
behletî m kaçıklık, avanaklık
behlican bnr balîcan
behlûlk m siğil (deriden çıkan pürtüklü küçük ur)
behn dan kokmak.
behn ketin kokuşmak.
behnijandin m hapşırtma
l/gh hapşırtmak
behnijîn m hapşırma
l/ngh hapşırmak
beho m 1. böcü, böcek (çocuk dilinde) 2. nd/nt öcü, karakoncolos
behok 1. böcü, böcek (çocuk dilinde) 2. nd/nt öcü, karakoncolos
behr m 1. pay, hisse, üleş(birden fazla kişi arasından bölüşülmüş bir bütünden, bu kişilerin her birine düşen bölüm) 2. pay (eşit bölüm) * vê bikin pênc behran bunu beş pay yapın
m 1. deniz, derya 2. mec deniz (sınırsız genişlik, çokluk) 3. rd/mec geniş, kutu (derin bilgisi olan; (iyi veya kötü bir niteliğin fazlalığını bildirir) * camêr behra aqil e adam akıl kutusu (yek)
behr (iii) m vezin * behra helbestê şiirin vezni
behr bûn paylaşılmak, üleşmek
behr dan (yekî) pay vermek
behr kirin l/gh paylaşmak
pay etmek, paylaşmak
behra aqil1) derya (çok bilgili kimse) 2) akıl kutusu (veya kumkuması)
behra reş nd Karadeniz
behra sekan nd ölü deniz
behra spî nd Akdeniz
behra xwe jê hilanîn hisse çıkarmak, pay çıkarmak
behram m Mars, Mars gezegeni
behrandin m 1. bağırtma 2. böğürtme 3. meletme
l/gh 1. bağırtmak 2. böğürtmek 3. meletmek
behrbehr m meleme
behrdar rd hisseli, pay sahibi
behre m 1. yetenek, kabiliyet 2. ped yetenek
(biri) sabır taşı
behre (ii) m 1. pay, hisse 2. fayda, yarar
behredar n yetenekli, kabiliyetli
behredar (ii) rd hissedar, hisseli, paydaş
behredar bûn l/ngh 1. paylanmak 2. faydalanmak, yararlanmak
yetenekli olmak
behredarbûn m 1. paylanma 2. faydalanma, yararlanma
behredarî (i) m yeteneklilik
behredarî (ii) m 1. hissedarlık, paydaşlık 2. yararlanma, faydalanma
behreger rd faydacı, yararlanmacı
behregerî m faydacılık, yararlanmacılık
behreme matkap.
m delgi, matkap
behremend (i) rd yetenekli, kabiliyetli
behremend (ii) nd/nt 1. hissedar, paydaş 2. ortak 3. rd ortak (birden çok kimse, veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan, müşterek) * hêlên behremend ên helbestkaran hene şairlerin ortak yönleri vardır
behremendî m 1. hissedarlık, paydaşlık 2. ortaklık
behremendî (i) m yeteneklilik
behremendî bûn l/ngh ortaklaşmak
behremendî kirin l/gh ortaklaştırmak
ortaklık etmek
behremendîbûn m ortaklaşma
behremendîbûyîn m ortaklaşma
behremendîkirin m ortaklaştırma
behrewar rd hissedar, pay sahibi
behrewer m bağırış çağırış
behrewer (i) rd hissedar, hisseli, paydaş, pay sahibi
behrewer pê ketin bağırıp çağırmak
behrewerî m hissedarlık, paydaşlık
behreya tevayî genel yetenek
behrîn m 1. bağırma, bağırış 2. böğürme 3. meleme
l/ngh 1. bağırmak 2. böğürmek 3. melemek
behrîn jê çûn 1) bağırmak 2) melemek 3) böğürmek
behrîn pê ketin bağırıp çağırmak
behrînî m 1. bağırtı 2. böğürtü
behriye m 1. bahriye 2. nd/nt denizci, bahriyeli (deniz askeri)
behriyeyî n bahriyeli
behrkirin m paylaşma
behs m 1. bahis 2. konu, bahis (üzerinde konuşulan şey) * em vê behsê ji careke dinê re bihêlin bu bahsi başka zamana bırakalım
behs jê hatin kirin bahis açmak (veya açılmak) (ji yekî)
behs kirin l/gh 1. bahsetmek, söz etmek * îro ji me re ji wêrankeriya şer behs kir bu gün bize savaşın yıkıcılığından bahsetti 2. değinmek
(birinden) bahsetmek
behs lê kirin l/bw 1. -den bahsetmek, söz etmek 2. -e değinmek
behsa (...) hatin kirin 1) bahsi geçmek, zikri geçmek 2) aranılmak * di nav hevalan de behsa tiştên wisa tê kirin? arkadaş arasında böyle şeyler aranılır mı?
behsa (tiştekî) kirin (bir şeyin) lâfını veya lâkırdısını etmek
behsa (…) kirin 1) (birinden veya bir şeyden) bahsetmek, söz etmek * îro ji me re behsa xwarinê kir bugün bize yemekten bahsetti 2) anlatmak * ji me re behsa halê wan bike bize onların halini anlatı
behsa gur e gur hazir e iti an çomağı hazırla
behsa wî wehşê ji min re neke ez bi kurm û tebîetê wî dizanim güttüğüm domuzu bana öğretme
behskirin m 1. bahsetme, söz etmek 2. değinme
behû m badem
behwer bnr bawer
beh (di zimanê zarokan de) xelasbûyî, qediyayî -beh bûn (di zimanê zarokan de) xelas bûn, qedîn -beh kirin (di zimanê zarokan de) xelas kirin, qedandin
(di zimanê zarokan de) xelasbûyî, qediyayî -beh bûn (di zimanê zarokan de) xelas bûn, qedîn -beh kirin (di zimanê zarokan de) xelas kirin, qedandin
behane hincet, mehne *"behaneya tirekan, ardê cehîn e"
behar (Soranî) (navdêr, mê) demsala piştî zivistanê û berî havîn, demsala seqa germ dibe, demsala ji adarê û avrêlê û gulanê pêkhatî.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: بهار.
Herwiha: bihar buhar.
Bide ber: havîn payiz zivistan.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: bihar, behar, buhar soranî: behar, bihar, buhar, Kurdiya başûr: wehar, Lekî: wehar hewramî: wehar zazakî: wesar, usar.
ji: Bi avestayî vehere, bi pehlewî vehâr. Peyva beharê bi Kurdî herî kevin e.
beharatî (navdêr, mê) alatî, tûj.
ji: behar +-atî
beharî (navdêr, mê) nû, biharî (buharî.
ji: behar +-î
behavyorîzm (navdêr, mê) tevgerîtî.
ji: behavyor +-îzm
behayî (navdêr) dînek anku olek e ku li sedsala 9ê (1800ê) li Îranê ava bûye û bawer dike ku Behaullah anku Mîrza Huseyn Elî pêxemberê Xwedê yê dawîn e, kesa/ê ku ji wî dînî bawer dike, tişt û taybetmendiyên wî dînî.
Herwiha: bahaî bahayî behaî.
Hevwate: nivîskî standard.
ji wêjeyê: Serokwezîr Recep Tayyip Erdogan dibêje: Ji min dipirsim ku ez çawa ji kurdan re dibêjim birayê min. Bêşik ezê bibêjim. Ma ew ne hemwelatiyên Komara Tirkiyeyê ne? Ew bira oldarê min, birayê min in. Ne tenê kurd, boşnak, çerkez jî birayê min in. Lê yên ku ne birayê oldar in?.. Ermen, rum, suryanî, bahaî, ataîst, budîst û yên din Recep Tayyip beg? Lê ew?(Hincal Uluc: Ji welatê min dîmenên siyasetê... rojnameya tirkî Sabah, kurdiya wê: Diyarname.com, 11/2007).
ji: Behaullah - -ul- - Elah.
: behayîtî
behayîtî (navdêr, mê) rewşa behayîbûnê.
ji: behayî + -tî
behdîn (navdêr) kesê/a ji devera Behdînan ya Başûrê Kurdistanê, kurmancên Başûrê Kurdistanê, (wateya kevnbûyî) zerdeştî, dînê ku ji aliyê Zerdeşt ve hatiye damezrandin, bawermendên wî dînî.
Herwiha: badîn bahdîn bihdîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هدین.
ji: 1. ji devera Behdînan: ihtimal e ji navê Behaeddîn 2. zerdeştî: wateya rasterast dînê baş yan dînê pîroz e, ji Proto-hindûewropî bhAd- (baş), têkildarî sanskrîtî bhadrá (pîroz; baş), pehlewî veh (baş), avestayî vohu (baş), kurdî baş, bêhtir (wateya berê ya bêhtir: baştir), farisî بهتر (bihter: baştir), inglîzî better (baştir), elmanî besser (baştir); hevreha biheşt. Bo etîmolojiya dîn, binere dîn..
: behdînane behdînî behdînîtî
behdînane (rengdêr) bi awayekî behdîn.
ji: behdîn + -ane
behdînanî (Zazaki) Behdînanî, tiştê ku pevgirêdaniya wî bi herêma Behdînanê ra hebe
behecandî (rengdêr) bizdandî, tirsandî, xofandî, bizdiyayî, tirsiyayî, behecî, kesa/ê ku hatiye behecandin/tirsandin.
ji: behecandin - -in + -î
behecandin (lêker)(navdêr, mê) pirr tirsandin, bizdandin, qutifandin, tirs bo çêkirin, wa kirin ku kesek yan tiştek bitirse anku bibehece, betilîn, pirr westîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هه‌جاندن.
Herwiha: beecandin, beecandin, beicandin, beicandin, behicandin, bihicandin, bihecandin, biicandin. Tewîn: Lêker: -behecîn-.
Têkildar: behecîn.
ji: behec + -andin.
: behecandî, behecandîtî, behecînende, behecînendetî, behecînendeyî, behecîner, behecînerî
behecî (rengdêr) behecandî, bizdandî, tirsandî, xofandî, bizdiyayî, tirsiyayî
behecîn (lêker)(navdêr, mê) pirr tirsîn, bizdîn, qutifîn, hatin bizdandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هه‌جین.
Herwiha: beecan, beecîn, beeciyan, beecyan, beecîyan, behecan, beheciyan, behecyan, behecîyan, behican, behicîn, behiciyan, behicyan, behicîyan, beican, beicîn, beiciyan, beicyan, beicîyan, beecan, beecîn, beeciyan, beecyan, beecîyan, beican, beicîn, beiciyan, beicyan, beicîyan, biecan, biecîn, bieciyan, biecyan, biecîyan, bihecan, bihecîn, biheciyan, bihecyan, bihecîyan, bihican, bihicîn, bihiciyan, bihicyan, bihicîyan, biican, biicîn, biiciyan, biicyan, biicîyan, biecan, biecîn, bieciyan, biecyan, biecîyan, biican, biicîn, biiciyan, biicyan, biicîyan. Tewîn: -behec-.
Têkildar: behecandin.
ji: behec + -în, ji Proto-hindûewropî bʰeyh₂- (tirs), Proto-aryayî becH-/beHc-, hevreha avestayî b(e)ii-, pehlewî bîm, farisî بیم (bîm), sanskrîtî बिभेति (√bhey-), rusî бояться, polonî bać się, inglîziya kevn bifian (recifîn), almanî beben (recifîn), swêdî bäva, lîtwanî baidas..
: behecî, behecîtî, behecok, behecokî
behecok (rengdêr) kesa/ê ku bi asanî dikeve tirsê, bizdok, tirsok, tirsonek, newêrek, bêcuret, bêcesaret.
Herwiha: beecok behicok beicok beecok beicok.
ji: behecîn + -ok.
: behecokî behecokîtî behecoktî
behecokî (navdêr, mê) newêrekî, bêcesaretî, tirsokî, bizdokî, bêcuretî, bizdonekî, tirsonekî, hebûna tirsê, tinebûna cesaretê, tirs.
Herwiha: beecokî beecokîtî beecoktî beecokî beecokîtî beecoktî beicokî beicokîtî beicoktî behicokî behicokîtî behicoktî beicokî beicokîtî beicoktî biecokî biecokîtî biecoktî behecokîtî behecoktî bihicokî bihicokîtî bihicoktî.
Têkildar: behecînerî.
Dijwate: cesaret curet wêrekî bistehî.
ji: behecok + -î
beheşt (navdêr, mê) cenet, cihê pirr xweş yê tê bawerkirin ku jîngeha mirovên qenc e piştî ew bimirin, her cihê pirr xweş: Kurdistan biheşta ser dinyayê ye..
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: به‌هه‌شت/به‌حه‌شت.
Herwiha: behişt, behuşt, behûşt, biheşt, bihişt, behuşt, bihuşt, bihûşt, buhuşt, buhûşt, beĥeşt, beĥişt, beĥuşt, beĥûşt, biĥeşt, biĥişt, biĥuşt, biĥûşt, buĥeşt, buĥişt, buĥuşt, buĥûşt.
Hevwate: cenet, îrem.
Dijwate: dûjeh, dozex, cehnem.
ji wêjeyê: Belê, li pişt mezinekî gewre wek Barzaniyê nemir jinek hebû û ew jî Hemaîl Xan a nemir e ku heta nefesa xwe ya dawiyê ji bo xelkê Kurdistanê xebitî û têkoşiya. Ez ji Xwedayê mezin hêvî dikim ku li beheşta berîn de wê bigihîne Barzaniyê nemir û şehîdên din ên Kurdistanê..
ji: Ji Proto-hindûewropî ṷesu- baştir) > îraniya kevn vehişte-axv, avestayî vêhu-/vohu- (baş) > vehya (baştir) > vehişto (baştirîn), vehişte-eyhu (baştirîn dinya/jiyan) > pehlewî vehişt > kurdî/farisî beheşt. Peyva paradise ya inglîzî û paradis ya frensî û hevwateyên wan di gelek zimanên rojavayî de jî ji zimanên îranî ne: bi rêya latînî paradissus ji yûnanî παράδεισος (paradeysos) ji avestayî ??????????? (peyri-deêze: baxçeyê bi dîwar) ji ????? (peyri: dor, ber) + ????? (deêze: dîwar) anku cihê parastî..
: beheşta berîn, beheştane, beheştî, gorrbeheşt, masiyên beheştê (Macropodus viridiauratus), teyrikên beheştê (Paradisea apoda)
beheşta berîn (navdêr, mê) beheşta xweşî û bextiyariyan.
ji wêjeyê: Belê, li pişt mezinekî gewre wek Barzaniyê nemir jinek hebû û ew jî Hemaîl Xan a nemir e ku heta nefesa xwe ya dawiyê ji bo xelkê Kurdistanê xebitî û têkoşiya. Ez ji Xwedayê mezin hêvî dikim ku li beheşta berîn de wê bigihîne Barzaniyê nemir û şehîdên din ên Kurdistanê.
beheştane (rengdêr) bi awayekî beheşt.
ji: beheşt + -ane
beheştok (navdêr, mê) giyayekê kûvîye gula wî sipî û nîva wê zere, :mirov pê di lîzin dema perên gulê di ki în ;di bêjin behe t ya dû re dojeh yan ez divêm ez nevêm evca kanê dê perê dawîyî (behe t dojeh viyan yan ne viyan) be, babirc
behetik (rengdêr) bêfedî, bêfehêt, ezmanpîs, :ez naxazim çi caran xwe di wî hilkem hindî mirovekê bêhetike
behî (da ku xelq bên ser xweşiyê li malbatê bikin û nizaya bihiştê ji miriyê wan re bikin) danîna civatan ji aliyê xizmên kesê mirî ve; şînî
1. merasima bo kesek mirî (navdêr) tazî, şînî, matemînî, rêûresma binaxkirina kesek mirî, xemgîniya bo kesek mirî, xem, kovan, kul.
: behîçin behîçinî behîname
behî bar (rengdêr) rojiyî, tarî, lawaz, barik, rojîbar.
ji: behî +-bar
behî kirin (lêker) dilnewayî, bextiyarî, vesihîn, xoşî, tenahî, belû, vexwandin.
ji: behî + kirin
behîc serenav, nêr, navek zelaman e.
Têkildar: Behîca Behîce
behîca Serenav,mê, navek jinan e.
Herwiha: Behîce.
Têkildar: Behîc
behicandin/dibehicîne/bibehicîne 1. qehirandin 2. ji qehran teqandin
behîce Serenav,mê, navek jinan e.
Herwiha: Behîca.
Têkildar: Behîc
behîçin (navdêr) beşdara/ê behiyan, kesa/ê behiyan dike.
ji: behî + -çin.
: behîçinî
behicîn/dibehice/bibebazgeh hice 1. qehirîn 2. ji kerban teqîn *"çi wext giriya û çi wext behicî?"
behîdanan (navdêr, mê) dema xudanên mirî behîyê li mal yan mizgeftan di danin ji xelik bi hên sersaxîya wan bi xwazin, :erê behîya … li kîrê ye?
behîdar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesên di hên behîyê, pi ikdarên ehîyê, behîçin
behîdarîtî (navdêr, mê) şindariti.
ji: behîdar +-îtî
behîkirî (rengdêr) zarezarkirî, pirsekirî.
ji: behî +kirî
behîkirin (navdêr, mê) pirsekirin.
ji: behî +kirin
behîname (navdêr, mê) peyama ku li ser kesek nûmirî hatiye nivîsîn û tê de basa wê/wî tê kirin û sersaxî ji kesûkarên wê/wî re tê xwestin.
ji wêjeyê: Behînameya Hesen Silêvanî li ser Seydayê Keleş: Bi dilekî mişt xem, me nûçeya wexerkirina helbestvanê me yê qedirgiran seydayê Keleş bihîst. Seydayê Keleş, helbestvanekî xwedî şiyanek edebî û behweriyek niştimanperweriyane bû. Di meydana edeb de, dê cihekî vala, berçav bihêle. Ez bi navê xwe, desteya rêveber û hemî endamên yêkîtiya nivîserên kurd-Duhok, sersaxiyê ji xwe û hemi rewşenbîr, nivîskar, helbestvanên Kurdistan re dixwazin û ji seydayê me re buhuşta berîn. Ji malbat û xizim û kes û karên seyda re, sersaxî û aramiyê û hêvîdar im, ko dawiya kul û derdan be.(Hesen Silêvaneyî li gor Netkurd.com, 6/2007).
ji: behî + -name
behirandin (lêker) betilandin, westandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هراندن
behirî (rengdêr) kesê/a ku pirr betilîye
behirîn (lêker) pirr betilîn, ji birêvçûnê em behirîn. Tewîn: -behir-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هرین.
: behirandin
behît (navdêr, mê) mat, ecêbî, sosret, seyrî, hêbitîn, heyirîn, ji ber suprîzekê êdî nezanîn çi bike yan bibêje, seyr, xerîb, xerîbî, heyr, ecêb.
ji wêjeyê: Bê guman mirov behitî dimîne li beramber helwestek wusan!(M. Elî Kut, Lotikxane.com, 7/2006).
: behitandin behitandî behitî behitîn behitîner
behîtandin (lêker) heyirandin, metelhiştin, aşiftandin, golandin, şelişandin, şaşwaz kirin, aşiftandın, metel hîştin, xapandin, xafilandin, çeqandin, şehitandin, çewitandin.
ji: behît +-andin
behitandin şaşwaz kirin, şilihandin, dilihandin, şelihandin, şaşomaşokirin, şaşwazkirin, dilihandidin, şaşomaşo kirin, metel hîştin, heyirandin, şepilandin, hebitandin
behîtdar (rengdêr) bimucîze.
ji: behît +-dar
behitî (rengdêr) mirovê behitî, :ango mirovê pir tirsonek ji tirsan da reng zer û pêtî di bit yan ji egera mizgînîyeka nexwe pêtî dibe , :eve çi zelamekê behitî ye!.
Bikaranîn: Lêker: behitî bûn, behitî kirin. Navdêr: behitîbûn, behitîkirin Rengdêr: behitîbûyî, behitîkirî
behitî bûn (lêker)(Binihêre:) behitî
behitî kirin (lêker)(Binihêre:) behitî
behitî man (lêker)şaşwaz man, ecêbmayî man, heyretmayî man, heyirî man, metel man, heyîrî man, şaşmî man, kişmatî man, ecêbgirtî man, şaşwaz bûn, metel bûn, şaşmî bûn, şeqiz man, behitîn, heyirîn, şaş man, şaş bûn, şelişîn, sersûr man, behîtîn.
ji: behitî + man
behitîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) behitî
behitîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) behitî
behitîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye behitî kirin
behitîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) behitî
behitîman (navdêr, mê) heyiriman, şaşwazbûn, metelbûn, şaşmîbûn, şeqizman, sersûrman.
ji: behitî +man
behîtîman (navdêr, mê) behitîn
behitîn (lêker)(navdêr, mê) hilisîn, tehisîn, xijikîn, likumîn, kumişîn, hoşîn, tewişîn, şewişîn, şelişîn, wişwişîn, şemitîn, tevizîn, hikumîn, beliqîn, terpilîn, hilingiftin, setimîn, litimîn, likimîn, leqitîn, hilkimîn, xijikîn, çerixîn, hilingivîn, teyizîn, terpilîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هتین.
Bide ber: behicîn. Tewîn: Lêker: -behit-.
Têkildar: behitandin.
: behitî behitiyayî behitok
behîtîn (lêker)şaşbûn, heyirîn, metelman, şaşwazman, heyirîman, ecêbmayîman, şilihîn, dilihîn, şaş bûn, metel man, şaşwaz man, heyirî man, ecêbmayî man, behitî man, behitîn, şaş man, şelişîn, sersûr man, metel bûn, ecêbgirtî man.
ji: behît +-în
behîv cureyekî daran e û ji dendikên wê sûd tê wergirtin
behîvok (Binihêre:) bahîv.
ji: behîv (bahîv) + -ok
behiya Serenav,mê, navek jinan e.
Herwiha: Behiye
behle (rengdêr) peledîn, aqilsivik, tirredîn, delodîn, hol, cahil, nezan, nefam, bêhiş, bêaqil, bêkêr, bikêrnehatî, betal, pûç.
ji wêjeyê: Peyva “Behle” bi taybetî li herêma Botan, ji kesên “Sersar, tewtewe, zirtolek, aqilsivik, tiral...” re tê gotin. Bi giştî, ji merivên kêrnehatî re bûye bernavek...(Evdile Koçer: Behleyên xwedêjêstandî, Avestakurd.net, 12/2001).
: behlehî behletî behleyî
behmen navê yekemîn ...ahê bine - mala keyaniyan.navê firişteyekê ye di dînê zerdeştî de.
beho (navdêr, mê) behok, kuleşûtik,hûk,afirandiyê nîgaşî ê hov di gitî û zimanê zarokan de,ewê ku pê zarokan ditirsînin.
ji: beh +-ok
behok (navdêr, mê) beho, kuleşûtik.
ji: beh +-ok
behr [I] zerya, derya *"behr, bi devê san pîs nabe" behr [II] par, beş *"dinya bi tiran bûya, dê hemû behra keran bûya"
(navdêr, mê) par, pişk Gotin: behr/به‌هر, par, pişk, beş, parçe, hinek ji hemiyê ku digihe kesekê/î.
Herwiha: behir bar.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌هر.
Bide ber: behre.
ji: hevreha par, pişk, pehlewî behr, ji Proto-hindûewropî per-.
Bikaranîn: Lêker: behr kirin. Navdêr: behrkirin Rengdêr: behrkirî.
: behrdar behrdarî bêbehr bêbehrî bibehr bibehrî
behr dan (lêker) par dan.
ji: behr + dan
behr kirin (lêker)(Binihêre:) behr
behr qufle ye, dar mifte ye, nêçîrvan çû neçîrê, nêçîrê neçîrvan xwar tiştanokBersiv, çîroka Mûsa-pêxember e, gava gopalê xwe li behrê dixe û behr diqelişe, fîrawin jî bi pey dikeve û di wê behra ku qelişîye, bûye du şeqa de, difetise.
ji wêjeyê: Şengul Ogur dipirse: Ez tiştonekekê jî bipirsim: Behr qufle ye, dar mifte ye, nêçîrvan çû neçîrê, nêçîrê neçîrvan xwar - Hesenê Dewrêş bersivê dide: Gelo çîroka Mûsa ye, gava esayê xwe li behrê dixe û behr diqelişe, firawn jî bi pey dikeve û di wê behra ku qelişîye-bûye du şeqa de difetise.
behra aqilan bûn (biwêj) ji bo kesên zêde ne jîr tê bikaranîn. xwedê biparêze keça silêman behra aqil e, ev sê sal in lên di eynî sinifê de dimine, (qerf)
behra mirî Serenav,mê, golek anku deryaçeyek e li Rojhilata Navîn di navbera Urdin û Israîlê de û bi şoriya xwe navdar e.
Hevwate: Deryaya Mirî.
ji wêjeyê: Di daxuyaniyê de hatiye gotin, Barzanî dê di vê serdanê de, beşdarî Korbenda Aboriya Cîhanî ya Behra Mirî bibe. Korbendê îro dest pê kiriye û dê 23ê vê mehê xilas bibe. 
behra şîn e, av tê de nîn e (biwêj) ji derve ve xweş xuyakirin, lê di hundir de qelsî hebûn. .ji derve ve kî li me dinêre, niha dibêje: bextewar li sevê wan be”, lê nizanin lai behra şîn e, av tê de nîn e. (qerf)
behram Serenav,mê, Merîx, Mars, yek ji exterên anku planetên pergala rojê ye (ji rojê ve ber bi dûrtir ya çarem e), navek kurran e, navê kevn ê Tepêya Baravan e ku bajarokek Bismilê ye.
Herwiha: Behrem.
Bide ber: behram.
ji: jiari, hevreha farisî بهرام (Behram), pehlewî Verehran), avestayî viriżreẍne (vərəthraγna: serfiraz, biserketî) ji îraniya kevn vṛ-tre-ẍnes (vṛ-tra-ghnas: rakerê astengan), hevreh sanskrîtî वृत्रहन् (vṛtre-hen: rakerê astengan)..
: behramî
behrdar (rengdêr) hevbeş.
ji: behr +-dar
behre 1. kelk û sûd 2. berjewendî 3. par behreme alava qulkirinê; metqeb
(navdêr, mê) qabiliyet, bîrberî, gevil, gêrûf, gêrûfen, dirayet, talent, jîrî, hêginî, êginî, zihniyet, jêhatin, jêhat, şiyan, qudret, hinêr, huner, karîn, kanîn, tiwana.
Bide ber: behr.
ji: Ji Proto-aryayî, hevrehên kurmancî par û behr, farisî بهره (behre), pehlewî behreg, sanskrîtî भद्र (bhedre: nesîb, bextiyarî).
: bêbehre bêbehrehî bêbehretî bêbehreyî bibehre behredar behredarî behredarîtî behredartî behremend behremendî behremendîtî behremendtî
behredar (rengdêr) bibehre, behremend, biqabiliyet, jêhatî, zîrek, xwedîhuner, talentdar, kesa/ê ku ji siriştê xwe ve bo kirina tiştekî jêhatî û zîrek e: Hê ji zarrokiya wî ve diyar bû ku hunermendek berhemend e. behrdar, pardar, pişikdar, beşdar, mişterik, şirîk.
Dijwate: bêbehre.
ji: behre- + -dar.
Bikaranîn: Lêker: behredar bûn, behredar kirin. Navdêr: behredarbûn, behredarkirin Rengdêr: behredarbûyî, behredarkirî.
: behredarî behredarîtî behredartî
behredar bûn (lêker)(Binihêre:) behredar
behredar kirin (lêker)(Binihêre:) behredar
behredarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) behredar
behredarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) behredar
behredarî (navdêr, mê) behremendî, bilîmetî, dahîtî, zeka, hêginî, pirr jîrî, gelek zîrekî, behredarbûn, behrdarî, pardarî, beşdarî, pişikdarî, hevparî, şirîkî, mişterikî.
Herwiha: behredarîtî behredartî.
ji: behredar + -î
behredarîkirin (navdêr)pi kdarîkirin
behredarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye behredar kirin
behredarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) behredar
behreger (navdêr, mê) kêrperest, havilperest, sûdegir, kelkperest, sûdewart, sûdeperest, liştok, feydexwaz, feydeperest, mefaperest, menfeetperest.
ji: behre +-ger
behregerî (navdêr, mê) kêrperestî, havilperestî, sûdegirî, kelkperestî, sûdewartî, sûdeperestî, liştokî, feydexwazî, feydeperestî, mefaperestî, menfeetperestî.
ji: behre +-gerî
behrek jê girtin (biwêj) jê kêrek girtin. ma ew jî însan e ku mirov behrekê jê bigire?
behremend 1. xwedî-qabiliyet 2. jîr 3. sûdwer
(rengdêr) bibehre, behredar, biqabiliyet, jêhatî, zîrek, xwedîhuner, talentdar, kesa/ê ku ji siriştê xwe ve bo kirina tiştekî jêhatî û zîrek e: Hê ji zarrokiya wî ve diyar bû ku hunermendek berhemend e. çalak, aktîv, xurt, jîr, fêris, pardar, şirîk.
Dijwate: bêbehre.
ji wêjeyê: Dereng e û Hesen her nehat... Dostek mezin û şaîrek behremend e... Tu bêjî bi şev jî neyê? Na... li kû be jî dê vegere koxikê şaîrane. Li wir em ê hê jî vexwin. Ew tine be, ez bi tenê destek jêkirî me, ode wêran û biyan e, tenê şevekê jî tê ve debar û tehemil nakim. Odeyek bêserûber bo du şaîrên belengaz... Êê, zêde ye, şaîr di odeyên wiha de helbestên bilîmetane dinivîsin. Cihên wisan ronahiyek, berheyek wisan didin mirov ko koçkên rengîn qet nikarinê.(Reûf Bêgerd: Mirina helbestvanekî, wergerrandin ji soranî: Husein Muhammed, Nefel.com, 10/2009).
ji: behre + -mend.
Bikaranîn: Lêker: behremend bûn, behremend kirin. Navdêr: behremendbûn, behremendkirin Rengdêr: behremendbûyî, behremendkirî.
: behremendî behremendîtî behremendtî
behremend bûn (lêker)(Binihêre:) behremend
behremend kirin (lêker)(Binihêre:) behremend
behremendbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) behremend
behremendbûyî (rengdêr) (Binihêre:) behremend
behremendî 1. jîritî 2. sûdwerî
(navdêr, mê) bilîmetî, dahîtî, behredarî, zeka, hêginî, pirr jîrî, gelek zîrekî, behremendbûn, behredarbûn, dahîbûn.
Herwiha: behremendîtî behremendtî.
ji: behremend + -î.
Bikaranîn: Lêker: behremendî bûn, behremendî kirin. Navdêr: behremendîbûn, behremendîkirin Rengdêr: behremendîbûyî, behremendîkirî
behremendî bûn (lêker)(Binihêre:) behremendî
behremendî kirin (lêker)(Binihêre:) behremendî
behremendîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) behremendî
behremendîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) behremendî
behremendîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye behremendî kirin
behremendîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) behremendî
behremendkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye behremend kirin
behremendkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) behremend
behrevan (navdêr, mê) (îng), (argo) deryager.
ji: behre +-van
behrewer (navdêr, mê) qîrewîr, qarewar, qîjewîj, qîjemîj, qajewaj, hêwirze, parmend.
ji: behre +-wer
behrewer bûn (lêker)(Binihêre:) behrewer
behreyn Serenav,mê, welatek erebî ye li Rojhilata Navîn.
Herwiha: Behrên Bahreyn Bahrên.
ji wêjeyê: Hêzên ewlehiyê yên rejîma Alê Xelîfe bi piştgiriya dagirkerên erebistanî serkutkirina xelkê Behreynê didomînin..
ji: ji erebî البحرين (el-Beḧreyn: herdu derya) ji بحر (beḧr: (derya, behr) + ين- (-eyn: (paşpirtika duhejmariyê).
: behreynî, behreynîtî
behrî (rengdêr) deryayî, avî, tiştên ku di behrê anku deryayê de peyda dibin yan ajelên ku di deryayê de dijîn, karûbarên têkildarî deryayê.
Herwiha: bahrî.
ji: behr + -yî.
: behrîtî
behrikî (navdêr, mê) rewşa behrikbûnê.
ji: behrik + -î
behrîn (lêker) beecîn, behicîn, bihecîn, behrînî, nalîn, qîrîn. Tewîn: -behr-.
ji: behr +-în
behrînî (navdêr, mê) beecîn, behicîn, bihecîn, behrîn, nalîn, qîrîn.
ji: behrîn +-î
behrkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye behr kirin
behrkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) behr
behro (Zazaki) Behro, navê gundekî bi Pîranê ve girêdayî
behrûz (navdêr, nêr) navekî mêran e.
Herwiha: Bêhrûz.
ji: ji farisî بهروز (Bêhrûz) ji به (bêh: xweş, baş, qenc) + روز (rûz: roj) anku roja xweş, roja baş, bide ber Rojhat, Rohat, Rojîn, Rojan, Rojen...
behrvanî (navdêr, mê) karê behrvanan.
ji: behrvan + -î
behs (navdêr, mê) qal, gotin, vegotin, salix, suhbet, axiftin, şorr, çîrr, şêrr, xeber, salox, wesf, mijar, babet.
Herwiha: bas bahis bahs baĥis baĥs behis behs beĥis beĥs.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: به‌حس.
Bikaranîn: Lêker: behs bûn behs kirin Navdêr: behsbûn behskirin Rengdêr: behsbûyî behskirî.
ji: ji erebî بحث (beḥṡ: vekolîn, lêkolîn).
: bêbas bêbasî bibas bibasî basî basker dengûbas dengûbasî dengûbasvan
behs bûn (lêker)(Binihêre:) behs
behs kirin 1. jê xeberdan 2. qal kirin
(lêker)(Binihêre:) behs
behsa gur e, gur hazir e (biwêj) tişte ku mirov gelekî qalê bike û têkildar be, bi mirov diqelibe. behsa gur e, gur hazir e. rosto ji yara xwe re qala jina xwe dikir, hema di wê demêjî jina wî li wan derket.
behsbûn (navdêr)(Binihêre:) behs
behsbûyî (rengdêr) (Binihêre:) behs
behskirî (rengdêr) (Binihêre:) behs
behskirin (navdêr)(Binihêre:) behs
behzad serenav, nêr, navek zelaman e û wateya wî rastgo yan qenc e
behave tevgerîn
tev gerîn, tev dan, bizav kirin
behave yourself. pull yourself together Were ser xwe. Bila hiş were serî.
behind li paş ...
behind one' back Li pişt yekî (axaftin), li dû yekî (axaftin an jî tiştekî kirin)
behold dîtin
behîv (f.) almond
behr (1) (par) part, share (2) (derya) sea
(f.) part, sea
sea
f. sea
behre ability, capability
behredar (hevpar) partner; (tiwana, bişiyan, bitaqet) capable, able
behrî (adj.) sea, marine, maritime
behs f. discussion. (Also see: behs kirin)
behs kirin v.t. to discuss
v.t. to discuss
behalten können bîrbirin
behälter firax
qutî
qutî
qûtî
behandeln derman kirin
behandlung reftar
behandlungsweise nêzîkîtêdayîn
beharren çok dan erdê
heterkirin
ingirîn
lêsorbûn
beharrlich bi eks
sebat
beherbergen ezimandin
hewandin
beherrschen hukim kirin
zebt kirin
zept kirin
beherzt fêris
gidî
mêrxas
beherzter fêris
beherztheit egîtî
behindert bêçare
elîl
leng
behörde meqam
behüten parêzandin >parêzîn>
behî Mandel
behicandin irritieren
reizen
behicîn ärgern sich
behîf Mandel
behîv Mandel
behr Anteil
Meer
behra wanê Wanmeer
Wansee
behreme Bohrer
behremend geschickt
behremendî Fertigkeit
Talent
behs Frage
Thema
behs kirin sprechen von
behsa tiştekî kirin sprechen von
über etwas berichten
von etwas erzählen
behskirin berichten
erzählen
beha m. baha n.r nirxe m.r fîye n., vaya n.r sedr n.r paha n.r vaye n.r fiyat n.r vay n.r wêy n.r veye n.
behane m. bahane, mane, baxane, mene n.
beharat m. biharat, baharat n.
behavyorîzm m. psk. behavyorîz m., lebatîye m.
behê m. behoke, biyoke, beye, beybiyok, bîye, biyî, bê, eywa, heywa m.
behecok rd. dexes, çimnêbar, qmteng, mûr, hesud, çimsîya, mudî, hasud, hasid
behî m. beye m.r besmane m.r kaparo n.r bih m.r biyh m.
behicandin m. rabacnayis, bacnayis, rataselnayis, ratereknayis, rabajnayis n.
lg. rabajnayene, rataselnayene, ratereknayene,rabacnayene, bacnayene
behicîn lng. hêrs bîyene, su bîyene, nêrîyene, cigirîyene, qarîyene, bajîyene, karawîyene, cirgîyene, qehrîyene, hêrsîyene, beacîyene, nêr bîyene
m. hêrsbîyayis, cigirîyayis, subîyayis, qarîyayis, bajîyayis, hêrskewtis, karawîyayis, rirgîyayis, qehrîyayis, hêrsîyayis, beacîyayis n.
m. rabacîyayis, bariyayis, rataselîyayis, raterekîyayis n.
behirin lng. rabariyene, bariyene, rataselîyene, tetirxan bîyene, qehr ra merdene, raterekîyene, rabajîyene
behît m. murize n.
behitandin lg. mat verdayene, ecêb verdayene, heyran verdayene, maleq verdayene, heyrannayene
m. sasmekerdis, sasûmatkerdis, sasmenayis n.
behîtdar rd. murizeyin
behitî rd. matmende, maleqmende, sasbîyaye, matbîyaye, ecêbmende
behitîn lng. matmendene, maleq mendene, ecêb mendene, sas mendene, heyran mendene, sasîyene
behitkî rd. saskî, matkî, maleqkî, ecêbkî, matmendkî
behîv vam(vamêr); prunus amygdalus veya amygdalus communis
m. bot. vamêre, dara vame., vomêre m.
m. vame., bade m., vome., vume m.
behîvatehl m. vama tale, tahlike, vamîc, tahlvame m.
behîvok n. ana. vamikî, alukî, bîlbanrikî, nekî, çijeyê xazmikî, aloqî zh.
behîvoka daqurtokê m. vamika roqultoke m.
behîvterk m. vama terne, çaqla, ternvame m.
behlûlk m. baluge, birke, vinrînde, singile, balige, baluke m.
behna nexwes n. helhele, bo û pixe, boye û pixe m.
beho n. bûx (ziwanê domanan de) n.
behok n. bux (ziwanê domanan de) n.
behr w. pare, paye, piske, hêsa, bare m.
m. derya, dengiz, behr, bahr, bar n.
behr dan lg. pare cidayene, paye cidayene
behra girtî m. cog. deryawo girewte, deryawo kîp, deryawo beste n.
behra res m. cog. deryawo sîya, deryawo mîyanên, sîyaderya n.
behra sekan m. cog. deryawo gi m., deryawo merde, deryawo bêpeng n.
behra wanê m. cog. gola wanî m.
behram m. ast. mars n.
behraspî m. cog. deryawosipî, deryayê romî., sipîderya n.
behre m. hêginîye, qabîlîyet, gêrûfen, qebîlîyet, qebîlet m.
m. pare, paye, piske, hêsa, bare m.
behredar rd. hêgin, qabilîyetin, gêrûfenîn
rd. paredar, hêsadar, payedar, piskdar, baredar
behreme m. solax, metqeb, lonker, qulker, burxî n.
behremend rd. hêgin, qabilîyetin, gêrûfenin
m/n. hempar, piskdar, baredar, hempisk, parebira, payedar, sîrig, hêsadar, nêmedar, ortax, musterek, paredar, wertax n.
behrewer rd. parebîra, payedar, wayirpay
behrewer bûn in g. parebira bîyene, payedar bîyene, wayirpay bîyene
behreya tevayî n. hêginîya têdeyî m., qabilîyeto pêroyî n.
behrî rd. deryayî, behrî, deryayên, bahrî
behrîye m. behrîye, bahrîye n.
behrîyeyî rd. behrîyeyî, deryayên, behrîyeyên
behs m. bahs, behs, bas n.
behs kirin lg. . bahs kerdene, qal kerdene
behskirin m. bahskerdîs, qalkerdis n.
behû m. vame., bade m., vome., vume m.
behvan rd. bêvan, filan, bêhvan
beha biha, nirx, qîmet, fiyet
behane hêcet, hincet, bihane
beharat biharat
beheşt biheşt, buhuşt, cennet, paradîs
biheşt, buhuşt, cennet, paradîs
behr par, pişk, behr
derya, zerya, behr
behre qabîliyet, tiwana, karîn, jêhatîtî
behr море
behr море