Encamên lêgerînê
beşer mirov.
(I) beşer, mirov, ademîzad nd (II) pêncepênc, pênco pênco *elma­ları onlara beşer beşer ver sêvan pêncepênc bide wan
beşer (i) beşer, mirov, ademîzad nd
beşer (ii) pêncepênc, pênco pênco * elmaları onlara beşer beşer ver sêvan pêncepênc bide wan rd
beşeri beşerî (tiştê ku bi ademîzad ve têkildar e) *beşerî coğrafya erdnîgariya beşerî
beşerî beşerî (tiştê ku bi ademîzad ve têkildar e) * beşerî coğrafya erdnîgariya beşerî rd
beşeriyet mirovahî.
beşeriyet, ademîzatî
beşeriyet, ademîzatî m
beşer n moral, neşe * beşerê wî xweş e moralı iyi
beşer (i) nd beşer, insan, insanoğlu
beşer kirin l/gh izah etmek, açıklamak
beşerê (yekî) xera bûn maneviyatı bozulmak
beşerê (yekî) xera kirin moralını bozmak
beşerê (yekî) xweş bûn moralı iyi olmak, neşesi yerinde olmak
1) yüzü gülmek (sevinci yüzünde belli olmak) 2)
beşerê (yekî) xweş kirin 1) (birine) moral vermek 2) neşelendirmek
beşerê xwe xweş kirin yüz takınmak
beşerî m 1. insanlık 2. rd beşerî, inszanoğlu ile ilgili * erdnîgariya beşerî beşerî coğrafya
beşeriyet m beşeriyet
beşerkirin m izah etme, açıklama
beşernexweş rd neşesiz, moralsız
beşerreş rd somurtkan
beşerûk rd güleç
beşervekirî rd sosyal kimse
beşerxweş rd 1. güleç yüzlü 2. morallı, güleç, neşeli, moralı yerinde
beşerxweş bûn l/ngh neşelenmek
beşerxweş kirin l/gh neşelendirmek
beşerxweşbûn m neşelenme
beşerxweşbûyîn m neşeleniş
beşerxweşî m 1. güleç yüzlülük 2. morallı olma
beşerxweşkirin m neşelendirme
beşer 1. feraset 2. fehm û zanîn -(jê) beşer kirin (di heqê tiştekî de) pispor bûn û jê zanîn
1. mirov, insan (navdêr) mirov, meriv, insan, ademîzad, benîadem, jin û zelam û keç û kurr û bûnewerên din yên bi du piyan dimeşin û dikarin biramin û biaxivin.
ji wêjeyê: Pirr kesan dîtin keramet û eserJ xwendina Mewlûda Sultanê beşer. (anku serwerê mirovan) Lêker: beşer kirin. Navdêr: beşerkirin Rengdêr: beşerkirî.
: beşerî, beşerîtî, beşertî
beşer kirin (lêker)(Binihêre:) beşer
beşera (yekî) xweş bûn (biwêj) moral xweş bûn, hedî hedî ji nexweşiye rizgar bûn. tu qet meraqan meke, ku berfîn ku be û pê re biaxive de beşera wîjîxweş bibe. lro min dît, beşera guhare xweş bhye, rabûye pê jî.
beşerî (navdêr, mê) rewşa beşerbûnê, beredayî.
ji: beşer + -î
beşeriyet (navdêr, mê) mirovatî, xelk, alem, hemû mirov, mirovatî, reftar û taybetmendiyên mirovan, qencî, karên qenc.
ji wêjeyê: Herwekî ji van ayetên ku me li jor neql kirin jî dixuye, bona ku însan ji zindîkirina piştî mirinê bawer bikin, Xwedê ev bûyer wekî delîlekî maddî nîşanê beşerîyetê daye û li Quranê jî bi van ayetan bal kişandiye ser vê babetê.(Roşan Lezgîn: Cihê Rastîn Yê Eshabê Kehf, vekolînek e ku hê nehatiye weşandin, 7/2008).
ji: Ji erebî: beşer + -iyet
beşerkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye beşer kirin
beşerkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) beşer
beşerkor 1. bêferaset 2. aqilsivik
bêferaset , aqilsivik
beşervekirî 1. rûken 2. rûbirqonek 3. biferaset
(lêker)rûken , rûbirqonek , biferaset
beşervekirî bûn (biwêj) bifem û feraset bûn. min ji we re negot zerîfe jineke beşervekirîye?
beşerxweş (navdêr, mê) şên, şeng, dilxweş, dilşa, kêfxweş, bikêf, dilgeş, rûgeş, mehdxweş, devliken, rûkenok, şahbaz, gewz.
ji: beşer +-xweş
beşerxweş bûn (navdêr, mê) şên bûn, kêfxweş bûn, dilxweş bûn, dilşabûn.
ji: beşer +-xweş + bûn
beşerxweş kirin (navdêr, mê) şên kirin, kêfxweş kirin, dilxweş kirin, dilşa kirin.
ji: beşer +-xweş + kirin
beşerxweşbûn (navdêr, mê) şênbûn, kêfxweşbûn, dilxweşbûn, dilşabûn.
ji: beşer +-xweş +bûn
beşerxweşî (navdêr, mê) neşwe, gewzî, şahî, kêfxweşî, kêf, dilşahî.
ji: beşer +-xweşî