Encamên lêgerînê
bayram cejn.
cejn, îd, eyd, eydî *kurban bayra­mı cejna qurbanê 2. cejn, îd (kêf, eşq) (mec)
bayram arifesi devê îdê
bayram ayı li gorî salnameya koçberî (hicrî) meha ku piştî remezanê tê, şewal
bayram değil seyran değil eniştem beni niye öptü Kêfa ku ji me re dike xêr e. Gelo çima li dora me diçe û tê? Gelo çima xwe bi me xweş dike?
bayram değil, seyran değil, eniştem beni niye öptü kêfa ku ji me re dike xêr e, gelo çima li dora me diçe û tê
bayram etmek wekî di dawet û dîlanê de bûn (ji bo kêf û eşqkirineke pir)
bayram etmek (veya bayram yap­mak) têr kêf kirin, kêf û eşq kirin
bayram geçtikten sonra kınayı başına çal Tiştê ku di wexta xwe de neyê kirin bêqîmet e. (Tiştê berî bûkê neyê dû bûkê re nabe.)
bayram haftasını mangal tahtası anlamak Ez dibêjim stewr e, ew dibêje bidoşe. Ez dibêm hirç va ye, ew dibê rêç va ye.
bayram haftasını mangal tahta­sı anlamak nizane mala dawetê kîjane radike kevçî (bi henekî)
bayram havası wekî dawetê ye, kêf û şahî
Wekî dawetê. Wekî kêf û şahî.
bayram koçu gibi xemlandina wan eynî wekî leystina zarokan e
Wek şorbeya nexweşan. (xwe xemilandina zêde, ne xweş û bêzewq)
bayram üs­tü beriya cejnê, nêzî îdê (ji bo rojên nêzika îdê)
bayram yapmak (etmek) Têra xwe kêf kirin. Têr kêf û eşq kirin.
bayram yeri cihê cejnê, cihê îdê (ku lê ji bo ku zarokan ji xwe re kêf û şahî bikin) nd
cihê cejnê, cihê îdê (ku lê ji bo ku zarokan ji xwe re kêf û şahî bikin) nd
bayrama gitmek çûn îdaniya (yekî)
bayramda seyranda di şên û şayiyan de, kêm caran, car caran
bayramdan bayrama salê carekê, car carinan, kêm caran
bayramdan bayrama (bayramda seyranda) Salan mehan carekê. Kêm caran. Car caran.
bayramlaşmak çûn cejna hev, cejna hev pîroz kirin, îda hev pîroz kirin, îdana hev ki­rin, îdaniya hev kirin, çûn îdaneya hev
bayramlık cejnî.
1. tiştê ji bo cejnê (îdê) *bay­ramlık elbise cilê îde 2. cejnane, îdane, îdanî (diyariyê ku di cejnê de tê dayîn) *çocuğun bayramlığını verdim min îda­neya zarok dayê
bayramlık ad nav û nûçik (navê ku ji bo heqaretkirinê mirov li yekî datîne)
bayramlık ağız çêr, dijûn (argo)
bayramlık ağzını aç­mak devê xwe li (yekî) vekirin (ji bo çêrkirin û xeberdana qebe) (argo)
bayram roşan (n), îdî (m), bayrem (n) Bayramın kutlu olsun. (Roşanê to pîroz/fîraz/bimbarek bo.)