Encamên lêgerînê
bane (i) m ailenin geçici olarak bir yere gitme durumu, ya da ailenin bir kısmı bir başka yerde ikamet etmesi
bane (ii) m mandıra
bane (iii) m otlak
banedar (i) nd/nt 1. mandıracı 2. süt sağan
banedar (ii) rd alışkın
banedarî m 1. mandıracılık 2. süt sağıcılık
banegeh satıh, yüzey.
n yüzey, satıh
banegehî rd yüzeysel, sathî
banehî m yaylada davarlarla ilgilenen kadın
banek alışkın, müptela, itiyat.
rd 1. alışık, alışkın 2. mec idmanlı 3. alışık, yatkın, alışılmış
banekî m alışıklık
banekî bûn l/ngh alışmak, istinas etmek, alışklık kazanmak
banekîbûn m alışma, istinas etme, alışklık kazanma
banektî m alışklık
banemer m nisan ayı
banend rd benzer
banendî m benzerlik
baneşan rz/m ünlem, nida
bane [I] sewala malê ya ku li têjika xwedî derdikeve û ne newan e bane [II] 1. çêregeh 2. zozan
serenav, bajarek li Rojhilatê Kurdistanê
bane biyayîş (Zazaki) tazî bûn, rût bûn
bane kerdiş (Zazaki) (navdêr)tazî kirin, rût kirin
banebûn (navdêr, mê) hinbûna û nasîna kewalan jibo têjikên xwe, qayîlbûn
banedar xwediyê çeregeh an jî zozanê
xwediyê çeregeh an jî zozanê
banegeh (navdêr, mê) zozan, çerwan
banegehî (navdêr, mê) serkî, serveyî, rûbarî, rûxarî, sethî.
ji: bane +-gehî
banehî (navdêr, mê) ne berdewam, ne herdemî, ne hertimî(bi taybetî mana demek kurt li derekê, xasme li çolê).
Herwiha: baneyî.
ji wêjeyê: Qet ne dihat gund û nehyeyê her di odeyeka wî xaniyê banehî yê ji kevr û axê yê birayê xwe de dima...(Mihemed Evdila: Mijara nivîsandinê, Nefel.com, 9/2005)
banek (navdêr, mê) baw, edet, irf, çande, kultûr, torre, ferheng
banekî (navdêr, mê) hînbûyîtî, hutbûnî, climîbûn, hînbûnî, kurm, xûy, tebîet.
ji: bane +-kî
banekî bûn (lêker)(Binihêre:) banekî
banekîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) banekî
banekirin (navdêr) dema candarek di hên banekirin, banandin, hînkirin
banektî (navdêr, mê) hînbûnî.
ji: banek +-tî
baneşan (r) peyvên ku peroşî, şaşwazî û xweziyan nîşan didin
(navdêr) Nîşaneke ko ji bo gazîkirin/dengkirinê tê bi kar anîn. Wekî mînak: ax!, wax!, hey!, lo!, hey lo!, lê!, erik!, ey!, ox!, oxweş!, hey wax!, de! û hwd. (rêziman).
ji wêjeyê: Di kurdî de ligel rewşa xwerû û tewandî ya navdêran, rewşa banglêkirinê ya navdêran jî heye.Di rewşa banglêkirinê de navdêrên ku qertafên banglêkirinê digirin, dibin baneşan.Qertafên ku ew digirin li gorî zayend û mêjerê ji hev vediqetin.Navdêrên nêr qertafa -o digirin, navdêrên mê -ê û navdêrên pirjimar jî -ino digirin.
banevank (navdêr) qaqim, ermîn, heywanekî wek kurbeşk û kûjeyan û fistîkan e.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: بانه‌ڤانک. Navê zanistî: Mustela erminea
banewirê serenav, bajarokeke girêdayî Pawe li Kirmaşan
baneyey (Zazaki) taziyî, halê tazî bûnê
bane Alm [f.]
Hochebene
Wiese
baneşan Ausrufzeichen
bane m. bare n., mandira m.
banedar m/. barewan, mandirad, bared n.
banegeh n. rîver, seth, rîbar n.
banek rd. banderîyaye, mûsaye
banekî m. mûsayis n., xuye m., îtiyat n.
banekî bûn m. îstînas, cimûsayis, dbanderîyayis, yewbînîmûsyis n.
banend m. diruf n.
banesan m. rz. balnîsan n., vengnîsane m.
banejo serşok
banyo
hemam