Encamên lêgerînê
balaban (I) 1. gir, girs, mezin 2. (kes an jî zarokê) liserxwe, qelew, şîşman (II) balaban, cureyek teyr zo/n
kuşu çûkeke gir a ku li avzêmka dijî, goştê wê bibez û xwarina wê giran e (Botaurus) zo
(I) 1. gir, girs, mezin 2. (kes an jî zarokê) liserxwe, qelew, şîşman (II) balaban, cureyek teyr zo/n
kuşu çûkeke gir a ku li avzêmka dijî, goştê wê bibez û xwarina wê giran e (Botaurus) zo
balaban (i) 1. gir, girs, mezin 2. (kes an jî zarokê) liserxwe, qelew, şîşman rd
balaban (ii) balaban, cureyek teyr zo/n
balaban kuşu çûkeke gir a ku li avzêmka dijî, goştê wê bibez û xwarina wê giran e (Botaurus) zo
balabanlaşmak qelew bûn, wekî balabanê bûn
qelew bûn, wekî balabanê bûn
qelew bûn, wekî balabanê bûn l/gh
balabanlık balabanî, qelewî
balabanî, qelewî
balabanî, qelewî m
balaban (i) nd at konvoyu
balaban (ii) mzk/m mey
balaban (iii) zo/n balaban, çakır doğan
balaban (iv) rd gürbüz, şişman
balabanî m balabanlık, şişmanlık, gürbüzlük
balabanjen nd/nt mey çalan kimse
balabanjenî m mey çalma
balabanvan nd çakırcı (kuş avında çakır doğanı tutan kimse)
balaban [I] 1. nehs 2. şûm balaban [II] amûreke mûsîqayî ya ku bi pifkirinê tê lêxistin
balabanî (navdêr, mê) qelewî.
ji: balaban + -î
balaban n. zoo. bazo çal n.