Encamên lêgerînê
başbûn m 1. iyileşme, iyi olma (iyi duruma gelme) 2. iyileşme, düzelme, sağalma, şifa bulma, afiyet bulma, sağlığını kazanma (hastalıktan kurtulma, salâh olma) 3. iyilik
başbûnî m 1. iyilik, esenlik (sağlığı yerinde olma durum) 2. iyilik (yarar veya elverişlilik)
başbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) baş
başbûnî (navdêr, mê) başî (nîmet.
ji: baş +-bûnî