Encamên lêgerînê
bêkes kimsesiz.
rd 1. kimsesiz 2. mec öksüz* zarokekî bêkes kimsesiz bir çocuk
bêkes û bêxweyî arayıp soranı bulunmayan (veya olmayan)
bêkes û kûs kimi kimsesi olmayan, arayıp soranı bulunmayan (veya olmayan) * nexweşekî bêkes û kûs arayıp soranı olmayan bir hasta
bêkes û kûs bûn kimi kimsesi olmamak
bêkes û kûs man kuru başına kalmak
bêkesatî rd şahsiyetsiz, kişiliksiz
bêkesatîbûn m 1. kişiliksizleşme, kişiliksiz olma 2. kişiliksizlik, şahsiyetsizlik
bêkesayetî bnr bêkesatî
bêkesb rd kazançsız
bêkesbûn m 1. kimsesiz olma 2. yalnızlık
bêkeser rd kedersiz, tasasız, üzüntüsüz
bêkeser bûn tasasız olmak
bêkeserî m kedersizlik, tasasızlık
bêkesî m 1. kimsesizlik 2. mec öksüzlük
bêkesîtî m kimsesizlik
bêkes 1. xizan 2. bêgav *"dilê bêkesan, li ser hemû kesan dişewite"
(rengdêr) kesa/ê ku ti kesûkar yan heval yan alîkar nînin, bêxwedî, sêwî, êtîm, bêxwedan, bêxudan, bêdost, bêheval.
ji: bê- + kes.
Bikaranîn: Lêker: bêkes bûn, bêkes kirin. Navdêr: bêkesbûn, bêkeskirin Rengdêr: bêkesbûyî, bêkeskirî.
: bêkesî bêkesîtî bêkestî
bêkes biyayîş (Zazaki) bêkes bûn
bêkes bûn (lêker)(Binihêre:) bêkes
bêkes kirin (lêker)(Binihêre:) bêkes
bêkes man (lêker) sêwî man.
ji: bêkes + man
bêkes veradayîş (Zazaki) bêkes berdan
bêkesafet (rengdêr) bêbereket, bêzêdehî, bêmişetî, bêgelekî, bêzafî, bêadanî, bêberdarî, bêderamet, bêgumrehî, bêboşahî, bêberhemdarî, bêgurahî, bêfeyîz.
ji: bê- + kesafet.
: bêkesafetî bêkesafetîtî bêkesafettî
bêkesafetî (navdêr, mê) rewşa bêkesafetbûnê.
ji: bêkesafet + -î
bêkesatî (navdêr, mê) bêkesayetî, bêşexsiyet.
ji: bêkes +-atî
bêkesatîbûn (navdêr, mê) bêşexsiyetî, bêkesayetîbûn.
ji: bêkesatî +bûn
bêkesayetî (rengdêr) bêkesatî, bêşexsiyet.
ji: bê- +kesayetî
bêkesayetîbûn (navdêr, mê) bêşexsiyetî, bêkesatîbûn.
ji: bê- +kesayetî +bûn
bêkesbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bêkes
bêkesbûyî (rengdêr) (Binihêre:) bêkes
bêkeser (rengdêr) bêxem, bêderd, bêkovan, bêkul.
ji: bê- + keser.
: bêkeserî bêkeserîtî bêkesertî
bêkeserî (navdêr, mê) rewşa bêkeserbûnê, bêşayîşî, bêşayîşbûn, bêfikarbûn, bêxemî, bêendîşetî.
ji: bêkeser + -î
bêkesî (rengdêr) bêxudanî
bêkesib (rengdêr) bêhecel, bêqezenc.
ji: bê- +kesib
bêkeskirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêkes kirin
bêkeskirin (navdêr) ji kesûkaran kirin, bê xwedîkirin, :xwedê kesê bêkes neke
bêkesman (rengdêr) bêxwedîman, :piştî bavê wî mirî ew ma bê kes û bê xwedî
bêkesmayî (rengdêr) sêwîmayî, sêwî hîştin, bêkes hîştin, sêwîhîştî, bêkeshîştî.
ji: bêkes +mayî
bêkesp (rengdêr) bêemek, bêxebat, bêked, bêaktîvîte, bêkar, bêmijûlahî, bêçalakî, bêçelengî, bêzîrekî, bêşol, bêşuxl.
ji: bê- + kesp.
: bêkespî bêkespîtî bêkesptî
bêkespî (navdêr, mê) rewşa bêkespbûnê.
ji: bêkesp + -î
bêkes lonely, alone, unprotected
bêkes alleinstehend
einsam
ohne Freunde
ohne jemand
ohne Verwandte
verwaist
Waise
bêkesî Einsamkeit
Verlassenheit
bêkes rd. bêkes, bêwayir
bêkes man lng. . bêkes mendene, bêwayir mendene
bêkeser rd. bêmêjeng, bêkeder, bêkeser, bêxem
bêkesî m. bêkesîye, bêwayirîye, ardmendeyîye, bêkesênî, bêwayirênî, ardmendeyênî