Encamên lêgerînê
bêkêmanî rd eksiksiz, kusursuz
bêkêmanîbûn m 1. eksiksiz olma 2. eksiksizlik, kusursuzluk
bêkêmanîtî m kusursuzluk
bêkêmanî (rengdêr) bêkêmasî, bêkêmayî, nekêm (tam, temam).
ji: bê- +kêmanî
bêkêmanîbûn (navdêr, mê) bêengastî, bêkêmasîtî, bêkêmanîtî, bêqisûrî.
ji: bê- +kêmanî +bûn
bêkêmanî m. bêkêmîye, bêkêmanîye, bêkêmasîye, bêkêmasênî, bêkêmênî, bêqusur m.