Encamên lêgerînê
bêkêm rd yangısız
bêkêmanî rd eksiksiz, kusursuz
bêkêmanîbûn m 1. eksiksiz olma 2. eksiksizlik, kusursuzluk
bêkêmanîtî m kusursuzluk
bêkêmasî kusursuz, eksiksiz, mükemmel.
rd 1. eksiksiz 2. kusursuz, özürsüz 3. h tıpatıp
bêkêmasîtî m eksiksizlik, kusursuzluk
bêkêmayî rd eksiksiz
bêkêm (rengdêr) bênêm, bêzuxav, ranegirtî.
ji: bê- +kêm
bêkêmanî (rengdêr) bêkêmasî, bêkêmayî, nekêm (tam, temam).
ji: bê- +kêmanî
bêkêmanîbûn (navdêr, mê) bêengastî, bêkêmasîtî, bêkêmanîtî, bêqisûrî.
ji: bê- +kêmanî +bûn
bêkêmasî (rengdêr) ti tişt jê ne kêm, kamil, temam, perfekt, Ti kes ne bêkêmasî ye..
Dijwate: bikêmasî, kêmasîdar.
ji: bê- + kêmasî.
Bikaranîn: Lêker: bêkêmasî kirin. Navdêr: bêkêmasîkirin, bêkêmasîbûn Rengdêr: bêkêmasîkirî.
: bêkêmasîtî
bêkêmasî kirin (lêker)(Binihêre:) bêkêmasî
bêkêmasîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bêkêmasî
bêkêmasîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêkêmasî kirin
bêkêmasîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bêkêmasî
bêkêmasîtî (navdêr, mê) rewşa bêkêmasîbûnê, mikemeliyet, tekûzî, kamilî, bêqisûrî, bê-êbî, bêeybî, bêeybîtî, bêkêmanîbûn.
ji: bêkêmasî + -î
bêkêmasîtîperist (rengdêr) perfeksiyonîst, mikemeliyetperist, kamilîperist
bêkêmatî (navdêr, mê) bêçewtî.
ji: bêkêm +-atî
bêkêmayî (rengdêr) bêkêmasî, bêkêmanî, nekêm (tam, temam).
ji: bê- +kêmayî
bêkêmanî m. bêkêmîye, bêkêmanîye, bêkêmasîye, bêkêmasênî, bêkêmênî, bêqusur m.
bêkêmasî m. bêkêmîye, bêkêmanîye, bêkêmasîye, bêkêmasênî, bêkêmênî, bêqusur m.
bêkêmayî m. bêkêmîye, bêkêmanîye, bêkêmasîye, bêkêmasênî, bêkêmênî, bêqusur m.