Encamên lêgerînê
bêhalî m 1. halsizlik 2. bitiklik, bitkinlik, halsizlik, kırgınlık (ağır hasta olma durumu)
bêhalî bûn l/ngh halsiz olmak, kırgın olmak (çok ağır hasta olmak)
bêhalîbûn m halsiz olma, kırgın olma (çok ağır hasta olma)
bêhalî (navdêr, mê) rewşa bêhalbûnê, bêtaqetî, bêmecalî, bêşiyanî, bêpertavî, pîrî, qelsî, lawazî, fanîtî, demîtî, westiyayî, nexweşî, xestebûn.
ji: bêhal + -î.
Bikaranîn: Lêker: bêhalî bûn. Navdêr: bêhalîbûn
bêhalî bûn (lêker)(Binihêre:) bêhalî
bêhalîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bêhalî
bêhalî m. bêfirîye, bêqudimîye, bêhêzîye, bêfirênî, bêqudimênî m.