Encamên lêgerînê
bêguneh masum, suçsuz, günahsız.
rd 1. günahsız 2. suçsuz
bêgunehî m 1. günahsızlık 2. suçsuzluk
bêguneh (rengdêr) bêtawan, bêsûc, xalîxeres, kesa/ê ku ti guneh yan xirabî nekirine.
Herwiha: bêguna bêgunah bêgune bêgunhe.
Dijwate: gunehbar gunehkar.
ji: bê- + guneh.
Bikaranîn: Lêker: bêguneh bûn, bêguneh kirin. Navdêr: bêgunehbûn, bêgunehkirin Rengdêr: bêgunehbûyî, bêgunehkirî.
: bêgunehî bêgunehîtî bêgunehtî
bêguneh bûn (lêker)(Binihêre:) bêguneh
bêguneh kirin (lêker)(Binihêre:) bêguneh
bêguneh nîşandan (lêker) mafdar derketin, lêborîn xwestin.
ji: bêguneh + nîşandan
bêgunehbûn (rengdêr) weke çi guneh li cem mirovî dernekeve, :ew yê bê guneh bû
bêgunehbûyî (rengdêr) (Binihêre:) bêguneh
bêgunehî (navdêr, mê) rewşa bêgunehbûnê, sadeyî, bêrîtî, bêtawanî, xalîxeresî, bêsûcî.
ji: bêguneh + -î
bêgunehîkî (navdêr, mê) bi bêgunehî, bi dawpakî.
ji: bêgunehî +-kî
bêgunehitî (navdêr, mê) dawpakitî.
ji: bêguneh +-itî
bêgunehkarî (rengdêr) bêtomet, bêtawan, bêjibarî, bêxirabî, bêcirm, bêcerîme, bêcînayet, bêsûc, bêbinas.
ji: bê- + gunehkarî.
: bêgunehkarîtî
bêgunehkarîtî (navdêr, mê) rewşa bêgunehkarîbûnê.
ji: bêgunehkarî + -tî
bêgunehkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêguneh kirin
bêgunehkirin (navdêr)ji gunehê rizgarkirin, bêguneh derêxistin, :dadgehê ew bêguneh kir
bêgunehî m. bêgunekarîye m.