Encamên lêgerînê
bêdest rd elsiz
bêdest û lep sakar, beceriksiz
bêdest û pê elsiz ayaksız
bêdest û pê ketin elden ayaktan düşmek
bêdest û pê man elsiz ayaksız kalmak
bêdestav rd apdestsiz
bêdesteber rd güvencesiz, garantisiz
bêdesteberî m güvencesizlik, garantisizlik
bêdestek rd desteksiz
bêdestgir rd desteksiz
bêdestheq rd ücretsiz, el emeği verilmeden
bêdesthilat rd erksiz
bêdesthilatî m erksizlik
bêdestî rd sapsız
bêdestik rd 1. kulpsuz 2. sapsız
bêdestmiz rd ücretsiz, el emeği verilmeden
bêdestnimêj abdestsiz.
rd aptessiz
bêdestpêk rd başlangıçsız, başlangıcı olmayan
bêdesttengî rd sıkıntısız
bêdestûr izinsiz.
rd 1. izinsiz 2. ruhsatsız
bêdestûrane h izinsizce
bêdestûrî m izinsizlik
bêdestûrname rd ruhsatnamesız
bêdest (Zazaki) bêdest, ew ê ku bêdest bibe
bêdest biyayîş (Zazaki) bêdest bûn
bêdest bûn (lêker)(Binihêre:) bêdest
bêdest kirin (lêker)(Binihêre:) bêdest
bêdest û bêpay kewtiş (Zazaki) (navdêr)bêdest û bêpê ketin
bêdest û bêpay mendiş (Zazaki) bêdest û bêpê mayin
bêdestbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) bêdest
bêdestbûyî (rengdêr) (Binihêre:) bêdest
bêdestek (rengdêr) bêmesnet, bêbingeh, bêdelîl, bêpalpişt, bêpiştevanî, bêgovanî, bêguvahî, bêbelge.
ji: bê- + destek.
: bêdestekî bêdestekîtî bêdestektî
bêdestekî (navdêr, mê) rewşa bêdestekbûnê.
ji: bêdestek + -î
bêdestheq (rengdêr) bêmeaş, bêmuçe, bêmiz, bêmehane, bêheyvane, bêhîvane, bêmangane.
ji: bê- + destheq.
: bêdestheqî bêdestheqîtî bêdestheqtî
bêdestheqî (navdêr, mê) rewşa bêdestheqbûnê.
ji: bêdestheq + -î
bêdesthilat (rengdêr) bêselahiyet, bêhukimranî, bêsilte, bêsiltanet, bêkarbidestî, bêrayedarî, bêiqtidar, bêhikûmet.
ji: bê- + desthilat.
: bêdesthilatî bêdesthilatîtî bêdesthilattî
bêdesthilatî (navdêr, mê) rewşa bêdesthilatbûnê.
ji: bêdesthilat + -î
bêdestî (navdêr, mê) miqeder, bûyer, rûdan, qeza, bela, bêhemdî
bêdestik (rengdêr) bêçembil, bêqulp, bêhingil, bêdox, bêdestî.
ji: bê- +destik
bêdestkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêdest kirin
bêdestkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bêdest
bêdestmiz (rengdêr) bêmuçe, bêmeaş, bêmiz, bêdestheq, bêmehane, bêheyvane, bêhîvane, bêmangane.
ji: bê- + destmiz.
: bêdestmizî bêdestmizîtî bêdestmiztî
bêdestmizî (navdêr, mê) rewşa bêdestmizbûnê.
ji: bêdestmiz + -î
bêdestnivêj (rengdêr) bêtaret.
ji: bê- + destnivêj.
: bêdestnivêjî bêdestnivêjîtî bêdestnivêjtî
bêdestnivêjî (navdêr, mê) rewşa bêdestnivêjbûnê.
ji: bêdestnivêj + -î
bêdestûpa (rengdêr) kesên yan heywanên bêdestûpê, bêçare.
ji wêjeyê: Bismillahirrehmanirrehîm Hemdê bêhed bo Xudayê alemîn Ew Xudayê daye me dînê mubîn Em kirîne ummeta xeyr-ul beşer Tabiê wî muqtedayê namuwer Ew Xudayê malikê mulkê ’ezîm Daye me mîrasa Qurana Kerîm Dînê me kir kamil û nimet-temam Yenî da me Ehmed û darus-selam Ew Xudayê bênezîr û zulcelal Bêmîsal û bêheval û bêzewal Raziqê bêdestûpa û mar û mûr Alimê sirra negotî der sudûr (Mela Hisênê Bateyî 1417 - 1491).
Bi alfabeyên din:
Dijwate: .
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
bêdestûr (rengdêr) bê destûr, bê izin
bêdestûrî (navdêr) tinebûna destûrê
bêdestûrname (rengdêr) bêdîploma, bêbawername, bêgovanname, bêîcaze, bêşehadet, bêsertîfîkat, bêbrove, bêizinname, bêhewiyet.
ji: bê- + destûrname.
: bêdestûrnameyî bêdestûrnametî
bêdestûrnameyî (navdêr, mê) rewşa bêdestûrnamebûnê.
ji: bêdestûrname + -yî
bêdestek rd. bêdestek
bêdestnîmêj rd. bêdestnimaj, bêdestmaj, bêawdset
bêdestûr rd. bêdestûr, bêîzne