Encamên lêgerînê
bêbav rd 1. babasız (babası olmayan) 2. soysuz (ahlâksız, kötü kimse) 3. kaleş 4. zalim, acımasız
bêbavî m 1. babasızlık 2. soysuzluk 3. zalimlik
bêbav 1. kesê ku mêrê diya wî nîn e 2. qeleş 3. bêeman
(navdêr, mê) kesê/a ku bavê wî/ê tune ye, van zarokan bêbav mezinbûn.
ji: bê+bav.
Bikaranîn: Lêker: bêbav bûn. Navdêr: bêbavbûnjê, bêbavî
bêbav biyayîş (Zazaki) bêbav bûn, Sêvî bûn, Zalim bûyin
bêbav bûn (biwêj) zalim û bêînsaf bûn, esil û esas belî nebûn. fesîhê çi bêbavek e, zilma ku li zarokên xwe dike nayê gotin. remezan yekî bêbav e, ji ku hatiye û kurê kê ye ne kifş e.
bêbavey (Zazaki) bêbavî, Sêvîtî, Zalimî
bêbavey kerdiş (Zazaki) (navdêr)bêbavî kirin
bêbavî (rengdêr) bêbabî.
Bikaranîn: Lêker: bêbavî kirin. Navdêr: bêbavîkirin Rengdêr: bêbavîkirî
bêbavî kirin (lêker)(Binihêre:) bêbavî
bêbavîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêbavî kirin
bêbavîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bêbavî
bêbav elternlos
grausam
vaterlos
Waise
bêbav m/n. pînc, bêpî, bînc, pîj, pîç n.