Encamên lêgerînê
bêalî tarafsız, yansız.
bêalî (i) rd tarafsız, yansız, taraf tutmayan
bêalî (ii) rd yönsüz
bêalî bûn l/ngh tarafsız olmak
bêalî kirin l/gh tarafsızlaştırmak, yansızlaştırmak
bêalîbûn m 1. tarafsız olma 2. tarafsızlık
bêalîkar rd yardımcısız
bêalîkarî rd 1. yardımsız 2. m yardımcısızlık
bêalîkirin m tarafsızlaştırma, yansızlaştırma
bêalîtî m tarafsızlık, yansızlık
bêalî (rengdêr) ne bi tu alîyan re, bêlayen.
Bikaranîn: Lêker: bêalî bûn, bêalî kirin. Navdêr: bêalîbûn, bêalîkirin Rengdêr: bêalîbûyî, bêalîkirî
bêalî bûn (lêker)(Binihêre:) bêalî
bêalî kirin (lêker)(Binihêre:) bêalî
bêalîbûn (navdêr, mê) bê tereftî, ne alî girtî.
Hevwate: bêalîtî, bêhêlî , inyennegirî , alînegirî , bêhêlibûn.
ji: bêalî + bûn
bêalîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) bêalî
bêalîgirî (navdêr, mê) bêalî, bêterafgirî.
ji: bêalî +-girî
bêalîkarî (rengdêr) bêbêş, bêxêrxwazî.
ji: bê- + alîkarî.
: bêalîkarîtî
bêalîkarîtî (navdêr, mê) rewşa bêalîkarîbûnê.
ji: bêalîkarî + -tî
bêalîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye bêalî kirin
bêalîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) bêalî
bêalîtî (navdêr, mê) bê tereftî, ne alî girtî.
Hevwate: alînegirî, bêhêlî , inyennegirî , bêalîbûn , bêhêlibûn.
ji: bêalî + -tî
bêalî rd. bêhet, notr, nêhet, bêhêm