Encamên lêgerînê
bêîmanî m 1. imansızlık, inançsızlık 2. mec imansızlık, acımasızlık
bêîmanî (navdêr, mê) kufir, bêdînî, bêolî, rewşa bêîmanbûnê.
ji: bêîman + -î
bêîmanî kirin (biwêj) bêînsafî û bêdadî kirin. wêjinikê bêîmanî kir û ew keçika ciwan da wî mêrikê kal.
bêîmanî m. bêmeferîye, bêîmkanîye m.