Encamên lêgerînê
bêçaretî m çaresizlik, bîçarelik
bêçaretî (navdêr, mê) neçarî, mecbûrî, bêgavî, bêîmkanî, neçarbûn, tinebûna hel û çareyan: Xizan ji bêçaretiyê parsekiyê dikin. (Ji ber ku ti çareyên din nînin, ew pare ji xelkê dixwazin.), bêgavbûn.
Herwiha: bêçarehî bêçareyî.
ji: bêçare + -tî
bêçaretî Ausweglosigkeit
Mittellosigkeit
bêçaretî [mê] Armut
bêçaretî m. bêçareyîye, bêselekîye, bêçareyênî, belengazênî, bêselekênî m.