Encamên lêgerînê
azan ol/m 1. ezan 2. banlama, ötme * dîk azan da horoz öttü
azan dan l/gh 1. ezan okumak 2. banlamak, ötmek
1) ezan okumak 2) ötmek, banlamak (horoz ötmek)
azan pê de hatin ezanı etmek
azana eşayê yatsı ezanı
azana esrê ikindi ezanı
azana êvarê (an jî mexribê) akşam ezanı
azana ker û lalan pê de hatin afallanmak
azandan m 1. ezan okuma 2. banlama, ötme
azanî rd ezanî
azan dan (lêker)bang dan.
ji: azan + dan
azan kirin (lêker)(Binihêre:) azan
azane (navdêr, mê) pişû, betlane, bênvedan, tatîl, îstîrehet, dema mirov kar nake Te azaneya xwe ya havînê li kû borand?, vehesîn, merexesî.
Herwiha: azadane.
Bide ber: heyvane mehane rojane.
ji: azad + -ane.
: azaneyî
azaneyî (navdêr, mê) rewşa azanebûnê.
ji: azane + -yî
azanî (navdêr, mê) bangî.
ji: a +-zanî
azankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye azan kirin
azan kirin zum Gebet rufen
azana esrê n. ezana êreyî, ezana veresanî, ezana esrî m.
azana mexribê n. azana sanî, ezana mexrebî m.