Encamên lêgerînê
awêne m 1. ayna 2. mec ayna (bir olayı, bir durumu yansıtan, göz önünde canlandıran olay, durum)
awênedar rd aynalı
awênefiroş nd/nt aynacı (satan kimse)
awênefiroşî m aynacılık
awêneker nd/nt aynacı (imal eden kimse)
awênekerî m aynacılık
awêneya koqiz nd dev aynası
awêne (navdêr, mê) neynik, mirêk, qotîk, eynik, cama ku mirov xwe tê re dibîne, eşkere, elenî, numa, pas, rewşa ku li ber çavên hemû kesan diqewime, eyne.
Herwiha: awîne.
Bide ber: wêne.
ji: hevreha din ya kurmancî eyne, soranî ئاوێنه (awêne), farisî آيينه (ayîne/ayînê), pehlewî adênek, avestayî evi-deyenek ji evi- (pê, bi) + dey-, dî- (dîtin), hemû jiari. Wek ayna ketiye tirkî. Ji eynî rehî: wêne..
: awêneyîBi Kirmaşanî, camek
awêneker (navdêr, mê) neynikker, mirêkker, hêlîker.
ji: awêne +-ker
awêneyî (navdêr, mê) rewşa awênebûnê.
ji: awêne + -yî
awêne rd. areste, areze
m. ayîn n., lîli n., hil n., qutîye m., ayne n.
awênefiros m/n. ayînerotox, lîlikrotox, hilîrotox n.