Encamên lêgerînê
avzê (i) biy/m salgı, ifraz
avzê (ii) m 1. kaynarca, kaynak, pınar 2. su kaynağı 3. bataklık
avzê kirin l/ngh salgılamak, ifraz etmek
avzêk m 1. kaynarca, kaynak, pınar 2. sulak yer
avzêkî m apse (sarı su)
avzêkirin m salgılama, salgılayış
avzêl m 1. kaynarca, kaynak, pınar (suyu hiç kesilmeyen kaynak) 2. bataklık, batak yer
avzêlk bnr avzêl
avzêlkî rd 1sulanmış kabarcık, yara su toplamış olma,
avzêlkî bûn l/ngh * birîn avzêlkê bûye yara sulanmış
avzêm ilkbaharda akan ve ilkbahar bitince kuruyan pınar, bahar pınarı.
avzêm (i) m 1. kaynarca, kaynak, pınar, göze 2. sadece baharda suyu olan kaynak 3. bataklık, tabanında su bulunan bataklık alan
avzêm (ii) m toka (kemer tokası)
avzêmik m geçici kaynarca, pınar veya göze
avzêmk m 1. kaynar, göze (suyun topraktan kaynadığı yer) 2. bataklık
avzênk (i) bnr avzêmk
avzênk (ii) m ağız suyu, salya
avzêr m 1. altın suyu, yaldız 2. rd yaldız (bu madde ile yapılmış süs)
avzêr kirin yaldızlamak.
l/gh altınla kaplamak
avzêrî rd altın kaplama, altın yaldızlı
avzêrî kirin l/gh altın kaplamak, yaldızlamak
avzêrîkirin m altın kaplama, yaldızlama
avzêrîn rd altın kaplamalı, yaldızlı, altın suyundan yapılma
avzêrker nd/nt yaldızcı
avzêrkerî m yaldızcılık
avzêrkirî rd altın kaplama, yaldızlı, altın kaplamalı
avzêrkirin m altınla kaplama
avzê (navdêr, mê) çirav, ridav, pengav, avzêl, lîtav, cimcime, rihînok zêlav, avevek, şilek, avgîr, cihê ku av û ax di nav de heye û erdê wê nerm e û lingê mirovî zû tê re kûr diçe, kanî, cihê ku av jê derdikeve.
Bikaranîn: Lêker: avzê bûn, avzê kirin. Navdêr: avzêbûn, avzêkirin Rengdêr: avzêbûyî, avzêkirî.
Herwiha: avzem avzemk avzemik avzêk avzêl avzêlik avzêlk avzêm avzêmik avzêmk.
: avzêyane avzêyî
avzê bûn (lêker)(Binihêre:) avzê
avzê kirin (lêker)(Binihêre:) avzê
avzêbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) avzê
avzêbûyî (rengdêr) (Binihêre:) avzê
avzêkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye avzê kirin
avzêkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) avzê
avzêl (navdêr, mê) rihînok, herriya piyên mirovî bi asanî tê re kûr diçin xwarê.
Herwiha: zêlav.
Bide ber: avzêrr.
ji: jikurdi av + jiarami ܐܘܣܠܐ (usella: avzêl, rihînok) jiakadi ?? (uşellu) jisumeri ?? (u2.sal).
: avzêlî
avzêlek (Zazaki) şikalok, ev tiştê avî yê ku bi tiştan ra bizeliqe
avzêlekin (Zazaki) şikalokîn, ev tiştê ku bi cîkî ra bizeliqe
avzêlî (navdêr, mê) rewşa avzêlbûnê.
ji: avzêl + -î
avzêm kaniya demdemî
avzêr (navdêr, mê) tiştê ku bi ser ve zêrrî pê hatiye biriqandin lê di nav de ne zêrr e.
Herwiha: avzêrr.
ji wêjeyê: Zincîra stuyê Ciwanê avzêrkirî ye; ne zêr e.(Îbrahîm Remezan Zaxoyî: Ferhenga Pîşkên Kurdî, weşanxaneya Spîrêz, Dihok 2007).
ji: av + zêrr.
Bikaranîn: Rengdêr: avzêrkirî.
: avzêrker avzêr kirin avzêrkirin avzêrkirî
avzêrî (navdêr, mê) tamzêrî, zêravî, avzêrîn, zêravkirî.
ji: avzêr + -î
avzêrî kirin (lêker) tamzêrî kirin, zêrhelî kirin, zêravî kirin, tamzêr kirin.
ji: avzêrî + kirin
avzêrîkirin (navdêr, mê) zêravîkirin, tamzêrkirin.
ji: avzêrî +kirin
avzêrîn (lêker)avzêrî, tamzêrî, zêravî, zêravkirî.
ji: avzêr +-în
avzêrker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê avzêr dike.
ji: avzêr + -ker
avzêrkerî (navdêr, mê) tamzêrkerî.
ji: avzêr +-kerî
avzêrkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye avzêr kirin
avzêrkirin (navdêr)çêkirina zêrî, vavartina zêrî bi avê, palêvtina zêrî
avzêyane (rengdêr) bi awayekî avzê.
ji: avzê + -ane
avzêyî (navdêr, mê) rewşa avzêbûnê.
ji: avzê + -yî
avzê m. cog. awzi m., kuzlax, awzimik, awzê n.
m. kêm, apse n.
m. bîyo. lêzike m., îfraz n.
avzê kirin lg. lêzik kerdene, îfraz kerdene
avzêl m. heze, awzêle, gereqe, hezaze, lincûlêze, bataxe m.
avzêm m. çunde, çi m., çavkanî, serg m., çimo n.
avzêmk m. çunde, çi m., çavkanî, serçi m., gmo n.
avzêmkî rd. kesnêzan, meçhul, nêzanbar, kesnênas, nênasbar
avzêr m. zernawe m.
avzêr kirin lg. zernawnayene, awzern kerdene
avzêrî rd. zernawên