Encamên lêgerînê
avsûn m 1. efsun, büyü, sihir, bağı 2. mec kara kedi * avsûna nava me ew jinik e aramızdaki kara kedi o kadındır
avsûn kirin l/gh 1. afsunlamak, büyülemek 2. şerbetlemek (yılan vb. hayvanların sokmamamsı veya soktuğunda zehirinin etkisiz olması için avsunlanmak)
büyü yapmak, sihir yapmak
avsûnbaz nd/nt sihirbaz, büyücü
avsûnbazî m sihirbazlık, büyücülük
avsûndar rd efsunlu, sihirli
avsûnî rd 1. büyüsel, efsunla ilgili 2. efsunlu
avsûnî bûn l/ngh efsunlanmak
avsûnîbûn m efsunlanma
avsûnîbûyî rd efsunlanmış olan
avsûnîbûyîn m efsunlanma
avsûnkar nd/nt afsuncu
avsûnkarî m afsunculuk
avsûnkirî rd 1. afsunlu, efsunkâr, sihirli (sihirlenmiş olan) 2. şerbetli rd şerbetli (yılan vb. hayvanların sokmasından zarar görmeyen)
avsûnkirin m 1. efsunlama, büyüleme 2. şerbetleme
avsûnker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê avsûn dike, efsûnker.
ji: avsûn + -ker
avsûn m. efsûn, sêr, sêh m.
avsûn kirin lg. . efsûn kerdene, sêr kerdene
avsûnbaz m/n. efsûnbaz, sêrbaz, efsûnkar, sêrker, efsûnker n.
avsûnbazî m. efsûnbazîye, sêrbazîye, efsûnbazênî, sêrbazênî, sêrkerîye m.
avsûndar rd. efsûnin, sêrdar, sêrin
avsûnkar m/n. efsûnbaz, sêrbaz, efsûnkar, sêrker, efsûnker n.
avsûnkirin m. efsûnkerdis, sêrkerdis n. *hatin avsûnkirin ltb. efsûn kerîyene, ameyene efsûnkerdene, ameyene sêrkerdene