Encamên lêgerînê
averû ebru, yüz suyu.
m haya
averû (rengdêr) eşkere, zelal, xwiya, berçav, diyar, xuya, aşkira.
Bide ber: avrû.
Bikaranîn: Lêker: averû bûn, averû kirin. Navdêr: averûbûn, averûkirin Rengdêr: averûbûyî, averûkirî.
ji wêjeyê: Bûbû şev dema ku ji gêjbûna xwe şiyar bûm û pê hesîm ku li nav baxçe me û min her gotina Selmayê gotî dubare û sedbare dikir û herwiha bîskên wê yên bêdengiyê, destdan, mîmîk û rûgerandina wê li bîra min bû ta mebesta xatirxwestin û tenêmanê ji min re zelal û averû bû..
: averûhî, averûtî, averûyî.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: kurmancî: diyar, eşkere soranî: rûn, aşkira zazakî:
averû bûn (lêker)(Binihêre:) averû
averû kirin (lêker)(Binihêre:) averû
averûbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) averû
averûbûyî (rengdêr) (Binihêre:) averû
averûkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye averû kirin
averûkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) averû
averûtî (navdêr, mê) rewşa averûbûnê.
ji: averû + -î
averû m. awrî, awa rîyî m.
m. sersîyayis, mefhum, rîrestis, qewram, nosyon n.