Encamên lêgerînê
arma 1. nîşan, arma (ji nîşanên dewlet, xanedan, bajar û hwd.) 2. arma (hemû taxi men ku ji bo birêveçûna keştiyê xizmetê dikin, mîna direk, xelat, bend û tiştên wi­sa) der/m
1. nîşan, arma (ji nîşanên dewlet, xanedan, bajar û hwd.) 2. arma (hemû taximên ku ji bo birêveçûna keştiyê xizmetê dikin, mîna dîrek, xelat, bend û tiştên wisa) der/m
arma budatmak ba birin (a armayê) der
arma donatmak arma bi cih kirin der
arma bi cih kirin der
arma soymak arma danîn, arma jê kirin der
arma danîn, arma jê kirin der
arma uçurmak (veya budatmak) ba bi­rin (a armayê) der
ba birin (a armayê) der
armada stol m
stol m
armador armador (ostayê ku armayên keştiyê sererast dike) n
armador (ostayê ku armayên keştiyê sererast dike) n
armağan 1. xelat m, diyarî m, hediye n, pe rû 2. xelat *nobel armağanı=xelata nobelê 3. xelat (berhema zanistî ya ji bo bibîranîna zanyarekî ku di warekî zanistê de xebatên hêja kirin) 4. şabaş, perû (mec)
1. xelat m, diyarî m, hediye n, perûm 2. xelat * nobel armağanı xelata nobelêm 3. xelat (berhema zanistî ya ji bo bibîranîna zanyarekî ku di warekî zanistê de xebatên hêja kirin) 4. şabaş, perû (mec)m
armağan etmek diyarî kirin, diyarî (yekî) kirin, xelat kirin
diyarî kirin, diyarî (yekî) kirin, xelat kirin
armatör armatör (xwediyê keştiya bazirganî)
armator (xwediyê keştiya bazirganî) nd/nt
armatörlük 1. armatorî 2. armatorî (şixulîne riya keştiyan, dan xebitandina keştiyan)
1. armatorî 2. armatorî (şixulîneriya keştiyan, dan xebitandina keştiyan) m
arma m arma
arma bi cih kirin der arma donatmak
arma danîn der arma soymak
arma jê kirin der arma soymak
armador n armador
armanc m 1. nişangâh, hedef (nişan alınacak yer) 2. amaç, erek, gaye, maksat 3. sp kale
armanc kirin l/gh amaçlamak, hedeflemek
armancdar rd amaçlı, gayeli
armancdarî m amaçlılık
armancî rd ereksel
armancîtî fel/m ereklilik
armanckî rd maksatça
armanckirî rd amaçlanmış olan
armanckirin m amaçlama, hedefleme
armancnêr nd/nt hedefçi
armancparêz nd/nt kaleci
armancparêzî m kalecilik
armanczan nd/nt 1. erekçi 2. erekbilimci, teleolog
armanczanî m 1. erekçilik 2. erekbilim, teleoloji
armator nd/nt armatör
armatorî m armatörlük
armatûr der/m armatur
armada (navdêr, mê) hêzên deryayî (bi taybetî yên Spanyayên yên berê; niha herwiha ji komfirrokeyên cengê re jî tê gotin).
ji: Ji spanî.
: armadayîÎnglîzî (navdêr) keştiyên şerî Tirkî: (navdêr) stol
armadayî (navdêr, mê) rewşa armadabûnê.
ji: armada + -yî
armagedon (navdêr, mê) ûrmiyan, axirzeman.
Herwiha: Armageddon Harmagedon Hamageddon.
ji wêjeyê: Li gor cîwanokên İsewiyên protestan ‘Armageddon’ şerê dawîn yê navbera xristiyan û muslumana ye. Heman bawerî di nav muslumanan de jî wek hatina Mehdî û şerê wî bi Yecûc û Mecûc re tê îfadekirin. Li gor fundamentalîstên protestan ji bo ku Îsa Mesîh careke din were jiyanê divê di navbera xristiyan û muslumanan de şerê nihayî yanê ‘Armageddon’ biqewime.(Faysal Dağlı: Şerê Armageddon li rê ye, Lemonde-kurdi.com, 2010)
armanc (navdêr, mê) hedef, mebest, garaz, merem, mexsed, qesd, daxwaz doz, xwestek, dawa, tişta/ê mirov dixwaze bi dest bixe yan xwe bigihîniyê, niyet, daxwaz, bayist, doz, hêvî.
Bikaranîn: Lêker: armanc kirin, armanc girtin, armanc hebûn. Navdêr: armanckirin, armancgirtin, armanchebûn Rengdêr: armanckirî.
Herwiha: amanc, ermanc, emanc.
Bide ber: îrade, vîn.
ji: herwiha amanc, hevreha soranî ئامانج (amanc), farisî آماج (amac) û tirkî amaç. Nayê zanîn ka tirkî ew jiari yan jî kurdî û farisî ew jitirki wergirtiye..
: bêarmanc, bêarmancî, bêarmancîtî, bêarmanctî, biarmanc, biarmancî, biarmancîtî, biarmanctî, armancî, armancdar, armancdarî, armancdarîtî, armancdartî
armanc girtin (lêker)(Binihêre:) armanc
armanc hebûn (lêker)(Binihêre:) armanc
armanc kirin (lêker)(Binihêre:) armanc
armancanê (navdêr, mê) hedefanê, nîşananê, pêşbirka armancgirtinê û tîr- yan fîşekavêtinê daku bêt zanîn ka kî segvantir e.
Herwiha: amancanê.
Herwiha: armanc + -anê
armancdar (rengdêr) bihedef, bimebest, bigaraz, bimerem, bimexsed, biqesd, bixwestek, bidawa.
ji: armanc + -dar.
: armancdarî armancdarîtî armancdartî
armancdarî (navdêr, mê) rewşa armancdarbûnê.
ji: armancdar + -î
armancgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) armanc
armanchebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) armanc
armancî (navdêr, mê) rewşa armancbûnê.
ji: armanc + -î
armanckî (navdêr, mê) bi armancî.
ji: armanc +-kî
armanckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye armanc kirin
armanckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) armanc
armanczan (navdêr, nêr) zanyarek ku li ser armanczanî xebat dike.
: armanczanî, Alm.: Teleologe mê
armanczanî (navdêr, mê) zanista etîkî ku taybetbûn û giringtîya armancê berê her tiştê fêr dike.
: armanc, armanczanî
armaxan (navdêr, mê) xelat, diyarî.
Herwiha: armûxan
armada hêzên parastinê, hêzên parastinê ya îspanya'yê ê ku di 1588'an de êrişê
armadillo ajaleke cureya gumgumokan e ku li amkerikaya başûr diji û xwediyê qalikêkê wekî zirhê ye
armageddon wextê kiymetê meydana şerê nav artêşên baş û xerab de derketî hatî çêkirin,mehşer,şerê mîrîn û xilasbunê
armament çekdar kirin, arastin, arastek, teçhîzat
armamentarium hemû amûr û rêbazên tedawiyê
armature zirh, zirhên ajal û nebatan (riwek)
armanc f. aim, goal
armanc, amanc aim, goal, purpose, objective
armanc Ziel
Zielscheibe
Zweck
armanc [mê] Absicht
armanc m. amance, xaye, amace, mexsed, hedefe m.
armanc kirin lg. amanc kerdene, mexsed kerdene, xaye kerdene, amac kerdene