Encamên lêgerînê
aracı 1. navbeynkar, navçîn, navbijvan, navincî, qasid 2. navbeynkar, navçîn (kesê ku di navbera hilbiriner û kirox de navbe riyê dike û jê kesb û qezencê bi dest dixe)
1. navbeynkar, navçîn, navbijvan, navincî, qasid 2. navbeynkar, navçîn (kesê ku di navbera hilbirîner û kirox de navberiyê dike û jê kesb û qezencê bi dest dixe) nd/nt
aracı koymak navbeynkar xistin navbera wan
navbeynkar xistin navbera wan
aracılığıyla bi riya (yekî), bi navberiya (ye­kî), bi destê (yekî) h
bi riya (yekî), bi navberiya (yekî), bi destê (yekî) h
aracılık navbeynkarî, navçînî, navbijvanî, navincîtî, qasidî
navbeynkarî, navçînî, navbijvanî, navincîtî, qasidî m
aracılık etmek navbeynkarî kirin
navbeynkarî kirin
aracı mîyançî, -ye; mabênçî, -ye