Encamên lêgerînê
anten biy/m
1. anten (cîhaza antenê) 2. pevjik n, qiloç n, anten biy/m
anten m 1. anten (anten cihazı) 2. biy anten, duyarga 3. zo anten, duyarga
anten (navdêr, mê) amûra ku berê wê didin esmanan daku sînyalan werbigire (bi taybetî daku weşanên radyoyî û televizyonî pê bên wergirtin).
Herwiha: antên.
Têkildar: satelît.
ji: Bi rêya frensî antenne ji latînî antenna (stûn)
antene (Zazaki) (lêker) kişandin
anten n. anten, antene n.