Encamên lêgerînê
alet 1. alav, amraz, amûr, hacet, alet * testere bir marangoz aletidir berek hacetekî xiratiyê ye 2. amûr, pergal, alet, cîhaz (ji bo amûra taybet a ku pê hunerek têkirin û sepandin) * müzik aletlerinden meyi seviyorum ji amûrên muzîkê ez ji balabanê/meyê hez dikim 3. alet, parçe (ji bo parçeyên makîneyekê ku wê pêk tînin û wê saz dikin) 4. alet * onu işlerinde bir alet gibi kullanıyor wî di karên xwe de mîna alet bi kar tînen
alet edavat amûret, hacet û macet, alet û malet
amûret, hacet û macet, alet û malet (birinI)
alet et­mek (yek) ji xwe re kirin alet
alet olmak bûn alet, jê re bûn alet
aletli amrazdar, alavdar, bialav, biamraz, bihacet, bialetrd
aletli jimnastik jîmnastîka amrazdar sp
jîmnastîka amrazdar sp
alet n 1. âlet 2. âlet(bir sanatı yapmaya, uygulamaya uygun aygıt) * ji aletên muzîkê ez ji meyê hez dikim müzik âletlerinden meyi seviyorum 3. âlet(bir makineyi oluşturan ve işlemesine yardım eden parçalardan her biri) 4. mec âlet (hoş görülmeyen bir işe yardımcı veya aracı olan kimse, maşa) * wî di karên xwe de mîna alet bi kar tîne onu işlerinde bir âlet gibi kullanıyor
alet û malet âlet adavat
aletdar rd âletli
aletê sûc suç aleti
aletê tovkirinê nd mibzer, tohum ekme aleti
aletên sîsmikê sismik araçlar
alet (navdêr) tişta/ê tiştek pê tê kirin yan çêkirin: Pênûs aletê pênivîsînê ye. Merr aleta pêkolînê ye..
Herwiha: alat, halat, halet.
Hevwate: alav, amraz, amûr, hacet, înstrument, makîne.
: bêalet, bêaletî, bialet, bialetî, aletî, aletperist, aletperistî
aletî (navdêr, mê) rewşa aletbûnê.
ji: alet + -î
alet m. instrument, tool
alet n. alet, hacet, pergal, halet n.
aletêsûca /. hacetêsûrî, aletê surî n.
alet hacete (m)