Encamên lêgerînê
alem 1. ala, beyreq 2. heyvik, hîvik (wekî heyvika qubeya mizgeftê)
1. ala, beyreq 2. heyvik, hîvik (wekî heyvika qubeya mizgeftê) m
1. gêtî, alem, hemû gerdûn 2. cîhan, dinya 3. cîhan, alem (tevahiya kesên ku bi heman mijarê ve têkildar in an jî tevahiya kêferata wan kesan) * edebiyat alemi cîhana edebiyatê 4. cîhan, alem (tevahiya ajel û riwekan) * hayvanlar alemi cîhana ajelan, alema heywanan 5. rewş û merc * evlilik alemi rewş û mercên zewacê 6. xelk, alem * bu işe el alem ne der? wê xelq û alem ji vî tiştî re çi bibêje? 7. hawir, dorhêl, der û dor * o zengin bir alemde yaşıyor ew di hawireke zengîn de dijî 8. gewzegerî, heng, bezm (mec) 9. hingime * arkadaşım bir alem hevalê min hingime ye 10. hest, raman, hêza nîgaşêm
alem yapmak kêf û zewq kirin, heng û bezm kirin
kêf û zewq kirin, heng û bezm kirin (... etmenin)
alemci heyvikvan (kesê ku heyvikan çêdike an jî wan li qubeyên mizgeftan dixe) n
heyvikvan (kesê ku heyvikan çêdike an jî wan li qubeyên mizgeftan dixe) n
alemdar 1. alakêş, alahilgir, beyreqdar 2. pêşewa, pêşeng, lîder rd
1. alakêş, alahilgir, beyreqdar 2. pêşewa, pêşeng, lîder rd
alemi var mı? ma bi te dikeve
alemin ağzı torba değil ki büzesin devê xelkê ne doxîna mirovan e, devê xelkê ne doxîna diya me ye ku em girê bidin
Devê xelkê ne doxîna diya me ye ku em girê bidin. Devê xelkê ne doxîn e.
alemşümul cîhanî, gerdûnî, unîversal rd
alem m 1. âlem (yer yüzü ve gök yüzündeki nesnelerin oluşturduğu tüm evren) 2. âlem (aynı konu ile ilgili kimseler veya bu kimselerin uğraşlarının bütünü) 3. âlem (hayvan veya bitkilerin bütünü) * alema ajalan (an jî heywanan) hayvanlar âlemi 4. âlem, dünya (inançları bir olan ülke veya insanlar topluluğu) * alema îslamê islam dünyası 5. âlem (herkes, başkaları) * wê xelk û alem ji vî tiştî re çi bibêje? bu işe el âlem ne der? 6. ümmet * alema Muhemed Muhammed’in ümmeti
alema filehan (an jî Xiristiyanan) Hristiyan âlemi
alema filehiyê Hristiyanlık âlemi
alema Îslamê İslam âlemi
alemfirûz rd dünyayı aydınlatan
alemgir rd cihanşumul
alemgirî m cihanşumulluk
alemgiştî rd evrensel, cihanşümul (bütün insanlığı ilgilendiren)
alemgiştî bûn l/ngh evrenselleşmek
alemgiştî kirin l/gh evrenselleştirmek
alemgiştîbûn m evrenselleşme
alemgiştîbûyîn m evrenselleşme
alemgiştîkirin m evrenselleştirme
alemgiştîtî m evrensellik
alemî rd evrensel
alem (navdêr, mê) dinya, cîhan, gerdûn, xelk, mirov, însan, civak, civat, cemaet.
Herwiha: alem.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: عاله‌م.
ji: ji erebî عالم (alem), hevreha aramî ܥܠܡܐ (alema: serdem, dewran, heyam; alem, dinya) û îbrî עולם (olam).
: alemî
alemî (rengdêr) cîhanî, dinyayî, gerdûnî, global, unîversal, cîhanşumûl, alemşumûl, navneteweyî, enternasyonal, tişta/ê ku li hemû yan gelek deverên cîhanê anku dinyayê heye, kaynatî, giloverî.
Herwiha: alemî.
ji: alem + -î.
: alemîtî
alemîtî (navdêr, mê) cîhanşimûlî, globalîzasyon, cîhanîtî, gerdûnîtî, globalîzm, unîversalî, dinyayîtî, alemşimûlî, navneteweyîtî, enternasyonalîzm, navdewletîtî, rewşa alemîbûnê.
ji: alemî + -tî
alemnasî (navdêr, mê) kozmolojî, gerdûnnasî
alemşimûlî (navdêr, mê) cîhanşimûlî, globalîzasyon, cîhanîtî, gerdûnîtî, alemîtî, globalîzm, unîversalî, dinyayîtî, navneteweyîtî, enternasyonalîzm, navdewletîtî
alem Bevölkerung
Welt
alem m. alem n.
alemgistî rd. rîhanpêroyî, sartêvterî, kaînatî
alemînyûm m. kîm. bafin, alemînyum, alemon n.
alem (n) âlem, cihan, kâinat, evren, kozmos
aleman alman (tüfek)
(n) alman (bir tüfek çeşidi)
alemon (n) bakınız: aleman (n)
alemşumûl -e, âlemşümul, cihanşümul, evrensel, üniversal
alemşumûlî (m) âlemşümullük, cihanşümullük, evrensellik
alemşumûlîye (m) âlemşümullük, cihanşümullük, evrensellik
alemûn (n) bakınız: aleman (n)