Encamên lêgerînê
akincî rd/nd 1. yerli (oturduğu bölgede doğup büyüyen, ataları da orada yaşamış olan kimse) * ez akinciyê vê derê me ben buranın yerlisiyim 2. yerleşik, sakin (yerleşik kimse)
akincî bûn l/ngh yerleşmek, sakin olmak (bir yerde yerleşmek) * çûne li semteke xweş akincî bûne gidip güzel bir semte yerleşmişler
akincî kirin l/gh yerleştirmek
akincîbûn m yerleşme
akincîbûyî m yerleşmiş olan, iskan olmuş olan
akincîbûyîn m yerleşme, iskan olma
akincîgeh m yerleşim yeri (birimi)
akincîkirî m yerleştirilmiş, iskan edilmiş olan
akincîkirin m yerleştirme
akincî (navdêr) şênî, rûniştvan, kesa/ê li derekê dijî.
Bikaranîn: Lêker: akincî bûn, akincî kirin. Navdêr: akincîbûn, akincîkirin Rengdêr: akincîbûyî, akincîkirî.
Herwiha: akîncî.
ji: jitirki ekinci (cotkar, tovçîn) ji ber ku cotkar ne koçer in.
: akincîgeh, akincîtî, akincî bûn, akincî kirin
akincî bûn (lêker) koç kirin li derekî bi cî û war bûn, koç kirin li derekî û bi mal û xanî bûn, Li derekî bi cî û war bûn, li derekî bi mal û xanî bûn.
ji wêjeyê: Şah Ebas, navê Şah Qulî Siltanê Çemşegzigê kire mîrê mîran yê Xoresanê. Li pey de kurdan bajêrê Şêrwan jî dirist kirin. Lê ji ber vî cih biçûk bû, ber bi rojhelat ve jî çûn û li Qûçan jî akincî bûn. Ev cihe yê giringe ji layê serbazî ve, bo cihê hukmê afganiyan..
Bide ber: akincî akincî kirin.
ji: akincî + bûn
akincî kirin (lêker) dan koç kirin li derekî bi cî û war kirin, dan koç kirin li derekî û bi mal û xanî kirin, Li derekî bi cî û war kirin, li derekî bi mal û xanî kirin.
ji wêjeyê: Li pey sereçawe yên mêjoyî dibêjin ku 45 hezar xêzan yan jî nêzîkî 225000 hezar kesa li wêrê akincî kirîbûn. Lê ji ber wan şer û kuştarên hatine kirin li çaxê Nadir Şahî û ew ziyana van kurdan ketî, careka dî 5 hezar xêzanên dîtir li wêrê akincî kirin, ji bilê van kurdên bi zaravê Guranî diaxavin ku ew jî li Kelatnadir akincî kirin..
Bide ber: akincî akincî bûn.
ji: akincî + kirin
akincîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) akincî
akincîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) akincî
akincîgeh (navdêr, mê) kemp, ordîgeh, wargeh, war.
Herwiha: akincîga akincîgah akincîge akincîgih.
ji: akincî + -geh
akincîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye akincî kirin
akincîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) akincî
akincîtî (navdêr, mê) rewşa akincîbûnê.
ji: akincî + -tî