Encamên lêgerînê
ajar m soy, soy sop, sülale(bir atadan gelen topluluk) a (yekî) qelandin soyunu sopunu kurutmak
ajar (ii) m cephane
ajarî rd soysal
ajarnas nd/nt soy bilimci
ajarnasî m soy bilimcilik
ajarzan nd/nt soy bilimci
ajarzanî m soy bilimcilık
ajar (navdêr, mê) binemal, dûnde, zurryet, ûcax, malbat, silale, komrig, eylet, dol, secere, darav, ayle.
Herwiha: ajer.
Bide ber: ajal azar. Agadarî: Ev peyv di ferhenga tirkî-kurdî ya Zana Farqînî de, li ber peyva sülale ya tirkî hatiye dîtin. Di weşanên din yên kurdî de em pêrgî vê peyvê nehatine..
: bêajar bêajarî bêajarîtî bêajartî biajar biajarî biajarîtî biajartî ajardar ajardarî ajardêr ajardêrî ajarkor ajarkorî
ajardar (rengdêr) bibinemal, bidûnde, bizurryet, biûcax, bimalbat, bisilale, bikomrig, bieylet, bidol.
: ajardarî ajardarîtî ajardartî
ajardarî (navdêr, mê) rewşa ajardarbûnê.
ji: ajardar + -î
ajarnas (navdêr, mê) nifșnas.
ji: ajar +-nas
ajar (deriyê) nîv-vekirî, navber
ajar m. lsk. cebilxane, cebxane, cebiuune n.